Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-07-12 09:30

Wil ik afscheid nemen van opa? helaas overleden

Geplaatst door de TopicStarter : 28-07-12 09:30

Omdat het mij nu allemaal te veel wordt, wil ik het graag van mij afschrijven. Weken heb ik mij sterk gehouden maar nu wil het niet meer.

Mijn opa en oma wonen 600 km hier vandaan in Duitsland. het zijn oude mensen met mankementen maar ze waren áltijd zo vrolijk.

Tot bijna 2 maanden geleden mijn opa finaal instorte, hij is een ketting roker en het was bekend dat zijn longinhoud afgelopen april nog maar 25% was. Die bewuste dag is hij opgenomen op de IC en vanaf dat moment is hij heel hard achteruitgegaan. 40 kg in totaal afgevallen, en ik kreeg net te horen dat hij niet meer eet, niet meer drinkt en alleen nog maar slaapt en de afgelopen week is hij weer 10 kg afgevallen (zijn dementie blijft ook toenemen)

Nu komt het moment voor afscheid nemen, maar ik weet niet of ik dit wel durf en of ik niet beter het beeld in mijn hoofd kan houden van de laatste keer dat ik hem zag, dat hij mij nog plaagde en kietelde.
Maar als ik niet ga, dan ben ik bang dat ik er spijt van ga krijgen.

Wat moet ik? De doktoren zijn er niet zo zeker van dat hij nog lang heeft dus de tijd spant. Ik weet dat ik moet luisteren naar mijn hart, maar ik hoor "het" niet.

Voor diegene die de situatie kent, wat hebben jullie toen gedaan? En hoe voelt dat nu?

Sorry voor het warrige verhaal.

Laatst bijgewerkt door chocobroodje op 04-08-12 13:39, in het totaal 1 keer bewerkt
Reden: op verzoek van TS titel aangepast

**Geplaatst**: 28-07-12 09:32

Re: Wil ik afscheid nemen van opa?

Geplaatst: 28-07-12 09:32

Hoe lang heb je hem al niet gezien?

**Geplaatst**: 28-07-12 09:33

Geplaatst: 28-07-12 09:33

Ik zou wel gaan afscheid nemen.

Het is al lang geleden, maar ik heb mijn oma heel slecht gezien. Dat is niet het beeld dat ik voor me zie als ik aan haar terug denk, dan zie ik de sterke vrouw en de leuke dingen die we met haar deden.

Sterkte!

**Geplaatst**: 28-07-12 09:34

Geplaatst: 28-07-12 09:34

Bij mij zat het iets anders, ik heb het hele ziekteproces meegemaakt en ben er bijgeweest toen hij overleed, dus dat is wel een iets andere situatie. Maar ik ben er erg blij mee dat ik er voor hem kon zijn toen hij het moeilijk had, de mooie herinneringen raak je er niet mee kwijt. Misschien dat je een tijdje alleen dat beeld voor je ziet, maar dat veranderd na een tijdje weer. Dan komen de andere herinneringen daarvoor in de plaats en dan is het gewoon een van de zovele. Een die je niet meer kwijt raakt waarschijnlijk, aangezien het wel iets heftigs is, maar die ene herinnering zal de rest niet overschaduwen. Niet voor altijd.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:34

Geplaatst: 28-07-12 09:34

wat moet dit een ontzettend moeilijke keuze zijn.. Ik kan je er niet mee helpen maar wil je wel heel veel sterkte wensen.. :(:)

**Geplaatst**: 28-07-12 09:35

Geplaatst: 28-07-12 09:35

persoonlijk zou ik wel afscheid gaan nemen. je houd heus wel het leuke beeld van je opa ook .. tuurlijk is het niet makkelijk maar zo kan je inieder geval nergens spijt van hebben. en alles zeggen wat je nog wilde zeggen. ik vond het zelf uiteindelijk wel heel fijn om gedaan te hebben

**Geplaatst**: 28-07-12 09:35

Geplaatst: 28-07-12 09:35

Jeetje meid...sterkte! Dit is inderdaad een moeilijke keuze.
Mijn oom was ook ernstig ziek en daarvan wisten we ook wanneer hij zou gaan sterven. Er is toen ook aan familie gevraagd of ze afscheid wilden nemen. Mijn ouders en broer hebben dit wel gedaan. Zij hebben ook gezellig nog zitten kletsen en echt afscheid genomen. Ik niet. Ik durfde het niet aan. Stel je voor dat je hem niet ziet zoals je hem herinnert? Achteraf zijn er momenten dat ik spijt heb, maar ook momenten dat ik denk dat ik de goede keuze heb gemaakt.
Eigenlijk denk ik dat het voor jezelf toch heel fijn is om echt afscheid te kunnen nemen. Hoeveel mensen kunnen dat nu zeggen? En dat is precies de reden waarom ik er af en toe spijt van heb...

**Geplaatst**: 28-07-12 09:36

Geplaatst: 28-07-12 09:36

Afscheid nemen kun je maar 1 x doen, denk daar goed om. En hoe zou hij het vinden je nog een laatste keer te zien?

**Geplaatst**: 28-07-12 09:36

Geplaatst: 28-07-12 09:36

Ik heb het destijds wel gedaan.. Of ik er spijt van heb? Geen idee, maar het nare beeld kan ik me nog zo goed herinneren... Als ik aan hem denk zie ik nog wel die leuke vrolijke opa voor me, maar het beeld van het ziekenhuisbed met honderden apparaten zit ook in mijn hoofd..

Heel veel sterkte!

**Geplaatst**: 28-07-12 09:38

Geplaatst: 28-07-12 09:38

Misschien is het voor je opa wel fijn als jij er bent... ik zou in zo'n situatie niet meteen aan mezelf denken, maar aan het stukje troost en liefde dat je diegene die gaat sterven kunt bieden...

Verder ben ik van mening dat ook het einde bij het leven hoort, hoe confronterend dat soms ook is, en daar zou ik ook niets van willen missen, elke seconde is een herinnering bij zeg maar...

**Geplaatst**: 28-07-12 09:38

Geplaatst: 28-07-12 09:38

Is er geen stemmetje in je hoofd wat zegt wat je moet doen?
Dit is heel moeilijk als je niet weet wat je moet doen.
Heel veel sterkte met je beslissing!
Ik heb ook voor die keuze gestaan bij me vader.Een stemmetje zei me dat iik niet moest gaan.
Hij is nu overleden,ben ook niet op de crematie geweest en ik heb er geen spijt van.

Ik weet niet hoe de band was tussen jou en je opa?

**Geplaatst**: 28-07-12 09:38

Geplaatst: 28-07-12 09:38

Ik ben ook het hele ziekteproces bij m'n opa geweest en ook bij zijn overlijden zat ik naast hem op het bed. Die periode is heel zwaar geweest, maar toch koester ik die herinneringen enorm want het is de laatste tijd geweest die ik gehad heb met mijn opa.

Ik zou wel heen gaan om afscheid te nemen en je herinneringen aan die laatste keer blijven wel, maar de leuke en mooie dingen gaan na verloop van tijd overheersen.

Overigens vind ik persoonlijk ook dat het een vorm van respect is om je opa nog de laatste eer te bewijzen bij z'n leven.

Zoals mijn opa zei "Wie bij m'n leven niet komt, hoeft bij m'n dood ook niet te komen."
Daar bedoel ik natuurlijk niks persoonlijks mee, maar ik denk dat je opa het wel fijn zou vinden als je hem nog bezoekt en dat het je oma ook enige steun zal brengen.

Heel veel sterkte met je beslissing. :(:)

**Geplaatst**: 28-07-12 09:39

Geplaatst: 28-07-12 09:39

Ik zou er heen gaan en daar aan zijn bed oude/fijne herinneringen ophalen. Dit zorgt ter plaatse voor een mooi beeld op je netvlies, ipv dat je alleen het afgetakelde lichaam ziet. Daarnaast zie je dan vast aan de uitdrukking op opa zijn gelaat dat hij geniet van jouw verhalen. Dit maakt het minder beladen en geeft het juist een warm gevoel. Dat gevoel moet je vast houden en niet het bleed op zich. Ik hoop dat je er wat aan hebt en wens je heel veel sterkte met je beslissing.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:42

Geplaatst: 28-07-12 09:42

Ik heb in dezelfde situatie gezeten, Opa ging in 1x hard achteruit en werd opgenomen op de geriatrische afdeling, alle familie was niet in de buurt(vader woont op Bonaire en tante in Belgie)dus ik was ook het enige familielid ''dichtbij''.
Met lood in mijn schoenen ben ik erheen gegaan,bang voor wat ik aan zou treffen; hij herkende mij nog wel maar gaf ook zelf aan ''niet meer te willen'', we hebben wat gebabbeld en ik ben met tranen in mijn ogen weggegaan.
2 dagen later is hij overleden; ik herinner mij de sterke opa,die altijd met de honden en de jacht bezig was...niet het ineengedoken,kwijlende vogeltje wat ik toen heb gezien.
Ik wens je heel veel sterkte, dit zijn moeilijke dingen!

**Geplaatst**: 28-07-12 09:43

Geplaatst: 28-07-12 09:43

Ik zou ook afscheid nemen. Dan kun je dat stukje voor jezelf ook weer afsluiten. Ook al heb je er misschien later spijt van, je kunt beter spijt hebben van iets wat je wel gedaan hebt, dan van iets wat je niet hebt gedaan. Sterkte!

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-07-12 09:45

Geplaatst door de TopicStarter : 28-07-12 09:45

In april heb ik hem voor het laatst gezien, toen wist hij nog wie wij waren. Die herkenning heeft hij nu helemaal niet meer en ik heb net gehoord dat hij niet veel meer dan vel over bot is.

Ik weet dat ik hem een laatste eer kan bewijzen, maar hoe moet ik dan doen als hij mij zelfs niet eens meer kent, laat staan zijn eigen vrouw? Daar zit de klink, als ik wist dat hij mij nog zou kennen dan was ik volgend weekend zo mee gegaan.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:45

Geplaatst: 28-07-12 09:45

Jeetje wat lastig zeg!
Ik heb het beide meegemaakt, opa van vaders kant heb ik afscheid van genomen, hij zag er echt slecht uit, lijkwit, heel dun en bijna levenloos. Maar die lach op zijn gezicht toen hij me zag vergeet ik niet meer.

Van opa van mijn moeders kant heb ik geen afscheid genomen, had sowieso al geen echte band met hem, maar heb er nu nog steeds spijt van dat ik geen afscheid heb genomen.

Dus ik zou er heen gaan, maar als jij je er niet goed bij voelt, dan moet je het niet doen.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:49

Re: Wil ik afscheid nemen van opa?

Geplaatst: 28-07-12 09:49

TS ik denk dat jij je opa wil herinneren zoals die was,dat maak ik op uit je schrijven.
Ik denk dat je er niet heen moet gaan en hem in herinnering houd zoals die was.
Dat is wat IK denk.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:50

Geplaatst: 28-07-12 09:50

Alleen jij kunt de keus maken te gaan. Het enigen wat ik je mee kan geven. Is luister naar je hart. Ga met je ouders mee naar Duitsland en wacht af hoe zei het ervaren en besluit dan om mee naar binnen te gaan en afscheid te nemen.. of om buiten te wachten. De laatste keer is er maar een keer.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:52

Geplaatst: 28-07-12 09:52

Mijn opa is op z'n sterfdag niet meer bij kennis geweest en toch heb ik de hele avond bij hem gezeten, tegen hem zitten praten en hem vast gehouden.
Ik ben er ook van overtuigd dat hij wist dat we bij hem waren.

Uiteindelijk ligt de keuze bij jou TS. Jij moet doen waar jij je goed bij voelt en dat kunnen wij vanachter de computer niet bepalen.

Mijn keuze zou zijn om er heen te gaan. Misschien herkent hij je, misschien ook niet. Maar het blijft je opa, hoe dan ook.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:53

Geplaatst: 28-07-12 09:53

Je bent waarschijnlijk bang wat je zult aantreffen en bang voor het afscheid nemen.
Een sterke opa die 50 kilo afgevallen is zal idd geen beeld zijn van wat je herkend.
Toch denk ik dat nu afscheid nemen juist heel belangrijk voor jouw maar ook voor je opa is.
En natuurlijk zul je dit nare beeld wel eens blijven zien, maar de beelden die je jaren gekent hebt van je opa zullen sterker zijn.
Ik weet waar ik over praat mijn opa woog op het einde van zijn ziekbed hooguit 35 kilo, toch overheersen de mooie herinneringen.

Niemand anders dan jij zelf kan nu beslissen wat je gaat doen, wel of niet afscheid nemen.
Je hebt waarschijnlijk maar 1 kans, dus denk er goed over na.
Heel veel sterkte.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-07-12 09:53

Geplaatst door de TopicStarter : 28-07-12 09:53

Ik wil opa heel graag steunen, maar ik weet niet of ik dat kan door naast hem te staan omdat hij die herkenning niet meer heeft.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-07-12 09:55

Geplaatst door de TopicStarter : 28-07-12 09:55

Bedankt voor alle lieve berichten. Ik ga nu eerst maar met de hond lopen en dan moet ik werken. Hopelijk lukt het mij om de traankraan dicht te draaien. En dan kan ik het rustig laten bezinken.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:56

Geplaatst: 28-07-12 09:56

magda_90 schreef:
Ik wil opa heel graag steunen, maar ik weet niet of ik dat kan door naast hem te staan omdat hij die herkenning niet meer heeft.

In sommige situaties zijn we vaak sterker dan we zelf denken en kunnen we meer hebben dan we weten.

**Geplaatst**: 28-07-12 09:58

Geplaatst: 28-07-12 09:58

Tja lastige keuze is dat, die je toch echt zelf zal moeten maken...
Ik heb van mn oma afscheid genomen toen ze al overleden was en in de kist lag...
Ik heb er toen wel voor gekozen dat ik haar wou zien, gewoon voor mezelf. Maar toch kan ik haar nog wel voor de geest halen hoe ze was.

Onlangs hebben wij mn opa gecremeerd en daar is me de kans om afscheid te nemen ontnomen. Nu lag die situatie complexer en had ik voor mijn gevoel al jaren terug afscheid van 'm genomen. En eerlijk is eerlijk: ik herinner mij hem altijd zoals ie was.. En heb geen beeld van hem toen hij overleden was of echt 'ziek' was.

Kijk naar wat je gevoel zegt en zorg zeker dat je er geen spijt van krijgt later...

Nomineer dit bericht ×