Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-12 07:38

Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-12 07:38

Beste bokkers,

Ik probeer het zo kort mogelijk te houden.

Vorig jaar december kreeg ik last van mijn schouders…. Deze zou overbelast zijn en fysio zou me daarbij helpen. Dit heeft ook aardig geholpen naar een maand fysio, maar het sloeg meteen over in m’n onderrug. De schouders bleven zeer doen maar minder. M’n onderrug deed zo’n pijn en de fysio hielp niet, dus ben ik weer naar de dokter gegaan. Hij vond het vreemd dat ik in 1 x last had van m’n rug, terwijl ik dit normaal nooit had en ook geen ongeluk gehad oid. Hij besloot foto’s te maken en daar kwam uit dat ik onder m’n 5e lendenwervel een extra werveltje aan 1 kant had. Ik werd naar de orthopeed gestuurd en die wou me spuiten daar geven zodat de boel daar rustiger werd. Ondertussen zat ik al bij een manuele therapeut en die zag dat het geen lokaal probleem was, maar een geheel probleem. Dus m’n hele lichaam. Hij heeft contact gezocht met m’n orthopeed en hoeft toen geen spuiten. Op aanraden van de fysio en orthopeed, kwam ik terecht bij de reumatoloog. De manuele therapeut had me onderzocht en zat te denken aan een bindweefselaandoening, vandaar dat ik naar de reumatoloog moest. De reumatoloog dacht aan de ziekte van Bechterew of discopatie. Ze deden bloedonderzoeken bij me en moest door de MRI. Hier kwam geen reuma uit, alleen lichte discopatie. 4 nekwervels en 2 rugwervels drukken iets tegen mijn beenmerg. De reumatoloog zei dat ik keihard moest gaan trainen om alles sterker te maken en over m’n pijngrens heen gaan. Met deze advies kwam ik terecht bij een nieuwe specialist en die zij dat ik dat juist niet moest doen, want m’n lichaam was daar niet voor in staat. Sinds Mei ben ik al bezig om m’n lichaam weer goed te krijgen. Hij behandeld mij 2x per week. Hij behandeld mijn trickingpoints, m’n rug losser maken op een machine en ik wordt elke keer ingetaped. Ik moet zeggen dat het al wel wat beter gaat, maar helaas kan ik nog steeds niet paardrijden, zware dingen tillen of andere dingen intensieve dingen.

Ik werk gelukkig nog wel, maar doe het rustig aan en werk iets kortere dagen.

Mijn voornaamste klachten zijn:
• Stijfheid, voornamelijk in de onderrug en als ik even heb gezeten
• Mijn botten kraken gigantisch
• Conditie van niks (na een trap hebben opgelopen ben ik buiten adem) en veel moe
• Bindweefsel doet zeer
• Uitstraling naar de benen (restless legs)
• Uitstraling naar de armen, handen, vingers
• De pijn veranderd om de paar dagen. Dan rug, dan nek, dan armen en vingers, dan benen.
Als ik iets til wat iets zwaarder is, al heb ik het 10 seconden vast, heb ik daarna een paar dagen last van m'n spieren in die arm.

Er zijn dingen genoemd als Whiplash, Ziekte van Lyme en Fibromyalgie, maar niemand van die mij onderzocht heeft, wou het bevestigen.

Mijn lichaam is een wrak. Ik lijk een oma van 70 en heb constant pijn, wat me moe en depri maakt. Ik heb verschillende (zware) medicijnen geprobeerd, maar die helpen niet.
Het gaat beetje bij beetje wel beter en mijn fysio verwacht nog tot het nieuwe jaar mij 2wekelijks moeten behandelen. Daarna moet ik beginnen en met trainen en ziet mijn toekomst er uit met elke dag fitness (jippie). Een maand terug was ik bijna de ziektewet ingegaan, omdat ik nauwelijks wat kon. Toen heeft m’n fysio me even 3 dagen in de week behandeld en zag ik vooruitgang.

Er wordt nu gedacht dat al deze pijn uit een stressvolle periode komt. Ik heb inderdaad een anderhalve jaar een stressvolle periode gehad (verhuizing, giga drukte op werk, m’n moeder die onverwachts een hartinfarct kreeg en nooit meer de oude is geworden en dat heeft er ook gigantisch ingehakt) Maar dat mijn lichaam zooooo erg achteruit kan gaan dat ik een lichaam heb van een 70 jarige.. ik ben nog maar 22. Er werd me ook verteld dat als ik er niks aan doe, ik over 10 jaar achter een rolator loop.

Ik moest even m’n verhaal kwijt en wil graag horen of meer mensen deze problemen herkent.
Er is bij mij nooit echt iets officieels uitgekomen wat ik heb. Ik hoef niet ook perse een sticker van ‘’dit heb ik’’, maar ben benieuwd of meer mensen zijn die dit hebben en wil graag weten hoe zijn er mee om gaan.

Alvast bedankt voor het lezen en hoor graag of deze klachten herkent worden.

**Geplaatst**: 22-08-12 07:42

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 22-08-12 07:42

Stress kan echt een hoop met je lijf doen hoor

onvoorstelbaar, maar waar.
waarschijnlijk heb je nu een rustigere periode, waardoor je lichaam 'van' het slot af gaat. (je gaat relaxen, ontspannen etc.)

Misschien vreemde vraag: maar eet je wel voldoende?

-ik zou nog iets zeggen, maar ben het vergeten...-

**Geplaatst**: 22-08-12 07:43

Geplaatst: 22-08-12 07:43

Poe, wat vervelend allemaal en dat dan al op die leeftijd inderdaad.. Ik kan je helaas niet helpen, heb er geen verstand van. Maar wil je veel sterkte wensen! Vervelend dat ze dan allemaal ook nog ander advies geven.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-12 07:46

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-12 07:46

Maar kan stress zoveel doen dat je lichaam zo snel achter uit gaat? Ik weet dat iets beter mag eten, maar het is niet dat ik echt TE weinig vitamines binnenkrijg.

**Geplaatst**: 22-08-12 07:49

Geplaatst: 22-08-12 07:49

Gurly schreef:
Maar kan stress zoveel doen dat je lichaam zo snel achter uit gaat? Ik weet dat iets beter mag eten, maar het is niet dat ik echt TE weinig vitamines binnenkrijg.

Hoe heb je gegeten in de stress volle periode?

Zelf heb ik ervaren dat een lichaam echt heel hard achter uit kan gaan, en in toekomst soms nog al heftig kan reageren op kleine dingen.
Op die momenten moet je even op de rem gaan staan, om voor jezelf te zorgen en te luisteren naar je lichaam.

**Geplaatst**: 22-08-12 07:50

Geplaatst: 22-08-12 07:50

Mijn moeder heeft fibromyalgie , en dat is ook het eerste waar ik aan denk als ik jouw verhaal zo lees.
Als het goed is loopt er hier op bokt ook wel een fibromyalgie topic?

**Geplaatst**: 22-08-12 07:50

Geplaatst: 22-08-12 07:50

Gurly schreef:
Maar kan stress zoveel doen dat je lichaam zo snel achter uit gaat? Ik weet dat iets beter mag eten, maar het is niet dat ik echt TE weinig vitamines binnenkrijg.

ja kan

bij mij is stress een keer op me rug geslagen na een spring wedstrijd ik kon daarna gewoon niet eens meer bekant lopen door het ontspannen was de stress op me spieren geslagen waardoor t helemaal verkrampte en wouden niet ontspannen terwijl ik toen na een hele stress volle periode weer even ontpande...
ik heb daarna een paar weken me eigen laten masseren bij een fisiotherapeut
maar t is wel degelijk mogelijk dat stress op je lichaam slaat

**Geplaatst**: 22-08-12 07:56

Geplaatst: 22-08-12 07:56

Wat herkenbaar.. Zeker omdat de pijn steeds wisselt.. Bij mij is er fibromyalgie vast gesteld maar of je met dat naampje nu veel opschiet? Iig sterkte want je als een oud oma-tje voelen is waardeloos.. Zeker als je nog zo jong bent!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-12 07:59

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-12 07:59

EngeltjeS schreef:
Gurly schreef:
Maar kan stress zoveel doen dat je lichaam zo snel achter uit gaat? Ik weet dat iets beter mag eten, maar het is niet dat ik echt TE weinig vitamines binnenkrijg.

Hoe heb je gegeten in de stress volle periode?

Zelf heb ik ervaren dat een lichaam echt heel hard achter uit kan gaan, en in toekomst soms nog al heftig kan reageren op kleine dingen.
Op die momenten moet je even op de rem gaan staan, om voor jezelf te zorgen en te luisteren naar je lichaam.

Ik heb niet goed gegeten. Ik ben een jaar terug begonnen met het avondeten overslaan ivm met tijdgebrek. Weinig groente, maar wel veel fruit. Dit heb ik nu wel weer goed opgepakt. Het gebeurt nog wel eens 2 keer in de week dat ik savonds niet eet, maar gaat steeds beter en ben er echt mee bezig om zo goed mogelijk te eten.

**Geplaatst**: 22-08-12 08:35

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 22-08-12 08:35

dit verhaal zou ik geschreven kunnen hebben.
Mijn klachten begonnen vorig jaar maart, en ik ben er nog steeds niet helemaal vanaf.
Bij mij was het pfeiffer, verkeerde ademhaling, hyperventilatie (door die verkeerde ademhaling) en hele erge verkramping van mijn rug (oa door stress).
Toen ik mij eindelijk ging ontspannen kon ik niet meer lopen van de pijn, kon niet meer naar school, niet meer sporten, alleen nog maar liggen op bed. Dit komt dan ook omdat ik zeker 2/3 jaar mijn rug gespannen hield zonder hem ook maar te ontspannen en toen ik hem eindelijk ging ontspannen kwam de pijn.
Wat bij mij erg goed geholpen heeft is cesar therapie icm haptonomie (ritmisch masseren).

Bij mij kwam het dus ook puur uit stress dat ik mij voelde als een oude oma. Ik wil je veel sterkte wensen en hoop voor je dat het snel weer beter gaat!

**Geplaatst**: 22-08-12 08:44

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 22-08-12 08:44

Vraagje; hoe kun je onderscheiden dat je pijn aan je bindweefsel hebt?
Vraagje 2; wat is de reden dat je niet rustig aan mag beginnen met trainen? Op geleide van
de klachten, waarom niet? Je bent helemaal onderzocht, er is niks kapot. Ik zie niet in waarom
je niet mag trainen. Ik denk namelijk dat je daar weldegelijk baat bij hebt; je lijf belastbaarder
maken. Onder begeleiding van een fysio...
Vraagje 3; ben je wel eens gezien door een psychosomatisch fysiotherapeut? Jij noemt stress als
mogelijk factor, dat heeft veel met de psyche te maken. Een psychosomatisch fysio bekijkt je li-
chamelijke klachten vanuit een psychologisch oogpunt. Misschien een idee?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 22-08-12 08:55

Geplaatst door de TopicStarter : 22-08-12 08:55

rindin schreef:
Vraagje; hoe kun je onderscheiden dat je pijn aan je bindweefsel hebt?
Vraagje 2; wat is de reden dat je niet rustig aan mag beginnen met trainen? Op geleide van
de klachten, waarom niet? Je bent helemaal onderzocht, er is niks kapot. Ik zie niet in waarom
je niet mag trainen. Ik denk namelijk dat je daar weldegelijk baat bij hebt; je lijf belastbaarder
maken. Onder begeleiding van een fysio...
Vraagje 3; ben je wel eens gezien door een psychosomatisch fysiotherapeut? Jij noemt stress als
mogelijk factor, dat heeft veel met de psyche te maken. Een psychosomatisch fysio bekijkt je li-
chamelijke klachten vanuit een psychologisch oogpunt. Misschien een idee?

Antwoord 1: Als je bij mij m'n huid vast pakt, gil ik het al uit. M'n fysio vond dit abnormaal. Masseren moet je bij mij ook heel zachtjes doen, omdat alles zeer doet. Als ik onder de douche sta, doen de harde stralen zeer op m'n huid.

Antwoord 2: Ik gebruikte mijn lichaam niet op de juiste manier. M'n ruggengraat liep niet rond, maar was meer een plank. Ik mag vanaf vorige week rustig aan beginnen, maar echt beperkt. Zwemmen etc. mag ik niet, maar wel wandelen en oefeningen en lichte cardio. Hoe sterker m'n rug en spieren worden, hoe meer ik mag doen. Ik kan bij de specialist/fysio nog steeds maar 12,5 kilo op een machine doen. Vroeger op fitness deed ik gerust 30 tot 40 kilo.

Antwoord 3: Goed idee en ga ik zeker al wel doen.

**Geplaatst**: 22-08-12 18:38

Geplaatst: 22-08-12 18:38

Jeetje, wat een verhaal meid! Dat valt allemaal niet mee voor je. Ik kan begrijpen dat je je soms als een oma voelt, maar dit hoeft niet. Laat je niet op je kop zitten, spreek af met vriendinnen, doe je best bij trainingen en wellicht kun je enkel stappend paardrijden. Dit valt niet mee op je eenentwintigste.. houd de moed erin, dan zul je zien dat het langzaam stukje bij stukje beter gaat.

**Geplaatst**: 22-08-12 19:18

Geplaatst: 22-08-12 19:18

Wat een vervelende situatie zeg.

Heb je weleens een tekenbeet gehad? Ik heb de ziekte van Lyme en dat uitte zich ook in reumatische klachten en vermoeidheid.

**Geplaatst**: 22-08-12 19:56

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 22-08-12 19:56

Ik voel me ook een oma en ik ben 20

Ik heb het denk ik iets minder dan jou, ik krijg niet direct pijn als iemand mij aanraakt. Maar verder wel vaak stijf en heel snel spierpijn, geen conditie e.d. Ik heb fibromyalgie.

**Geplaatst**: 23-08-12 07:13

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 07:13

Heel herkenbaar dit, zal ook zo mijn verhaal kunnen zijn.

Begon een paar jaar(6) geleden met pijn in een schouder en zit nu overal. Mijn handen trillen en als je zacht tegen mijn huid aan drukt ga ik gillen van de pijn. Ik heb vaak moeite met normaal staan door de pijn in mijn rug en krijg steeds vaker een week gevoel in mijn benen(dan lijkt het echt even alsof ik ineens in kan zakken). Ook uitstraling naar armen en benen, altijd moe...
Ben een aantal jaar geleden wel bij de reumatoloog geweest en die zei fibromyalgie maar kan er natuurlijk niks aan doen. Ook ben ik super hypermobiel(en daarbij heel erg stijf) en hier heb ik Fysio voor gehad wat helemaal niks deed.
Eigenlijk doe ik er nu niks meer aan, maar heb vaak het idee dat ik 80 ben...

**Geplaatst**: 23-08-12 07:29

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 07:29

Ik heb vergelijkbare klachten gehad zonder aanwijsbare diagnose (men dacht aan fybromyalgie, ik ben licht hypermobiel, heb een genetische afwijking aan mijn skelet..) en ben op een gegeven moment heel voorzichtig mijn conditie weer gaan op bouwen door heel voorzichtig te gaan sporten en daarin mijn grens steeds kleine stukjes te verleggen. Dat heeft mij enorm geholpen. Ik deed 2x per week Zumba, in het begin was het nog niks, maar na 2 jaar kon ik de hele les moeiteloos weer mee doen. Daarnaast fietste ik.

**Geplaatst**: 23-08-12 07:33

Geplaatst: 23-08-12 07:33

Lante schreef:
Ik heb vergelijkbare klachten gehad zonder aanwijsbare diagnose (men dacht aan fybromyalgie, ik ben licht hypermobiel, heb een genetische afwijking aan mijn skelet..) en ben op een gegeven moment heel voorzichtig mijn conditie weer gaan op bouwen door heel voorzichtig te gaan sporten en daarin mijn grens steeds kleine stukjes te verleggen. Dat heeft mij enorm geholpen. Ik deed 2x per week Zumba, in het begin was het nog niks, maar na 2 jaar kon ik de hele les moeiteloos weer mee doen. Daarnaast fietste ik.

Dat is wat ik bedoel. Je hebt de keus om je neer te leggen bij het feit dat je je een oma voelt (waardoor
je je meer en meer oma gaat voelen), en je hebt de keus om er wat aan te doen. Voorzichtig je lijf weer
belastbaarder maken is de grootste stap als je het mij vraagt.

Kop op, meid. Niet bij de pakken neer gaan zitten! Sterkte!

**Geplaatst**: 23-08-12 08:24

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 08:24

Hey Mel,

Hoorde laatst van Noor al dat je ontzettend aan het kloten was met je lichaam. Wat een onzekerheid zeg. Ik denk gezien de stressvolle periode een psychomatische fysio zeker niet gek is.
En nog een tip. In Rijssen zit een hele goede homeopaat, ken veel mensen (incl. m'n moeder) die er baat bij hebben gehad. Zeker omdat doktoren allemaal verschillende dingen zeiden over wat ze hadden, maar er geen verbetering kwam. Als je wilt kan ik haar adres wel ff aan je geven

**Geplaatst**: 23-08-12 08:33

Geplaatst: 23-08-12 08:33

De grootste verandering moet in je hoofd plaats vinden. Stress kan je diep laten zinken, maar doorzettingsvermogen en wilskracht kan je ook hoog laten (op)klimmen! Ik wilde niet meer accepteren dat ik niks meer kon en het was even flink op mijn tanden bijten en moeilijk om me niet meer slachtoffer of patiënt te voelen, maar ik rijd nu wel weer paard, zelfs wedstrijden! Ik kan mijn werk weer doen, heb een redelijk pijnloos leven nu, maar moet wel blijven bewegen.
Ik zou zeggen; accepteer je situatie niet zomaar en ga iets doen, hoe moeilijk (en pijnlijk) dat ook is! Heel veel succes!

**Geplaatst**: 23-08-12 09:13

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 09:13

Ik vind het wel een beetje eng dat zoveel mensen TS aanraden toch te gaan bewegen ... soms kan dat echt niet!

TS, zoek een arts die verder wil kijken dan zijn neus lang is. Laat een degelijk bloedonderzoek afnemen met ook "exotische" testen. Niet enkel de standaard reumafactor bvb. Ik nederland weet ik geen adresjes, maar in .be zijn er aantal dokters die welliswaar veel besproken zijn door hun aanpak, maar die wel afwijken van de regeltjes waardoor ze bvb voor heel wat fybro of cvs patiënten wel serieus afwijkende bloedwaarden kunnen vinden!
Zoek zo iemand zou ik zeggen ... Dan krijg je tenminste een verklaring op papier voor je klachten en komt het niet vanuit een uitsluitingsriedeltje.

**Geplaatst**: 23-08-12 12:33

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 12:33

Om wat voor reden zou er dan niet bewogen mogen worden? Wanneer kán iemand volgens jou niet bewegen? Of is het slecht voor iemand?

**Geplaatst**: 23-08-12 12:36

Re: Ik voel me een oma, maar ben 22.

Geplaatst: 23-08-12 12:36

Ik heb drie weken geleden te horen gekregen dat ik een volledig verbod op bewegen had, dus ook niet wandelen of fietsen. Als ik wil boodschappen doen moet ik zorgen dat iemand anders ze draagt

Ik loop trouwens met ongeveer dezelfde klachten als TS, vandaar dat ik het maar even wil benadrukken dat het soms echt gewoon NIET MAG! Ik hoop dat ik het ooit weer kan opbouwen, maar daar doen de artsen momenteel geen uitspraken over. Ik heb wel een diagnose, maar ik zou iemand zonder dat daar 100% uitsluitsel is over wat er mis is dus zeker niet aanraden te gaan bewegen ...

**Geplaatst**: 23-08-12 12:38

Geplaatst: 23-08-12 12:38

Ik had ongeveer hetzelfde, alleen gilde ik het niet uit.
Bij mij bleek dit een giga voedselallergie voor melk en gluten.
Met een week was ik van 75% van mijn klachten af toen ik op dieet ging.
Voor mij houdt dit in dat ik niets eet met gluten of melk, maar dan ook echt niets.
Als ik dat wel doe dan laat mijn lijf me dat goed weten de dag er na.

Ik loop nu weer 10 km hard zonder problemen.

Ik heb verder niets laten onderzoeken op dat gebied overigens omdat ik denk dat daar niets uit komt.
De diagnose Fybro zou ik gekregen hebben, sowiezo maar wat schiet ik daar mee op?
Uiteindelijk ten einde raad met dit dieet gestart en ik had met 3 dagen resultaat.
Ik heb fysio, manueel gehad en vaak, ook heel veel gesport ervoor maar dat maakte niets uit.
Ja misschien was het nog wel erger geweest als ik dat niet gedaan had..
Ik had verder geen darmproblemen of iets waardoor ik hier aan dacht.
Enige wat ik vond was de link tussen een autistische aandoening die ik heb, darmproblemen daarbij en dat bij een glutenallergie vaak fybro komt kijken.

**Geplaatst**: 23-08-12 12:43

Geplaatst: 23-08-12 12:43

Belsje schreef:
Ik heb drie weken geleden te horen gekregen dat ik een volledig verbod op bewegen had, dus ook niet wandelen of fietsen. Als ik wil boodschappen doen moet ik zorgen dat iemand anders ze draagt

Ik loop trouwens met ongeveer dezelfde klachten als TS, vandaar dat ik het maar even wil benadrukken dat het soms echt gewoon NIET MAG! Ik hoop dat ik het ooit weer kan opbouwen, maar daar doen de artsen momenteel geen uitspraken over. Ik heb wel een diagnose, maar ik zou iemand zonder dat daar 100% uitsluitsel is over wat er mis is dus zeker niet aanraden te gaan bewegen ...

Ik ben wel benieuwd wat de reden is dat jij niet mag bewegen.
Als het overbelasting is of je hebt iets gebroken o.i.d. dan begrijp ik dat, maar meestal is het juist goed om in beweging te blijven. Natuurlijk moet je wel luisteren naar je lijf, tijdig stoppen en rustig opbouwen, maar depri in een hoekje blijven zitten terwijl je conditie achteruit holt is over het algemeen ook geen goed advies....

Nomineer dit bericht ×