Moderators: NadjaNadja, Essie73, Muiz, Polly, Telpeva, ynskek
. Je houdt niet van complimenten, maar je zult er echt aan moeten wennen dat je die zo nu en dan zult krijgen. Probeer dan ook te denken van 'gut, die mensen menen dat echt, wat leuk'. Degene die het compliment geeft vindt dat je het verdient, het heeft dan dus ook weinig nut om zelf te gaan zitten bedenken dat je het niet verdient.
Maar als je me dat vroeger had gezegd, had ik je niet geloofd.
... Als ik in een groep iets moet zeggen voelt het nog steeds alsof mijn hart uit mijn strot gerukt wordt ( erg leuk, om dan je verjaardag met 14 onbekenden te vieren, bv.
) en het is een behoorlijke last, kan ik je zeggen. En het is al jaren lang even erg, het gaat niet uit zich zelf over iig.
... Bel de huisartsen praktijk op/ ga er heen (vind ik zelf makkelijker
) en maak een afspraak. Simple as that. Vraag des noods iemand om je een schop onder je hol te geven. Want ik snap dat het lastig is, maar het is wel gewoon een kwestie van doen 
Ik kreeg namelijk altijd als reflectie dat ik ' moeite met hulp accepteren/aanvaarden ' ... En nu na een paar jaar kan ik dat pas plaatsen, en zie ik pas in dat dingen mss heel wat makkelijker waren geweest als ik wel die hulp gezocht had en me niet verschuild had achter smoesjes en excuses, om maar in mijn aan te blijven klungelen
.. Joolien schreef:Uhm toch wel professionele hulp zoeken. Het is erg makkelijk om maar te zeggen dat je het niet durft. Of ben je bang 'dat het toch niet werkt?' Als je wilt veranderen zul je je kwetsbaar op moeten stellen, zo simpel is het. En jij bepaald bij een hulpverlener altijd nog wat je zegt en wat je doet, je wordt niet gedwongen.

mymy schreef:Joolien schreef:Uhm toch wel professionele hulp zoeken. Het is erg makkelijk om maar te zeggen dat je het niet durft. Of ben je bang 'dat het toch niet werkt?' Als je wilt veranderen zul je je kwetsbaar op moeten stellen, zo simpel is het. En jij bepaald bij een hulpverlener altijd nog wat je zegt en wat je doet, je wordt niet gedwongen.
Als zij niet alleen durft, dan is het handig eerst 1 iemand in vertrouwen te nemen zodat digene meekan de eerste paar gesprekken met de hulpverleners
trouwens wel handiger als dat niet je zusje is gezien die wss best jong is hiervoor.
Het is in feite simpel maar ik denk als je zover bent dat het niet zo simpel voelt om dit alleen te doen/kunnen.

Kitsolu schreef:mymy schreef:Ik herken het precies ( ben wel ouder maar rond de leeftijd begon ik ook zo te worden)
Kijk eens naar ontwijkende persoonlijkheid stoornis op google, herken jij je daarin? ( je bent er wel te jong voor)l
Dit is al voldoende...
mymy schreef:Ik herken het precies ( ben wel ouder maar rond de leeftijd begon ik ook zo te worden)
Kijk eens naar ontwijkende persoonlijkheid stoornis op google, herken jij je daarin? ( je bent er wel te jong voor)l
mymy schreef:Kitsolu schreef:
Dit is al voldoende...
Onzin... volgens mij is de topic starter slim en oud genoeg om het verschil te zien daarin.
Echt niet iedereen denkt meteen dat hij/zij die stoornis heeft na het lezen ervan.
