Bokt.nl

Pikeur schreef:

Ik ben benieuwd of ik hier ook iets mag plaatsen over mijn zoon van 6. Hij had in groep 2 al de cito toetsen rekenen van groep 4 of 5 gehaald zonder ooit een rekenles gehad te hebben, zit nu in groep 3 en leest nu ook op groep 5 niveau.

Sociaal komt hij erg goed mee dus we willen hem graag in de klas houden waar hij nu zit. Toch gaat het ergens bij me knagen. De komende 2 jaar weet hij dus eigenlijk alles al dus eigenlijk zijn we hem aan het afremmen om maar aangepast te zijn aan de rest. Heeft ook alleen maar 10en en 1 8 omdat hij een vraag was vergeten. Maakt zijn eigen werk met een koptelefoon op maar roept alsnog de antwoorden door de klas die dan aan de andere kinderen worden gevraagd. (Dit mag hij natuurlijk niet doen maar we zijn er al 1.5 jaar mee bezig dat hij niet door de klas roept maar nog zonder resultaat).

Wat zijn de ervaringen van bokt met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong? Toch blijven inzetten op aanpassen aan de maatschappij of gaat dit vroeg of laat niet goed.

Dorine92 schreef:

Dorine92 schreef:

In mijn tijd werd er niet op getest maar mijn moeder heeft altijd een vermoeden gehad. Wel eens een IQ test gedaan, die kwam op de grens tussen hoogbegaafd/zeer hoogbegaafd uit.
Ik heb me er verder nooit in verdiept, ik heb nergens last van. Sommige mensen vinden me stom. Vooral als ze me niet kennen, en zeker in de pampercultuur van tegenwoordig. Maarja, niet mijn probleem, ik heb precies hetzelfde met hen (dat ik ze stom vind )
Ben benieuwd waar jij je in herkent. Zoals ik zei, ik heb de kenmerken nooit bestudeerd.
Als er dingen tussen staan zoals zwart-wit denken, altijd naar de smaak van andere mensen te eerlijk zijn, geen boodschap hebben aan gekwetste zieltjes, heel rationeel zijn, heel loyaal zijn, gevoelig voor bepaalde geluiden (oa kattenverjagers, het geluid van kinderen), snel overprikkeld als er 2 geluiden tegelijk aanstaan (bijv telefoon door tv heen), lang kunnen twijfelen over keuzes, liefst 1 op 1 contact hebben (gewoon even een random greep uit mijn karaktereigenschappen) dan kan ik aansluiten bij de club.

Maar autisme is toch een soort probleemlabel? Dat je mensen niet aankijkt, van dingen over de zeik raakt enz. Ik heb het idee dat autisme wel als een soort ziekte wordt gezien, en dat het dan ook iets zou zijn waar je last van hebt. Waar dan ook woede of verdriet bij komt kijken, of het niet kunnen functioneren

BeFunny schreef:

Dorine92 schreef:

Maar autisme is toch een soort probleemlabel? Dat je mensen niet aankijkt, van dingen over de zeik raakt enz. Ik heb het idee dat autisme wel als een soort ziekte wordt gezien, en dat het dan ook iets zou zijn waar je last van hebt. Waar dan ook woede of verdriet bij komt kijken, of het niet kunnen functioneren

Ik heb dus geen diagnose en moet lachen om je term probleem label, tegenwoordig zeggen mensen die wel doorhebben dat ze "anders zijn" gewoon ik ben hoog sensitief of hoogbegaafd, ik raak ook niet snel over de zeik maar denk wel "denk dus" dat ik binnen ass zou kunnen vallen met mijn eigenschappen. De meeste mensen die "hoog begaafd" zijn passen met hun kenmerken in het spectrum ASS wat heel breed is. Ik vind dat wel interessant.

Ik oefen soms liedjes op de piano. Nooit les gehad maar ik speel dat leuk mee al vanaf dag 1 dat ik een piano heb bijvoorbeeld.

BabiiVeeraa schreef:

BeFunny schreef:

Ik heb dus geen diagnose en moet lachen om je term probleem label, tegenwoordig zeggen mensen die wel doorhebben dat ze "anders zijn" gewoon ik ben hoog sensitief of hoogbegaafd, ik raak ook niet snel over de zeik maar denk wel "denk dus" dat ik binnen ass zou kunnen vallen met mijn eigenschappen. De meeste mensen die "hoog begaafd" zijn passen met hun kenmerken in het spectrum ASS wat heel breed is. Ik vind dat wel interessant.

Ik oefen soms liedjes op de piano. Nooit les gehad maar ik speel dat leuk mee al vanaf dag 1 dat ik een piano heb bijvoorbeeld.

Terwijl het wel wezenlijk anders is. Gedragsuitingen kunnen hetzelfde zijn, maar komen uit een ander startpunt. Als voorbeeld het strak vasthouden aan je eigen routine. Bij autisme komt dit voort uit een behoefte aan voorspelbaarheid en structuur (zo weet ik wat er gaat komen) en bij hb uit behoefte aan efficiëntie en autonomie (ik heb aan andere manieren gedacht, maar ik weet/vind dat dit de beste manier is dus ik doe het zo). Zeggen dat je hsp pf hb bent terwijl het eigenlijk autisme is, slaat precies nergens op. Dat is zeggen dat je een prikkelbare darm hebt terwijl je eigenlijk Crohn hebt.

BabiiVeeraa schreef:

Pikeur schreef:

Ik ben benieuwd of ik hier ook iets mag plaatsen over mijn zoon van 6. Hij had in groep 2 al de cito toetsen rekenen van groep 4 of 5 gehaald zonder ooit een rekenles gehad te hebben, zit nu in groep 3 en leest nu ook op groep 5 niveau.

Sociaal komt hij erg goed mee dus we willen hem graag in de klas houden waar hij nu zit. Toch gaat het ergens bij me knagen. De komende 2 jaar weet hij dus eigenlijk alles al dus eigenlijk zijn we hem aan het afremmen om maar aangepast te zijn aan de rest. Heeft ook alleen maar 10en en 1 8 omdat hij een vraag was vergeten. Maakt zijn eigen werk met een koptelefoon op maar roept alsnog de antwoorden door de klas die dan aan de andere kinderen worden gevraagd. (Dit mag hij natuurlijk niet doen maar we zijn er al 1.5 jaar mee bezig dat hij niet door de klas roept maar nog zonder resultaat).

Wat zijn de ervaringen van bokt met kinderen met een ontwikkelingsvoorsprong? Toch blijven inzetten op aanpassen aan de maatschappij of gaat dit vroeg of laat niet goed.

Ik krijg hier eerlijk gezegd ook de kriebels van. Dit is wachten op een boreout, niet meer naar school willen, uitvallen of zelfs schooltrauma.

Het gaat nu goed en dat komt waarschijnlijk mede door het goede sociale contact en het nog nieuwsgierig zijn. Maar als je altijd geremd wordt in je ontwikkeling om je maar aan te passen aan de normaal, gaat die mooie nieuwsgierigheid verloren.

Ik zou niet inzetten op versnellen, heeft bij deze voorsprong inderdaad weinig zin want in groep 4 is hij ook snel uitgeleerd. Compacten en verdiepen.

Wat voor mij een eye-opener was: een hoogbegaafd kind verschilt op iq al meer van een gemiddeld kind, dan een gemiddeld kind van een laagbegaafd kind (130 vs 100 en 100 vs 80). Niemand zou een gemiddeld kind op speciaal onderwijs zetten tussen laagbegaafde kinderen en dan zeggen dat hij zich maar moet aanpassen en vooral niet voor mag gaan lopen op de rest.

Jouw kind heeft iets anders nodig. Niet meer of sneller, anders. Dieper.
Het is zo belangrijk dat een kind leert leren op de basisschool. En niet omdat hij anders denkt dat hij beter is omdat hij altijd 10-en haalt. Maar omdat hij anders in 4 VWO genadeloos op zn bek gaat omdat hij nooit heeft leren leren en nu geen idee heeft hoe hij dat aan moet pakken.

Pikeur schreef:

BabiiVeeraa schreef:

Ik krijg hier eerlijk gezegd ook de kriebels van. Dit is wachten op een boreout, niet meer naar school willen, uitvallen of zelfs schooltrauma.

Het gaat nu goed en dat komt waarschijnlijk mede door het goede sociale contact en het nog nieuwsgierig zijn. Maar als je altijd geremd wordt in je ontwikkeling om je maar aan te passen aan de normaal, gaat die mooie nieuwsgierigheid verloren.

Ik zou niet inzetten op versnellen, heeft bij deze voorsprong inderdaad weinig zin want in groep 4 is hij ook snel uitgeleerd. Compacten en verdiepen.

Wat voor mij een eye-opener was: een hoogbegaafd kind verschilt op iq al meer van een gemiddeld kind, dan een gemiddeld kind van een laagbegaafd kind (130 vs 100 en 100 vs 80). Niemand zou een gemiddeld kind op speciaal onderwijs zetten tussen laagbegaafde kinderen en dan zeggen dat hij zich maar moet aanpassen en vooral niet voor mag gaan lopen op de rest.

Jouw kind heeft iets anders nodig. Niet meer of sneller, anders. Dieper.
Het is zo belangrijk dat een kind leert leren op de basisschool. En niet omdat hij anders denkt dat hij beter is omdat hij altijd 10-en haalt. Maar omdat hij anders in 4 VWO genadeloos op zn bek gaat omdat hij nooit heeft leren leren en nu geen idee heeft hoe hij dat aan moet pakken.

Ze hebben gelukkig wel een plusklas en hij gaat nog 2 keer per week met de onderwijsassistent mee om andere dingen te doen dan de rest van de klas. Dus dat compacten en verdiepen daar werken ze wel aan, ik heb ook regelmatig gesprekken, best wel formeel allemaal met in ieder geval 2 leerkrachten en iemand van de gemeente en een specialist vanuit de hogeschool hier uit de buurt erbij dus ik kan echt geen verkeerd woord over de school spreken als je ziet hoeveel mensen hiermee bezig zijn. Er is toen wel een keer ter sprake gekomen 2 dagen in de week speciaal onderwijs en 3 dagen regulier maar dat is pas vanaf 8 jaar en hij is nu 6. Wel fijn om jullie ervaringen te lezen en eens te sparren hierover. Voor mij was basisschool ook een makkie maar heb van de middelbare school een rommeltje gemaakt. Wil dit zo graag voorkomen bij mijn eigen kinderen.

Ze hebben ook al eens aangeboden dat hij bijvoorbeeld tijdens rekenen naar een groep hoger mag. Misschien moet ik dit nog eens aanhalen, misschien helpt het wel tegen antwoorden door de klas roepen als hij met oudere kinderen zit.

BabiiVeeraa schreef:

Maar omdat hij anders in 4 VWO genadeloos op zn bek gaat omdat hij nooit heeft leren leren en nu geen idee heeft hoe hij dat aan moet pakken.

Matheno schreef:

BabiiVeeraa schreef:

Maar omdat hij anders in 4 VWO genadeloos op zn bek gaat omdat hij nooit heeft leren leren en nu geen idee heeft hoe hij dat aan moet pakken.

Dit hoor ik vaker van mensen. Ja ik heb geen havo of vwo gedaan want ik heb nooit leren leren. Maar.. het is toch ook juist de bedoeling dat je er niet echt voor moet leren want anders is het niveau gewoonweg te hoog ?

Matheno schreef:

BabiiVeeraa schreef:

Maar omdat hij anders in 4 VWO genadeloos op zn bek gaat omdat hij nooit heeft leren leren en nu geen idee heeft hoe hij dat aan moet pakken.

Dit hoor ik vaker van mensen. Ja ik heb geen havo of vwo gedaan want ik heb nooit leren leren. Maar.. het is toch ook juist de bedoeling dat je er niet echt voor moet leren want anders is het niveau gewoonweg te hoog ?

Pikeur schreef:

Ja ik las het nog eens terug en je hebt gelijk. Ik was na het 10 minuten gesprek toch een soort aan het piekeren gegaan en dan zie ik weer alleen de leeuwen en beren en minder dat we het waarschijnlijk gewoon al goed doen. Vooral het door de klas roepen van antwoorden was voor mij wel een beetje iets waar ik mee zat en dat hij niet vooruit mag werken terwijl hij dit wel wil. Maar het is begrijpelijk vanuit school, als hij wel verder voor gaat lopen dan is de aansluiting al helemaal zoek. Het is helemaal niet zo zwart wit als ik het toen zag, in de reguliere stof remmen ze hem af maar dit wordt gecompenseerd met extra uitdaging op andere vlakken. Zolang hij nu op andere manieren uitdaging krijgt kan ik er denk wel vanuit gaan dat zijn drang om te leren waarschijnlijk wel blijft en dan kan hij straks op de middelbare school leren hoe veel hij wil en op welk niveau hij wil. We blijven het gewoon per moment bekijken. Wel fijn om ervaringen van anderen te lezen. Ik vind het soms best lastig allemaal maar ieder kind zal zo zijn eigen uitdagingen hebben.

secricible schreef:

Daarop aanvullend als stille meelezer nog de leerkuil

Ik fietste ook overal doorheen, tot ik in gymnasium2 niet meer overal doorheen fietste. Ik had geen idee hoe ik moest leren, anders dan er even doorheen bladeren. Ineens was dat niet meer genoeg, moest ik door die leerkuil heen en dat eindigde in totale faalangst, blackouts en paniekaanvallen tijdens testen.

Mijn dochter is nu hoogstwaarschijnlijk hb (geen idee of ik het ben, het zou me niks verbazen) en als ik haar 1 ding gun is dat nu al leren doorzetten en omgaan met dingen niet in 1 keer kunnen.

Mungbean schreef:

Ik denk ook dat de meeste mensen na die kuil ook wel snel dat methodische snel oppakken, maar dan kun dus al verkeerd ingeschaald zijn als je niet al te luidruchtig aanwezend bent.
Mijn dochter is ook heel stil. Kwa cijfers hoort ze bij de top van de klas, maar enkel omdat ze stil is wil de leraar haar HAVO advies geven, tegen de wens van het kind in. Daar gaan we dus zeker niet in mee.
Maar als je ouders daar afwachtend in zijn of gewoon helemaal niet mee bezig zijn, dan kun je van een introverte 11 jarige niet verwachten dat ze ineens een vuist maken en voor zichzelf opkomen.

Het leren leren kun he in feite ook pas als het nodig is. Zolang je nog tijdens maarschappijleer in de ochtend snel onder de les onopvallend je Duits kunt leren om het lesuur daarna gewoon een voldoende te halen voor de toets, heb je dus geen stok achter de deur om dat nou eens anders te gaan doen. Wat dat betreft is onder je niveau schadelijk voor een goede methodische ontwikkeling.

Pikeur schreef:

Maar lukte dat daarna op de universiteit ook?