Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 06-10-12 21:30

Je eigen dood

Geplaatst door de TopicStarter : 06-10-12 21:30

We krijgen er allemaal mee te maken, vroeg of laat. Je gaat een keer dood, dat is een feit.
Een onderwerp waar we niet veel over praten. Maar denk je er wel eens over na?
En wat denk je dan? Krijg je er er dan ook een vervelend gevoel bij? Of geloof je dat er na de dood iets heel moois is en zorgt dat voor rust? Of geloof je dat er niks is en kun je dat accepteren?

Een poll heb ik erbij gedaan, eigenlijk puur voor mijn eigen nieuwsgierigheid.
(Het topic is eigenlijk alleen bedoeld voor je eigen dood dus niet over andere, dierbaren)

**Geplaatst**: 06-10-12 21:32

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 06-10-12 21:32

Ik ben er heel nuchter over, eerlijk is eerlijk, ik denk er ook zelden aan. Heb wel eens een ontzettend realistische droom gehad dat ik was gestorven, waarbij ik uiteindelijk aanspoelde op een strand en dat was dan het volgende deel van het 'leven'.

Het hoort erbij, meer kan ik er niet van maken. Enige wat ik vervelend vind zijn de dierbaren die je achter laat en die verdriet zullen hebben door mijn sterven. Angst ervoor heb ik niet, maar vind wel dat ik nu nog veel te veel heb om voor te leven. Graag zo rond mijn 80e, in mijn slaap.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:35

Geplaatst: 06-10-12 21:35

Ik denk niet zozeer aan mijn eigen dood maar eerder over die van anderen -in vergelijking met de rest blijkbaar toch relatief vaak. Mijn grootouders zijn nu toch al wel wat ouder aan het worden en ik heb helemaal geen ervaring met het sterven van iemand die je echt goed kent.

Ik denk wel vaak aan het hiernamaals. Er zijn zoveel onverklaarbare dingen in de wereld dus ik denk dat er wel een mogelijkheid is dat het hiernamaals niet wetenschappelijk verklaard kan worden. Ik spreek hier niet per se over religie ofzo. Mijn moeder heeft veel ervaring met mediteren etc en ze is bijna zeker dat er iets na de dood is...

Laatst bijgewerkt door jumpiewumpie op 06-10-12 21:37, in het totaal 2 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-10-12 21:35

Geplaatst: 06-10-12 21:35

Ik wil graag geloven dat er iets moois is, maar ik denk dat er niets is na de dood. En dat vind ik heel eng en jammer. Het hele proces van sterven vind ik angstaanjagend. Ik probeer er niet teveel over na te denken, want dan raak ik in paniek.

Ik heb meerdere mensen zien sterven. De oude mensen waren op en konden vredig gaan. Mijn vader was veel te jong, niet ziek, en het duurde heel lang voordat hij zich overgaf. Hij ging toch steeds weer ademen en was vreselijk onrustig. Ik denk dat ik daar een beste tik van heb meegekregen.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:35

Geplaatst: 06-10-12 21:35

Ik hoop dat er iets moois is maar ik denk dat t zo is als geboren worden...weet jij er nog iets van? Maar dat maakt t wel eng omdat je een hemel kan inbeelden..maar helemaal niets?

Laatst bijgewerkt door moonsparkle op 06-10-12 21:37, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst**: 06-10-12 21:37

Geplaatst: 06-10-12 21:37

Nouja, ik denk er niet echt over na. Heel soms. Moest toevallig laatst nog voor school.

Als ik er over na denk, krijg ik er niet echt een gevoel bij. Ik geloof niet dat er iets is na de dood. Gewoon dat je er niets van merkt, gewoon net zoals coma/ slapen. Je merkt er dus niets van. En ja, ik kan dat zeker accepteren.

Ik denk zo: Ik leef nu, dus waarom bang zijn voor de dood? Heeft geen zin, je kan niet om de dood heen. Kan je het beste het beste uit het leven halen.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:37

Geplaatst: 06-10-12 21:37

Ik blijf gewoon sceptisch en ik geloof dan ook dat er hierna niks is maar mocht het wel zo zijn dat er iets is dan is dat juist weer mooi meegenomen.

Maar ja die angst fases ben ik al voorbij.
Ik durfde vroeger zelf niet eens meer te slapen omdat het leek op het verliezen van bewust zijn.

Ik heb het dus geacepteert en ik leef ermee door.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:39

Geplaatst: 06-10-12 21:39

Het hoort erbij, ik heb in mijn werk al heel veel mensen zien overlijden.
Dan sta je er soms wel bij stil, bij de één is het een hele strijd en bij de ander echt een mooi afsluiten van het leven.
Maar bij niemand is het hetzelfde, daarom wordt het ook nooit gewoon.
Toch blijft het altijd een onwerkelijk gevoel dat je er zelf ooit niet meer zult zijn.
Als ik een keuze zou hebben, gewoon op een nacht in de slaap overlijden als ik oud genoeg ben.
Ik wil er niet zo vaak aan denken, want ik leef nu.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:39

Geplaatst: 06-10-12 21:39

Ik denk er zeker wel over na, niet elke dag, maar ik denk toch wel wekelijks. Ik denk bijv. vooral dat als ik doodga dat dit pijnloos is en het nog heel lang duurt, maar stel dat ik dan toch vroeg dood moet gaan, gelieve dan in één klap. (Klinkt eng, niet waar?). Ik vraag me wel af wat de dood inhoud eigenlijk...

**Geplaatst**: 06-10-12 21:40

Geplaatst: 06-10-12 21:40

normaal denk ik er toch wel wekelijks aan, heb mijn begrafeniswensen doorgegeven zoals de muziek en waar en de details

. de afgelopen twee weken denk ik er echter wel dagelijks aan.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:46

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 06-10-12 21:46

De dood, ik denk er niet wekelijks aan maar vindt het soms wel een eng idee.
Gewoon dat je nooit maar dan ook echt nooit meer hier zal zijn zo als je er nu bent vindt ik soms toch wel eng.
Maar dat is dan ook weer het onbekende hea, zal je voor altijd slapen, zal je reïncarneren, zal je daar boven zweven? Zeg het maar.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:46

Geplaatst: 06-10-12 21:46

blazelover schreef:
normaal denk ik er toch wel wekelijks aan, heb mijn begrafeniswensen doorgegeven zoals de muziek en waar en de details . de afgelopen twee weken denk ik er echter wel dagelijks aan.

Waarom denk je zo vaak aan de dood? Is dat niet zonde van je leven?
Ik denk er af en toe wel eens aan, maar ik ben dan ook al wat ouder. En dan denk ik nog niet eens zoveel aan doodgaan, maar aan de dingen die op oudere leeftijd wat moeizamer of niet meer gaan. Bijvoorbeeld zou ik over 10 of 20 jaar de dingen nog kunnen doen die ik nu leuk vind

**Geplaatst**: 06-10-12 21:52

Geplaatst: 06-10-12 21:52

Ik heb wel eens aan mijn dood gedacht....das normaal.

Je bent mens en sterfelijk je gaat een keer en das het enige wat je zeker weet..alleen het hoe wat en wanneer weet je niet...is ook niet nodig om te weten, je hebt iets belangrijkers te doen namelijk LEVEN!

Wat mij hielp was mijn eigen uitvaartwensen vast te leggen op papier zo ben ik ook verzekerd zodat mijn nabestaanden niet voor verrassingen komen te staan.

Doordat ik in de zorg werk kom ik ook in aanraking met de dood er is niks engs aan het is heel natuurlijk, het is naast de geboorte wel het meest intieme moment in het leven van de mens en ik vind het dan ook belangrijk dat de laatste zorg zorgvuldig en goed wordt gegeven, ik zie ook hele trieste dingen rond het overlijden van mensen, mensen die alleen sterven omdat nabestaanden erg boos en teleurgesteld zijn over de overledene, wat dat betreft kan ik zeggen maak het goed leg het bij als er ruzie is..blijf niet boos het kost heel veel energie en bedenk dat geen mens zonder zonde is.

Sterven in je eentje is niet leuk, ik heb wel eens bij het bed gezeten van iemand die ging overlijden, ze had zoveel spijt van alles wat fout was gegaan..dat ik toen gezegd dat het goed was..dat ze mocht gaan dat was emotioneel best wel heavy maar wel erg mooi..dat is waarom ik de zorg in ben gegaan..ik wil er gewoon zijn voor diegen die dat hard nodig hebben.

En nu ik ouder wordt zie ik nu meer en meer in dat het een roeping is om in de zorg te werken, ik heb God(ja ik ben gelovig en christen) daarin gehoorzaamt..ik wil die mens zijn die er voor de ander is hoe moeilijk dat soms ook is.

**Geplaatst**: 06-10-12 21:56

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 06-10-12 21:56

Ik ben niet zozeer bang voor de dood, maar wel voor de manier waarop ik dood zal gaan...

**Geplaatst**: 06-10-12 21:57

Geplaatst: 06-10-12 21:57

ik denk er in vlagen over na. Meer in de trant van tjee als ik er niet meer ben maak ik niet mee hoe me meiden opgroeien etc. Dat maakt me soms bang. Het sterven op zich sja dat zal me overkomen daar kan ik toch niets aan doen!

**Geplaatst**: 06-10-12 21:57

Geplaatst: 06-10-12 21:57

benangelique schreef:
Ik ben niet zozeer bang voor de dood, maar wel voor de manier waarop ik dood zal gaan...

En wat beangstigd jou daarin dan!?

**Geplaatst**: 06-10-12 22:00

Re: Je eigen dood

Geplaatst: 06-10-12 22:00

ik denk er maar zelden aan,maar als ik eraan denk krijg ik wel een vervelend gevoel,maar het hoort bij het leven.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:02

Geplaatst: 06-10-12 22:02

Nou, of ik pijn zal hebben of bang zou zijn het leven los te laten. Opgeven worden en dus moeten 'wachten' op je dood. Het verdriet zien van mijn kinderen...

**Geplaatst**: 06-10-12 22:02

Geplaatst: 06-10-12 22:02

Ik denk er over na op gelukkige momenten. Ik ben niet bang om dood te gaan, de manier waarop baart mij zorgen. Daarbij wil ik niet dat mijn dierbare zoveel verdriet om mij hebben. Dat vind ik het ergste van overlijden.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:04

Geplaatst: 06-10-12 22:04

Ik denk dat het verstandig is om dankbaar te zijn voor de tijd die je samen met je geliefden hebt doorgemaakt en gedeeld hebt i.p.v te denken aan de tijd die je niet meer samen kan delen dat is een vaststaand gegeven daar kan je echt niks aan veranderen.

Daarom denk ik ook dat het verstandig kan zijn om vetes e.d. bij te leggen...
Dat is ookiets voor mezelf ik heb nu bijv. geen contact met mijn moeder ik hoop dat ze veranderd in haar gedrag...zodat ik weer eens fijn langs kan komen en gewoon een bakkie kan doen met haar...ik heb het losgelaten en in de handen van God neergelegd het is in zijn hand...al hoop ik echt dat we het bij kunnen leggen voor ze zal overlijden dat zou ik echt vreselijk vinden.

Maar goed je hebt als mens niks onder controle, je hebt de wind mee of tegen je kan alleen maar je best doen en er het beste van hopen!

**Geplaatst**: 06-10-12 22:05

Geplaatst: 06-10-12 22:05

benangelique schreef:
Ik ben niet zozeer bang voor de dood, maar wel voor de manier waarop ik dood zal gaan...

hier het zelfde.
bang voor een lange moeilijke pijnlijke weg.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:11

Geplaatst: 06-10-12 22:11

benangelique schreef:
Nou, of ik pijn zal hebben of bang zou zijn het leven los te laten. Opgeven worden en dus moeten 'wachten' op je dood. Het verdriet zien van mijn kinderen...

The only fear you have to fear is the fear it self...

De mens lijd dikwijls het meest door het lijden dat hij vreest...

Met andere woorden loslaten die angst...je staat op die manier niet lekker in het leven, geniet van de tijd samen met je kinderen...later is te laat!

Jouw kinderen mogen dat verdriet hebben dat is goed voor het rouwproces..dat werkt helend op de lange termijn (ik ga er voor het gemak even van uit dat je kinderen nu nog klein zijn)je kan kinderen niet behoeden voor pijn en verdriet dat zou je ook niet moeten willen want ze worden juist sterke grote mensen door het beleven van pijn en verdriet, rouwen is iets dat mensen liever niet willen maar waar ze wel doorheen moeten, als je op jonge leeftijd altijd beschermt bent heeft dat een nadelige invloed op hoe ze zich later door tegenslagen heen moeten worstelen.

Al begrijp ik wel dat je als ouder het liefst je kind tegen de boze wereld wilt beschermen, gezond is het niet.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:13

Geplaatst: 06-10-12 22:13

mariska32 schreef:
benangelique schreef:
Ik ben niet zozeer bang voor de dood, maar wel voor de manier waarop ik dood zal gaan...

hier het zelfde.
bang voor een lange moeilijke pijnlijke weg.

Ik begrijp die angst wel...maar ik weet ook dat de angst je het meeste lijden zal bezorgen...want een mens die bang is, is niet vrij en komt niet tot zijn volle recht om te leven.

**Geplaatst**: 06-10-12 22:14

Geplaatst: 06-10-12 22:14

Ik denk er wel eens over na, minimaal 1x per maand.
Ik weet het niet waarom, maar ik vind het gewoon raar dat er een moment kan komen dat je weg bent, niet meer kan ademen, nadenken, etc...

**Geplaatst**: 06-10-12 22:18

Geplaatst: 06-10-12 22:18

Ik ben heel bang voor de dood. Denk er gelukkig niet zo vaak aan maar als ik er dan aan denk blijft het ook lang hangen (nu dus ook haha)
Ik ben vooral bang voor het onbekende, wat is er na de dood? Wat voel je? Hoe voelt het om niks te voelen en niks meer te zijn? (snappen jullie me nog?)

Ik ben nog laaaaaang niet klaar met leven en wil dus nog minstens 100 jaar leven!

Maarjah, ik kan ook uuuuuren nadenken over dingen als het helal. In mijn beleving is niets oneindig, maar het helal dan? Dat moet ergens eindigen, maar wat zit er dan achter dat einde? En ga zo nog maar even door haha

Ik wil overal maar verklaringen enzo voor hebben en kan me er moeilijk bij neer leggen dat wij mensen bepaalde dingen nooit zullen weten...

Laatst bijgewerkt door Crista op 06-10-12 22:20, in het totaal 1 keer bewerkt

Hoe vaak denk je aan je eigen dood?

Nomineer dit bericht ×