Geplaatst Ze is meerdere jaren bij mij geweest en kwam dan zo'n 4 keer per week rijden, poetsen, tutten etc.
Nog nooit heb ik zo'n enthousiast en leergierig meisje van die leeftijd meegemaakt, toen ze bij mij begon was ze net 9 jaar.
En altijd met zoveel plezier, alleen maar giegelen, altijd een big smile op haar gezicht. Nooit boos, nooit teleurgesteld, nooit ontevreden, ookal zat het wel eens tegen, ze bleef altijd positief. Zette zich overal voor in, was bloedfanatiek en bovenal zo geduldig en had zoveel gevoel voor omgang met mijn pony's. We hebben superjaren gehad samen, met heel veel plezier en mijn pony's waren gek met haar. In diverse topics met foto's en verhalen deed ik verslag van onze activiteiten en elke keer stonden deze weer vol leuke reacties van bokkers. Sommigen waren heuse fans
Foto: Annelies op Bas
Toen ze te groot werd voor mijn pony's is ze op een Fjord van kennissen bij haar in de buurt gaan rijden, en ook daar had ze succes mee op de wedstrijden.
Tot begin vorig jaar, Annelies kwam ziek thuis van school, grieperig werd gedacht. Alleen ze knapte niet op... bleef moe en niet fit. Ziekte van Pfeiffer dan misschien ? Maar ook dat was het niet.
Annelies werd steeds slechter en vermoeider, en in een korte tijd kon ze bijna niet eens meer lopen. Om van de bank naar de tafel te lopen was een hele opgave en daarna was ze volledig uitgeput... Vele medische onderzoeken volgden
Foto: Annelies met Bas 2006
Inmiddels is ze 1,5 jaar verder, en kan ze praktisch niets meer. Ze ligt in bed met de gordijden dicht en kan geen prikkels verdragen. Ze gaat niet meer naar school, en kan eigenlijk gewoon echt helemaal niks.
Ze is in diverse ziekenhuizen geweest en heeft diverse behandelprogramma's ondergaan, maar dat levert geen resultaat op, het enige wat het boekt is achteruitgang.
En dan ben je een meid van 15 jaar en dan lig je dag in, dag uit op bed in een donkere kamer. De trap in huis is aangepast, de douche is aangepast. Bezoek kan ze nauwelijks verdragen, dat levert teveel prikkels en daardoor vermoeidheid op. Dus vriendinnen worden langzaam aan ook minder.
Langskomen met de pony's om haar op te vrolijken kan niet, het is te zwaar voor haar, ze zou ze dan willen voelen, ruiken, en dat kan niet.
Foto: Lies en Bas koppies
Nou heeft ze na lange tijd de diagnose M.E gekregen. Chronische vermoeidheid... En het geval wil, dat M.E hier in Nederland wordt afgedaan als een psychische aandoening. Zo ook bij Annelies. Ze hebben b.v enorm zitten graven in haar verleden, terwijl Annelies zegt "een leukere jeugd dan ik kun je je niet voorstellen, ik mocht alles, mijn moeder ging continu met mij naar mn verzorgpony''s, leuk broertje, leuke pa, veel vriendinnen, gezond gezin etc" Psychisch is er echt geen enkele belasting.
Toch zeggen ze hier in nederland dat ME tussen de oren zit, en geen lichamelijke aandoening is.
Foto: Annelies en Bas verkleed als Diddlina en Galuppi
Ze is hier in nederland uitbehandeld, ze hebben het hele medische traject gevolgd langs diverse specialisten, maar niets helpt en ze boekt alleen maar achteruitgang. Hier in Nederland proberen ze het op te lossen met gedragstherapie, wat bij Annelies ave-rechts werkte. In principe is ze nu aan zichzelf en haar ouders overgeleverd, 'het zit tussen je oren, red je er maar mee, succes verder in je leven' En daar ligt dan een meisje van 15 jaar, de hoort te stappen en winkelen met vriendinnen, paardrijden, schoolgaan etc, dag in dag uit in een donkere kamer omdat ze niks meer kan verdragen.
In meerdere buitenlanden (Amerika en België) zijn echter bewijzen dat het wél een lichamelijke aandoening betreft, een virus, waartegen medicijnen genomen kunnen worden.
Een professor in België behandeld de ME patienten op een andere wijze, en boekt bij 70% van de gevallen succes, tegenover 6% bij de gedragstherapie in Nederland.
In onderstaand filmpje komt een van de artsen aan het woord over ME en de wijze waarop zij een lichamelijke oorzaak aanpakken
http://www.youtube.com/watch?v=uRePVJtR-QE&feature=share
De ouders van Annelies willen natuurlijk alles aanpakken om hun dochter weer beter te krijgen, of in elk geval een stuk beter dan ze nu is. Zij willen daarom uitwijken naar artsen in België die meerdere onderzoeken naar ME/CVS hebben gedaan en hiermee positieve resultaten hebben geboekt.
Helaas wordt dit niet vergoed door de verzekeraar.
Vandaar dat nu mensen uit de omgeving van Annelies acties zijn gestart om haar ouders financiëel te ondersteunen zodat ze tóch naar België kan gaan om daar behandeld te worden. Er is speciaal voor haar een rekeningnummer geopend en mensen kunnen daar geld doneren of opbrengsten van acties storten.
Via deze link kom je de oproep mensen uit hun dorp die diverse acties hebben opgestart om geld in te zamelen. Een geweldig initiatief!
*Klik*
De supermarkt daar heeft een legeflessen-actie, zo gaaf dat ze eraan meewerken om zoiets voor een dorpsgenootje proberen te realiseren
En ik wil daar ook mijn steentje aan bijdragen om hoop ik iets te kunnen betekenen voor haar.
Zelf ga ik over een paar weken hier in de feestweek weer met mijn pony's ritjes verzorgen voor kinderen, zoals ik eerder ook samen met Annelies deed. De verdiensten hiervan doneer ik aan Annelies. Tevens zet ik haar verhaal in het kort erbij met een potje.
Ik start deze actie onder de uitspraak van haar moeder:
#Just for Annelies
En laat dit ook op een shirtje drukken die ik aantrek tijdens het lopen met mijn pony's daar.
Ik ben bezig om meerdere manieren en mensen te vinden die dit lieve meisje willen steunen, financiëel of op andere wijze. Via bokt mag dit niet dus als iemand wat wil betekenen mag je mij een PB sturen.
Sowieso zouden jullie al steunen door de petitie te tekenen voor erkenning van ME als lichamelijke aandoening in Nederland.
http://petities.nl/petitie/erken-myalgi ... che-ziekte
Wat heeft zoiets toch een impact, en onvoorstelbaar als je zag hoe actief en bruisend ze was, naar wat ze nu is.
Dit lieve meisje moet toch niet wegteren als een kasplantje op haar kamer, maar ooit weer een paard kunnen aaien ? En natuurlijk het liefste er weer op zitten en wie weet berijden ?!
Ik ga ook zeker even kijken wat ik kan betekenen! 
De petitie heb ik uiteraard alvast getekend. 
. Heel veel succes met je actie! 
