Ik heb zoveel verschillende klachten dat ik niet goed meer weet wat ik moet doen. Het is letterlijk van top tot teen, als iets over gaat dan begint het volgende weer. Ik krijg regelmatig het gevoel dat het tussen m'n oren zit, omdat specialisten vaak niet duidelijk iets kunnen aanwijzen.
Aan de andere kant zijn de klachten niet dusdanig erg dat ik niks meer kan. Ik negeer het dan liever vanwege de onzekerheid of het ook echt wel iets is.
Ik zal beginnen met mijn klachten.
- Jarenlang heb ik bij verschillende fysiotherapeuten gelopen vanwege rug-, nek- en schouderklachten. Mogelijk een verkeerde houding of (onbewuste) spanning in m'n schouders. Helaas kreeg ik toen ook dagelijks hoofdpijn op verschillende momenten. Uiteindelijk is gebleken dat er een zenuw in m'n nek knel zat. Het is toen langzamerhand weggegaan en ook fysio was niet meer nodig.
M'n rug/schouders kwam echter steeds terug, dus ik heb regelmatig behandelingen gehad. Ook weer een tijdje terug, maar die fysio vertelde me dat hij uitbehandeld was en eigenlijk niks meer voor me kon betekenen. Met die reden ben ik onder andere weer naar de huisarts gegaan.
- Ik heb regelmatig een ganglion in m'n pols. Dat komt niet na duidelijk extra inspanning omdat dat redelijk gelijk is. De pijn straalt dan uit naar m'n vingers en m'n arm (tot aan elleboog). Daarnaast heb ik regelmatig een raar gevoel in beide handen en onderarmen, net alsof ze in de slaapstand staan (of overspannen zijn). Ik heb dan geen tot amper kracht. Het voelt niet pijnlijk, ook niet persée tintelend, maar gewoon een heel vreemd gevoel.
- Al zo'n 8 jaar last van springschenen (shin splits). Na steeds een jaar rust blijft het terugkomen. Onlangs nieuwe hardloopschoenen gekocht (bij run2day filmpje laten maken), dus dat ga ik nu weer opnieuw opbouwen.
- Zo'n 3 jaar last van extreme moeheid. Ik kan werkelijk óveral in slaap vallen, onafhankelijk van hoeveel uur slaap ik die nacht heb gehad. Ik probeer minimaal 8 uur per nacht te slapen, maar als ik geen wekker (of geen pony's zou hebben
) zou ik de hele dag in bed kunnen liggen. Ik probeer nu wel wat meer ritme te krijgen (heb een tussenjaar gehad met hele verschillende tijden opstaan), maar ik merk nog geen verbetering. Het meeste 'last' heb ik nog wel van de moeheid en het rare gevoel in m'n handen. Ik begin over een ruime week weer met een studie en daar wil ik me 100% op kunnen focussen.
Eind juni ben ik naar de dokter geweest om bloed te laten prikken. Ze hebben bijna overal op geprikt (resultaat; flauwgevallen tijdens het prikken
) Even geleden kreeg ik de uitslag; hooikoorts (gras), lage bloedsuiker en ik heb ooit pfeiffer gehad. In 2008 was ik nog 'clean', dus de pfeiffer heb ik na 2008 gehad.Nu was ik gisteren weer bij de dokter om te overleggen wat we nu verder gaan doen. Voor m'n pols (ganglion) adviseert hij me met een plastisch chirurg te gaan praten. Die kan beter inschatten of we het minder kunnen belasten met bijv. een brace, of hij het vocht eruit kan halen of dat het geopeerd moet worden. Of dat we er niks aan doen.
Hij brengt de vermoeidheid niet in verband met de lage bloedsuiker. Dit is natuurlijk een momentopname, maar hij maakte het bij niet-diabetespatiënten eigenlijk nooit mee dat ze een lage bloedsuiker hadden. Hij had het er over om naar een revalidatie-arts te gaan die me kan helpen met het opbouwen van activiteiten en een soort 'energiebeleid'. Mezelf kennende wil ik het liefst 36 uur in een dag en kan ik me daar echt niet aan houden, afgezien van dat ik met een studie begin en m'n ritme weer helemaal wordt omgegooid. Ook vind ik het wat overdreven, een revalidatie-arts klinkt voor mij toch meer voor na een auto-ongeluk oid..
Voor m'n rug was ik zelf wel benieuwd naar een chiropractor of een osteopaat. Hij wist daar niet veel over te vertellen, maar hij stond er wel achter om dat eens te proberen. Ik heb manuele therapie gehad, dus ik neig zelf meer naar een osteopaat. Mogelijk kan dit ook in verband worden gebracht met vermoeidheidsklachten.
Wat ik hoop te bereiken met dit topic is meer ervaringen met bovenstaande klachten en behandelingen. Wat zou kunnen werken en zien jullie nog ergens een verband in? Wat zou ik kunnen proberen? Of hebben jullie meer het idee dat ik me aanstel en gewoon moet doorpakken?
Als ik op deze manier door ga ben ik bang dat ik op m'n 40e niks intensiefs meer kan, laat staan dat m'n humeur dan ook niet al te best zal zijn..
In ieder geval bedankt voor het lezen, het is een hele lap tekst en nog heb ik het idee dat er heel veel ontbreekt