Bokt.nl

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-12 15:58

Angst voor overgeven.

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-12 15:58

Hoihoi,
Ik heb angst voor overgeven, oftewel emetofobie(als ik het goed heb).
Ik heb er diverse verhalen overgelezen in tijdschriften en het word me steeds duidelijker dat ik dit ook heb.
Zijn er mensen hier op bokt die dit ook hebben en hoe gaan zij er mee om?
Of wat doe je er tegen...
Ik wist niet of hier al een topic van bestond, zowel dan zie ik het topic graag tevoorschijn komen

Groetjes Ruby.

**Geplaatst**: 27-05-12 16:07

Geplaatst: 27-05-12 16:07

hey of je dat van mij een fobie kunt noemen weet ik niet, maar ik zorg er al voor dat ik niet dronken wordt omdat ik weet dat ik dan ook ga overgeven. en ook als ik me zo beroerd ga voelen dat ik weet dat ik waarschijnlijk ga overgeven......... ik kan er heel slecht tegen, als ik iets vervelend vind dan ist wel overgeven, krijg het altijd in de neus enzo, bah!

ik wil graag kinderen, maar ik zit er nu al wel mee dat je meestal wel last hebt van misselijkheid........

ik probeer het dan ook erg tegen te houden, als ik denk dat ik moet overgeven, net doen alsof ik niet misselijk ben in de hoop dat t overgaat. wat niet werkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-12 16:20

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-12 16:20

Ik ga ook niet uit en drink ook niet omdat ik bang ben om over te geven. Ook weet ik niet of ik later kinderen wil want die gaan ook overgeven. Ik let ook extreem goed op datums en ik heb ook smetvrees, al word iemand ziek in de familie (buikgriep) dan ga ik het liefst snel uit logeren.. En ik vind het wel heel vervelend allemaal want ik wil niet altijd maar wegrennen...

**Geplaatst**: 27-05-12 16:40

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 27-05-12 16:40

Ik zou psychologische hulp hier bij gaan zoeken.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 27-05-12 21:38

Geplaatst door de TopicStarter : 27-05-12 21:38

Rebeccaa schreef:
Ik zou psychologische hulp hier bij gaan zoeken.

Naja is dat ook niet gelijk vergezocht ofniet..... Want hoe kan degene mij nou helpen.

**Geplaatst**: 27-05-12 21:50

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 27-05-12 21:50

Hi, ik heb het ook.
Was ook altijd bang om zwanger/kinderen te hebben vanwege het feit dat je dan misselijk zou zijn.
Bij beiden kids heb ik amper last gehad. (af en toe een beetje misselijk maar niet dat ik moest kotsen.
Als ik ziek ben blijf ik ook altijd net zo lang liggen tot het eigenlijk niet meer kan. bedenk dan dat ik helemaal niet misselijk ben en hoop dat het over gaat. ( wat dan meestal niet helpt)
Over de datum of vreemd ruikende dingen eet ik niet omdat ik dan bang ben dat ik er van moet kosten.
Met drank idd niet zo ver gaan dat je er van moet overgeven.
Als ik moet overgeven doe ik dat met mijn ogen dicht en zoek dan de spoelknop met mijn ogen dicht omdat ik het niet kan zien.
Zie ik iemand spugen, wordt ik ook misselijk en moet ik ook bijna zelf.(loop dan ook gelijk weg)
Tegenwoordig begin ik wijzer te worden en denk ik als ik misselijk ben dat het er beter eerder uit kan zijn,
dan ben ik er maar vanaf. maar 1 a 2 keer per jaar kosten vindt ik nog te veel.
Toen de kinderen jonger waren was het geen punt,maar nu ze echt eten.. ik kan hun braaksel ook niet ruiken of zien. maar omdat je toch moeder bent kun je er iets meer overheen zetten.
(je kunt moeilijk je kind niet verschonen en zeggen dat hij vies is)
Hierdoor is het dus wel wat minder aan het worden.
Dus mijn advies: neem kids.

**Geplaatst**: 27-05-12 21:53

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 27-05-12 21:53

Wil jij ooit een normaal leven dan? Dat heb je nu niet namelijk. Een fobie zit tussen je oren, is psychisch. Dat los je zelf niet op..

**Geplaatst**: 27-05-12 22:01

Geplaatst: 27-05-12 22:01

Ik ken het. Ik heb het ook, maar niet zo extreem als jij. Ik ga wel uit, ik ga uit eten ik eet veel en gemakkelijk, maar niet als het over datum is of bijvoorbeeld een pak yoghurt dat al 4 dagen open is, maar nog niet over datum.
Ik kan niet iemand zien overgeven en al helemaal niet ruiken. Als er buikgriep heerst, blijf ik zo veel mogelijk uit de buurt en was mijn handen vaker.

Verder is het voor mij alweer zo'n 8 jaar geleden ofzo dat ik voor het laatst heb overgegeven. Daarvoor was het helemaal lang geleden. Als kind voor het laatst (een jaar of 10 oud misschien). Als ik misselijk ben, ga ik op mijn rechterzij liggen... (ik geloof dat ik iets bedacht had dat het te maken had met de ligging van mijn maag...).

Maar je bent dus zeker niet de enige.

**Geplaatst**: 27-05-12 22:11

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 27-05-12 22:11

http://www.emetofobie.nl/

Misschien is dit iets voor je. Deze stichting houdt veel informatiebijeenkomsten en kunnen je misschien ook door verwijzen naar iemand die je hier bij kan helpen, iemand die er dus in gespecialiseerd is.

**Geplaatst**: 27-05-12 22:14

Geplaatst: 27-05-12 22:14

Ruby1995 schreef:
Rebeccaa schreef:
Ik zou psychologische hulp hier bij gaan zoeken.

Naja is dat ook niet gelijk vergezocht ofniet..... Want hoe kan degene mij nou helpen.

Je hoeft niet gek te zijn om naar een psycholoog te gaan. Zo iemand kan je wel degelijke helpen met je fobie.
Ik heb zelf geen emotofobie, maar wel een huisgenootje/vriendinnetje gehad die hier last van had, incl smetvrees.
Zij heeft ook therapie gehad. De fobie is niet weg gegaan, maar ze kan er wel een stuk beter mee om gaan (mag ook wel, ze doet geneeskunde).

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-12 07:58

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-12 07:58

Dankjewel voor de reacties,
@kvika, ik ben 16 dus lijk me geen goed idee om kinderen te krijgen haha...
Het is fijn om te lezen dat ik niet de enige ben, want ik stel me echt niet aan, ik heb het al toen ik jong was, ik heb voor het laatst 7 jaar geleden overgegeven. Ze zeggen ook dat ik heel systematisch leef, dus alles moet gaan volgens mijn plannen en als er iets onverwachts gebeurt dan weet ik niet wat ik moet doen. Klinkt heel raar, maar toen ik paar jaar geleden voor het laatst had overgegeven, hadden we vantevoren spaghetti gegeten, ik eet nu nooit meer spaghetti en ik eet nooit meer van die lepel, (we hebben verschillende soorten lepels zeg maar) en nu eet ik vanaf altijd van een soort lepel zo had ik dat ook met pyama's waarin ik overgaf, haha. Ik ga hierna dokterassistente doen dus lijkt mij best handig als ik het idd ook wat minder heb... Maar hoe kan je voor zoiets nou mee aanraking komen met therapie oid? En is het niet kinderachtig?

**Geplaatst**: 28-05-12 08:06

Geplaatst: 28-05-12 08:06

ik begrijp niet dat je daar om moet lachen?
spaggeti, lepels en pyama's die te maken hebben voor jou met overgeven?
ik zou serieus langs de dokter gaan om te kijken waar je terecht kunt met je probleem.
want dat is echt niet normaal hoor.
je hebt van dat hele overgeven een veel te groot issue gemaakt.
en het zit je schijnbaar toch behoorlijk dwars, anders zou je niet om raad vragen.
bovendien ben je schijnbaar ontvankelijk voor dat soort dingen want zoals je zelf al schrijft heb je ook lichtelijk (?) smetvrees en moet alles georganiseerd, dat zijn dwangneuroses, en je moet dus zorgen dat je daar weer vanaf komt zodat je een normaal leven kunt leiden voordat het helemaal uit de hand loopt.
en dat kan (vaak) alleen met hulp en die is er wel degelijk.

Laatst bijgewerkt door pvdbosch op 28-05-12 08:11, in het totaal 1 keer bewerkt

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-12 08:07

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-12 08:07

pvdbosch schreef:
ik begrijp niet dat je daar om moet lachen?
lepels en pyama's die te maken hebben voor jou met overgeven?
ik zou serieus langs de dokter gaan om te kijken waar je terecht kunt met je probleem.

Ja het is heel lang geleden dat wel, maarja.

**Geplaatst**: 28-05-12 09:39

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 28-05-12 09:39

Ik heb het ook en in de loop van de jaren is het wat minder extreem geworden, gelukkig :')

Ik raak in paniek van iemand die overgeeft of als ik denk dat ik over moet geven. Ik heb het niet als ik een buikgriep heb oid, want dan ben ik zo beroerd dat ik geen fut heb om in paniek te raken. Wel ben ik in de maanden daarna extra bang om over te geven.
De bijbehorende smetvrees heb ik gelukkig niet.

Er zijn therapietjes voor, waarbij ze je eerst een foto laten zien van iemand die overgeeft (van heel ver af) en dan telkens een stapje dichterbij, etc. Ik heb deze nooit gedaan, lijkt me helemaal niks

**Geplaatst**: 28-05-12 11:51

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 28-05-12 11:51

Ik ben ook 'bang' om te overgeven, vind het zo'n vies gevoel

Maar ik geef dan ook gelukkig bijna nooit over *klopt af*
Ik drink niet, ben ook vrijwel nooit ziek..

Maar ik zou hiervoor ook niet naar psych gaan?
Zo vaak heb je niet te maken met overgeven toch?

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-12 11:51

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-12 11:51

_Nancy schreef:
Ik ben ook 'bang' om te overgeven, vind het zo'n vies gevoel

Maar ik geef dan ook gelukkig bijna nooit over *klopt af*
Ik drink niet, ben ook vrijwel nooit ziek..

Maar ik zou hiervoor ook niet naar psych gaan?
Zo vaak heb je niet te maken met overgeven toch?

Nee idd... maar was benieuwd of meerdere mensen er last van hebbe...

**Geplaatst**: 28-05-12 11:55

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 28-05-12 11:55

Volgens mij vind iedereen overgeven wel vies of 'eng' vanwege het vieze gevoel..
Weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen..

Heb ooit 1x moeten overgeven doordat ik de hele avond aan de Hoegaarden witbier zat en normaal nooooit bier dronk en toen ineens heel veel.
BAH! Dat dus noooooooit meer,

Nu drink ik sowieso niet meer, al bijna een jaar niet meer, geen behoefte meer aan.
Drink net zo lief een sinas of sprite, dan een bacardi-razz sinas, scheelt toch weer een hoop centjes.

**Geplaatst**: 28-05-12 11:59

Geplaatst: 28-05-12 11:59

Ruby1995 schreef:
_Nancy schreef:
Ik ben ook 'bang' om te overgeven, vind het zo'n vies gevoel

Maar ik geef dan ook gelukkig bijna nooit over *klopt af*
Ik drink niet, ben ook vrijwel nooit ziek..

Maar ik zou hiervoor ook niet naar psych gaan?
Zo vaak heb je niet te maken met overgeven toch?

Nee idd... maar was benieuwd of meerdere mensen er last van hebbe...

Ik zou hier juist wel voor naar een psycholoog gaan. Op het moment dat een angst zo overheersend wordt dat het invloed heeft op je leven, is het tijd om hier wat mee te gaan doen. Je schrijft dat je bepaalde etenswaren vermijdt (spaghetti), niet uitgaat en niet drinkt (vanwege angst om over te geven). Een vriendin van mij heeft dit ook gehad en het werd steeds erger, op een gegeven moment at ze bijna niet meer, durfde niet meer met het openbaar vervoer, kreeg paniekaanvallen etc. Zij heeft therapie gehad en kan, nu een paar maanden later, bijna alles weer, wat ze eerst niet kon vanwege haar angst.

**Geplaatst**: 28-05-12 12:07

Geplaatst: 28-05-12 12:07

Hmm... Ik zou psychologische hulp wel serieus overwegen... Het omvat ook wel meer dan alleen 'therapietjes met een foto van iemand die overgeeft', dat is een vorm van therapie, maar vaker is het cognitieve gedragstherapie, d.w.z. je bewust worden hoe je denkt en wáárom je zo denkt. De volgende stap is dan die gedachtegang aanpassen door te erkennen dat je op een bepaalde manier denkt, maar dat dat dus helemaal niet de goede manier van denken is.

Beetje vaag omschreven... Als ik mezelf als voorbeeld neem, ik loop op dit moment bij een psycholoog om leren om te gaan met AD(h)D en een sociale angststoornis. Bij de psycholoog leer ik inzien dat ik bijv. eigenlijk heel bang ben om 'afgewezen' te worden door andere mensen, en daarom mezelf zo 'leuk' mogelijk gedraag. Op zich geen schokkend probleem, maar het zorgt bij mij wel voor een hoop stress omdat ik zo ontzettend opzie tegen bepaald sociale situaties. Ook is het voor je zelfbeeld niet echt prettig, en daarom moet ik bepaalde opdrachten doen waardoor ik gedwongen word mijn gedachtenpatronen te leren herkennen en inzien dat het eigenlijk heel irrationeel is allemaal...

Op het moment dat jij zoiets hebt van o, ik heb een probleem, dan zou ik gewoon even langs de huisarts gaan en je situatie uitleggen, en dat je graag doorverwezen wilt worden naar een psycholoog. Die zal eerst een aantal gesprekken voeren, en je zult een aantal vragenlijsten moeten invullen.
Bij mij bleek het achteraf namelijk ook een stuk 'erger' te zijn dan ik dacht, omdat ik er toen pas achter kwam hoezeer ik moeite deed om bepaalde situaties te vermijden en dat mijn sociale leven daardoor ook ontzettend klein is... Maar ik ben wel echt blij dat ik gegaan ben, want het is sindsdien alleen maar beter geworden!

Conclusie: het kan geen kwaad om te gaan, als de psycholoog een reden ziet om je te behandelen, wordt je er alleen maar beter van, en je bent echt niet gek als je daar onder behandeling zit, het betekent ook niet dat je niet normaal kan functioneren of iets. Ik denk dat het heel veel rust zou geven als je niet meer met die angst 'rekening hoeft te houden' en lekker kan doen waar je zin in hebt, zonder je druk te maken om planningen of wat dan ook...

Edit: wat panny dus zegt... In één zin

sorry voor het lange verhaal!

**Geplaatst**: 28-05-12 12:10

Geplaatst: 28-05-12 12:10

Op die site van emetofobie vind je ook een forum. Daar zul je merken en kunnen lezen dat emetofobie heel veel voorkomt. Ook in verschillende vormen.
Sommige mensen zijn alleen zelf als de dood om over te moeten geven, terwijl anderen alleen in paniek raken als andere mensen misselijk zijn. En sommige mensen hebben van allebei last.

Het komt dus veel voor. En er vanaf komen is vaak een lange weg. Er zijn verschillende therapieën voor, die vind je ook op die site.
Er is ook al eerder een uitgebreid topic van op Bokt gekomen. Met heel informatie en 'lotgenoten'.

Over het algemeen kun je zeggen dat het echt een fobie is. Met dus overdreven angstige of paniekreacties. Waar een ander mensen overgeven 'naar' of vervelend vind, raakt een emetofoob helemaal hysterisch in paniek bij misselijkheid.
En waar een ander mens moet kokhalzen bij het opruimen van braaksel omdat hij het smerig vindt, springt een emetofoob uit een rijdende auto als er iemand dreigt over te geven.

Het jezelf en je reacties niet meer in de hand hebben en niet meer 'normaal' kunnen reageren door je angst, dat hoort bij een fobie. En het kan heel lastig zijn.
Maar er zijn ook mensen die er deels overheen groeien. Het wordt niemands hobby, maar er is heus mee te leven na behandeling of tijd of een combi van die twee.

Bij bijna iedereen is de overdreven angst niet vanwege overgeven zelf, maar komt het voort uit een enorme angst om controle te verliezen. Want overgeven betekent ook dat je jezelf helemaal moet overgeven aan een reactie van je lijf. Je maag wil ergens vanaf. En daar kun je niets aan doen. Dat gevoel van hulpeloosheid en machteloosheid kan heel beangstigend zijn als je niet vol vertrouwen in het leven staat. En juist da laatste kan bijna niemand vóór z'n achttiende of twintigste. Daarom kun je vóór die leeftijd een fobie ontwikkelen.

**Geplaatst**: 28-05-12 12:13

Geplaatst: 28-05-12 12:13

Ik heb ook een braakfobie gehad. Ik ging ook niet in bepaalde attracties in een pretpark omdat daar mensen misschien zouden kunnen gaan overgeven. Ik wilde ook om die reden geen kinderen

En ging echt rennen als er iemand over zijn nek moest. Stappen was ik toch al nooit zo van (ik drink zelf niet) maar hoe later het werd hoe harder ik naar huis wilde omdat het risico dan toenam

Een jaar of tien heb ik zelf nooit overgegeven.

Uiteindelijk ben ik een keer heel ziek geworden waardoor ik wel overgaf, sinds dien heb ik er eigenlijk veel minder last van. Al moet ik er wel bij zeggen dat ik in therapie (tijdens de opleiding) veel aan mezelf gewerkt heb, het zou kunnen dat daardoor de 'fobie' zichzelf opgelost heeft.

Ik weet inmiddels dat je angsten erger maakt door er aan toe te geven, hoe meer ruimte je angst geeft des te kleiner wordt je wereld (en hoe groter de angst). In feite zou je dus al therapeutisch bezig zijn door juist wel weer spaghetti te eten of die lepel te gebruiken.

**Geplaatst**: 28-05-12 12:50

Geplaatst: 28-05-12 12:50

Ruby1995 schreef:
_Nancy schreef:
Ik ben ook 'bang' om te overgeven, vind het zo'n vies gevoel

Maar ik geef dan ook gelukkig bijna nooit over *klopt af*
Ik drink niet, ben ook vrijwel nooit ziek..

Maar ik zou hiervoor ook niet naar psych gaan?
Zo vaak heb je niet te maken met overgeven toch?

Nee idd... maar was benieuwd of meerdere mensen er last van hebbe...

Jou fobie heeft wel heel erg veel invloed op je leven! Je kan er van uitgaan dat je sowieso nog wel een aantal keer zal overgeven, als jij er niets tegen doet zal je fobie alleen maar verder uit de hand lopen.

**Geplaatst door de TopicStarter** : 28-05-12 12:52

Geplaatst door de TopicStarter : 28-05-12 12:52

Ja dat idee al, dat ik nog paar keer zal gaan overgeven bahbah

**Geplaatst**: 28-05-12 12:58

Re: Angst voor overgeven.

Geplaatst: 28-05-12 12:58

Het is heel persoonlijk, de ene vind het eng, de andere niet, niks mis mee, je went er vanzelf aan

Ik vind het ook doodeng hoorxD Maar geloof me, het gaat echt wel een keer over, ik ken genoeg volwassenen met kinderen die dr niet tegen kunnen

**Geplaatst**: 28-05-12 13:01

Geplaatst: 28-05-12 13:01

amado7 schreef:
Het is heel persoonlijk, de ene vind het eng, de andere niet, niks mis mee, je went er vanzelf aan
Ik vind het ook doodeng hoorxD Maar geloof me, het gaat echt wel een keer over, ik ken genoeg volwassenen met kinderen die dr niet tegen kunnen

Maar er is wel een verschil tussen overgeven eng vinden, (ik ken persoonlijk niemand die ervan houdt, overgeven of het opruimen ervan) en niet meer willen eten van dezelfde lepel en kleren niet meer aan willen trekken waarin je ooit hebt overgegeven.

Nomineer dit bericht ×