Euthanasie bij psychisch lijden

Moderators: Hanmar, Princesj, Mondy, Mjetterd, Nala, ynskek, Polly, Ladybird

 
 
eekhoornerik

Berichten: 7106
Geregistreerd: 14-01-04

Euthanasie bij psychisch lijden

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-04-17 12:21

Naar aanleiding van de documentaire "Moeders springen niet van flats" ben ik benieuwd hoe Bokkers tegen euthanasie bij psychisch lijden aankijken.

In de documentaire wordt het verhaal vertelt van een vrouw (moeder van 2 volwassen meiden) die meerdere malen om euthanasie heeft gevraagd omdat ze al jarenlang in een ernstige depressie zit met vreselijke angstaanvallen.

Het verzoek is uiteindelijk afgewezen, waarop zij geen andere keuze ziet dan van een flat te springen. Een flat waar zij niet woont, en waar de bewoners moeten dealen met regelmatige 'springers'.

Mijn vader heeft 1.5 jaar geleden euthanasie gehad, aangezien hij het gevecht tegen kanker niet zou winnen. Om hem niet onnodig te laten lijden is zijn verzoek gehonoreerd en heeft hij naar zijn wens waardig kunnen sterven omringt door zijn naasten.

Ik krijg soms het gevoel dat euthanasie bij een lichamelijke (dodelijke) ziekte beter geaccepteerd wordt dan euthanasie bij een psychische (dodelijke) ziekte. Hier op Bokt las ik laatst een post waarop de euthanasiewens van iemand werd veroordeeld, want wat vond de omgeving daar van? En er zijn kinderen in het spel?

Alsof dat niet geldt bij euthanasie bij een lichamelijke ziekte als kanker of MS. Daar is ook een omgeving mee gemoeid en zijn er vaak ook kinderen bij in het spel (zoals ik).

Maar als je ziet hoe jouw geliefde lijdt en strijd, jarenlang. Dag in, dag uit, elke minuut. Dan gun je diegene toch een keer de rust? Op een waardige manier, omringt met alle naasten, in plaats van alleen naar een hoge flat te moeten gaan, en daar helemaal alleen die ene stap te zetten...


xPabloBokt
Berichten: 5058
Geregistreerd: 15-06-12
Woonplaats: Ergens in het zuiden

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:24

laetitia schreef:
Maar als je ziet hoe jouw geliefde lijdt en strijd, jarenlang. Dag in, dag uit, elke minuut. Dan gun je diegene toch een keer de rust? Op een waardige manier, omringt met alle naasten, in plaats van alleen naar een hoge flat te moeten gaan, en daar helemaal alleen die ene stap te zetten...


Hier ben ik het mee eens. Heel veel meer kan ik er niet over zeggen.

Mensen doen zo makkelijk over leven terwijl de aarde al bom- en bomvol zit. Maar zodra de dood ter sprake komt dan schrikken we ineens allemaal. Ondertussen sterven er in ontwikkelingslanden dagelijks mensen bij bosjes maar die laten we wel gewoon doodgaan..

Ik vind de standpunten hierover vaak zo krom. Ik vind heel simpel dat iemand die al zijn/haar hele leven ondraaglijk lijdt, of dat nou psychisch of fysiek is, recht heeft op een menswaardig einde, net zoals ieder ander. Niet iedereen kan gered worden, en ik zou willen dat mensen zich daar eens wat makkelijker bij neer zouden leggen.

Every twist and turn that our life takes
Like a boat in the sea when the wave breaks
Every night is the dawn of a new day
You don't lose if you learn from your mistakes

Wesco

Berichten: 5018
Geregistreerd: 22-11-03
Woonplaats: In het midden van het land

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:26

Ik vind dat iedereen over zijn of haar leven mag beslissen. Dus ik vind dat psychisch lijden daar onder valt. Alleen hoe bepaal je wanneer iemand ondragelijk lijd?

Het lijkt wel alsof psychisch lijden nog steeds minder serieus genomen word als lichamelijk lijden.
Neem als voorbeeld de wachtlijsten in de psychiatrie. 5 maanden wachten voor een behandeling is bijna normaal geworden. Terwijl als mensen aan de bel trekken eigenlijk direct geholpen dienen te worden zodat verder afglijden niet gebeurd.
Laatst bijgewerkt door Wesco op 07-04-17 12:28, in het totaal 1 keer bewerkt

The best secret, is the secret
between a girl and her horse.

Mars

Berichten: 30261
Geregistreerd: 15-03-05
Woonplaats: Vld

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:27

Ik ben er voor, maar ik begrijp ook hoe moeilijk het is om een euthanasiewens toe te kennen omdat geestelijk lijden een stuk moeilijker aan te tonen is. Vooral ook het stukje uitzichtloosheid in geval van depressie, want wellicht gaat iemand zich in de toekomst beter voelen. Menig psychiater wil zijn handen er niet aan branden en ik kan dat ergens begrijpen.

Van de andere kant, ik heb jaren in de psychiatrie gewerkt en psychisch lijden is minstens zo vernietigend als lichamelijk. De radeloosheid en depressiviteit, angst die ik soms bij clienten zag is hartverscheurend. En ja, ik heb ook een client gehad die voor de metro is gesprongen, gewoon omdat hij geestelijk niet meer kon, van kastje naar de muur ging en zichzelf als last zag voor iedereen. Intens verdrietig is dat, en tegelijkertijd ook zo ongrijpbaar.
Laatst bijgewerkt door Mars op 07-04-17 12:28, in het totaal 1 keer bewerkt

        Beware that, when fighting monsters, you yourself do not become a monster.
        For when you gaze long into an abyss, the abyss also gazes into you

                                      - F. Nietzsche

Tazzey
Berichten: 7869
Geregistreerd: 18-07-12
Woonplaats: I'm off to never never land

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:28

Ik sta daar niet negatief tegenover maar ik denk dat het wel heel moeilijke materie is want iemand die psychisch zo aan de grond zit dat hij het leven niet meer ziet zitten is waarschijnlijk niet bij wil om een gedegen besluit te nemen. Wetstechnisch is het lastig.

Ik woon naast een flat waar regelmatig vanaf gesprongen wordt. Ik heb er drie voor mijn neus zien en horen vallen in de laatste 5 jaar en nog vele die ik niet zelf gezien heb maar wel de gevolgen ervan. Het is heel heftig om zoiets ongevraagd te moeten aanschouwen. De laatste sprong op klaarlichte dag, hartje zomer en een speelplaats van de naastgelegen basisschool/kinderopvang die vol met kindjes stond die vervolgens allemaal totaal over de rooie waren.

_Anneruth

Berichten: 4917
Geregistreerd: 15-03-07
Woonplaats: Annerveenschekanaal

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:28

laetitia schreef:
Maar als je ziet hoe jouw geliefde lijdt en strijd, jarenlang. Dag in, dag uit, elke minuut. Dan gun je diegene toch een keer de rust? Op een waardige manier, omringt met alle naasten, in plaats van alleen naar een hoge flat te moeten gaan, en daar helemaal alleen die ene stap te zetten...


Ik kan het hier alleen maar mee eens zijn.

Kadjar <3 Vincent Maranello x Vivaldi L § Rhodos <3 Flemmingh x Zuidpool gepensioneerd bospaard § Gideon <3 Tuschinski x OO Seven x Ferro 17-09-2018 Y;(
[ITP] Gideon - Tuschinski x OO Seven van veulen tot heus rijpaard

Janine1990

Berichten: 41597
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:29

Ooit stond er een soortgelijk verhaal in de Libelle, twee ouderstellen wiens kinderen (ze kenden elkaar vanwege de kinderen) in een inrichting zaten. De doodswens van de kinderen werd niet gehonoreerd, de ouders waren kapot van verdriet, omdat ze hun kinderen zo moesten zien lijden.

De kinderen zijn op den duur voor de trein gesprongen (was in de buurt), voor de ouders een opluchting, ook al was het zo...

Dus ja, ik vind dat het ook bij psychisch lijden moet kunnen, alleen begrijp ik wel dat het papierwerk daarvan een stuk lastiger in elkaar steekt.

Saskia9

Berichten: 11891
Geregistreerd: 18-09-03
Woonplaats: Sprang Capelle

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:29

Dat komt omdat een ziekte geen onomkeerbaar feit meer is. Diegene zal hoe dan ook gaan...
Bij depressie is dat anders,per persoon afhankelijk. De 1 is jaren depressief en doet er alles aan met medicatie en therapie maar haalt niets uit,en de ander wil misschien gaan na 1 heftige ervaring.
Begrijp me niet verkeerd,ik ben er niet op tegen maar vraag me dus wel af wanneer er goed beoordeeld kan worden of degene met een depressie er 'goed' genoeg aan toe is om euthanasie aan te vragen.. denk dat daar het grote euvel zit..

NadjaNadja
Moderator Algemeen2
No worries, be happy!

Berichten: 4192
Geregistreerd: 28-08-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:29

Het is en blijft een moeilijk onderwerp. Ik gun mensen inderdaad de rust die ze verdienen. Tegelijk is psychisch lijden natuurlijk wel iets anders dan lichamelijk lijden. Van lichamelijk lijden (zoals kanker) kun je inderdaad in de meeste gevallen zeggen of er nog kans op herstel is of niet. Als dit niet zo is, kan de beslissing voor euthanasie makkelijker gemaakt worden en ook makkelijker gehonoreerd worden denken. Van psychisch lijden is in de meeste gevallen erg moeilijk te zeggen of het blijft, zeker ook omdat het meeste psychische lijden te verhelpen is. Ik kan me heel goed voorstellen dat er dan gevraagd wordt; waar trek je de lijn? Wanneer mag het wel en wanneer niet? En hoe strikt hanteer je dan vervolgens die grens?
Mijn conclusie is dus eigenlijk; van mij mag het voor sommige mensen die psychisch lijden makkelijker gemaakt worden, maar ik kan me goed voorstellen dat mensen er veel vragen bij hebben. Die heb ik zelf namelijk ook, ondanks mijn standpunt.

Volg ons ook op instagram: @fien_en_fuur! <3

Saskia9

Berichten: 11891
Geregistreerd: 18-09-03
Woonplaats: Sprang Capelle

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:30

Mars schreef:
Ik ben er voor, maar ik begrijp ook hoe moeilijk het is om een euthanasiewens toe te kennen omdat geestelijk lijden een stuk moeilijker aan te tonen is. Vooral ook het stukje uitzichtloosheid in geval van depressie, want wellicht gaat iemand zich in de toekomst beter voelen. Menig psychiater wil zijn handen er niet aan branden en ik kan dat ergens begrijpen.

Van de andere kant, ik heb jaren in de psychiatrie gewerkt en psychisch lijden is minstens zo vernietigend als lichamelijk. De radeloosheid en depressiviteit, angst die ik soms bij clienten zag is hartverscheurend. En ja, ik heb ook een client gehad die voor de metro is gesprongen, gewoon omdat hij geestelijk niet meer kon, van kastje naar de muur ging en zichzelf als last zag voor iedereen. Intens verdrietig is dat, en tegelijkertijd ook zo ongrijpbaar.


Dit bedoel ik inderdaad.

Janine1990

Berichten: 41597
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:31

Saskia9 schreef:
Dat komt omdat een ziekte geen onomkeerbaar feit meer is. Diegene zal hoe dan ook gaan...
Bij depressie is dat anders,per persoon afhankelijk. De 1 is jaren depressief en doet er alles aan met medicatie en therapie maar haalt niets uit,en de ander wil misschien gaan na 1 heftige ervaring.
Begrijp me niet verkeerd,ik ben er niet op tegen maar vraag me dus wel af wanneer er goed beoordeeld kan worden of degene met een depressie er 'goed' genoeg aan toe is om euthanasie aan te vragen.. denk dat daar het grote euvel zit..


Als ik mij niet vergis is een depressie uit hersenscans af te lezen? Ik betwijfel of een depressie per definitie omkeerbaar is....

bruintje123

Berichten: 14667
Geregistreerd: 30-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:31

Wesco schreef:
Ik vind dat iedereen over zijn of haar leven mag beslissen. Dus ik vind dat psychisch lijden daar onder valt. Alleen hoe bepaal je wanneer iemand ondragelijk lijd?

Dat kan alleen de persoon zelf.

En waar jij en ik misschien zeggen, jee vind je dat erg wat je mee (hebt ge) maakt, dat is toch niks, is dat voor een ander ondragelijk.
En daarom moet het serieus genomen worden en vind ik dat dier persoon zelf zou mogen beslissen

&if=1 zet dit achter een url en zie alleen de foto's in een topic.

Ailill

Berichten: 9695
Geregistreerd: 27-08-11
Woonplaats: Dublin

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:33

Tazzey schreef:
Ik sta daar niet negatief tegenover maar ik denk dat het wel heel moeilijke materie is want iemand die psychisch zo aan de grond zit dat hij het leven niet meer ziet zitten is waarschijnlijk niet bij wil om een gedegen besluit te nemen. Wetstechnisch is het lastig.

Ik woon naast een flat waar regelmatig vanaf gesprongen wordt. Ik heb er drie voor mijn neus zien en horen vallen in de laatste 5 jaar en nog vele die ik niet zelf gezien heb maar wel de gevolgen ervan. Het is heel heftig om zoiets ongevraagd te moeten aanschouwen. De laatste sprong op klaarlichte dag, hartje zomer en een speelplaats van de naastgelegen basisschool/kinderopvang die vol met kindjes stond die vervolgens allemaal totaal over de rooie waren.
Waarom zou zo'n persoon niet bij wil zijn? Ik denk dat die mensen juist heel goed hebben nagedacht, vaak enorm langdurig met steeds dezelfde conclusie.

Het is echt niet zomaar iets, sterker nog het is verschrikkelijk heftig om tot zo'n besluit/conclusie te komen. Daar gaat heel veel (zelf)onderzoek en bijv. zelfreflectie aan vooraf. Of het een objectief besluit is, is dan weer wel discutabel.

Never follow everyone else their path. Unless you are in the woods and you are lost, and see a path. Then by all means follow that path.

bowena_84
Berichten: 2517
Geregistreerd: 11-10-03
Woonplaats: Enschede

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:35

Er was hier laatst ook een item over bij RTL late night, een dame heeft toen in Belgie geloof ik een docu gemaakt hierover. Daar word er namelijk iets anders mee omgegaan. Aan tafel zat ook een moeder van een prachtige jonge meid waarvan de euthanasie aanvraag werd afgewezen. Ook zij heeft zelfmoord gepleegd. Ze lieten fragmenten horen van gesprekken met haar ouders, die zaten zo vol wanhoop dat ik niet anders kon dan vreselijk brullen. Het ging door merg en been.

Ik heb zelf ook al zo'n beetje mijn hele leven te maken met de GGZ, dusdanig dat het een deel van mijn identiteit is. Ik heb ook smerige diepe dalen gehad. Maar ik vind en voel niet dat ik psychisch lijd, hoewel ik ook wel momenten heb gehad dat ik erover na dacht hoe het zou zijn als ik er niet meer zou zijn. Zowel voor mijzelf als mijn omgeving.

Een psychiater sprak ook in die docu dat hij pertinent tegen euthanasie was, want ieder leven is iets waard. Ja, maar tot hoe ver? En inderdaad waar leg je die grens. Een mooi voorbeeld van een meisje in die docu was, dat toen ze uiteindelijk haar euthanasie verklaring had, haar dit nog een laatste push gaf om tóch door te vechten. Ze wilde echt niet meer en toch gaf haar dit op de een of andere manier hoop. Ze leeft nog steeds.

Ik ben dus 100% voor euthanasie bij psychisch lijden. En wie bepaalt wanneer dat is, is denk ik toch aan de persoon zelf en de familie.

04-04-2017 ^&+ & 30-06-2017 :+: 08-01-2019 :+:

Tazzey
Berichten: 7869
Geregistreerd: 18-07-12
Woonplaats: I'm off to never never land

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:35

Ailil, het gaat om de juridische kant van wilsbekwaam zijn. En daarover kun je discussiëren bij iemand in een psychisch slechte conditie.

paardenmiep

Berichten: 1099
Geregistreerd: 13-10-04
Woonplaats: Lemele

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:35

Ook een interessante documentaire over dit onderwerp, too young to die, gemaakt door Vice (hier te bekijken: https://www.vice.com/be/article/de-jong ... llen-leven).
Mijn nichtje komt hier in voor, helaas heeft zij geen goedkeuring gekregen voor euthanasie en na tientallen mislukte pogingen om er een eind aan te maken, is het haar vorig zomer toch gelukt. Ze is voor de trein gaan staan, met alle gevolgen van dien.
Iedereen had veel liever gezien dat ze op een waardige manier kon sterven, dat iedereen rustig afscheid had kunnen nemen, en dat ze niet 'in stukjes' in de kist zou komen..
Of, wat met een ander meisje in de documentaire gebeurt, dat ze een stukje rust zou krijgen, omdat ze wist dat ze op elk moment dat ze wou, de keus kon maken om er uit te stappen. Soms werkt dat zo bevrijdend dat de keus gemaakt wordt om nóg een behandeling te volgen, of het nog een beetje uit te stellen..

Wel snap ik dat het een heel lastig punt is om euthanasie toe te kennen, heb namelijk ook genoeg verhalen gelezen van mensen die jarenlang in een zware depressie zaten, maar er toch nog uit zijn gekomen en nu heel blij zijn dat ze niet voor euthanasie konden kiezen..

Bright Star Prix st Georges *\o/*

eekhoornerik

Berichten: 7106
Geregistreerd: 14-01-04

Link naar dit bericht Geplaatst door de TopicStarter: 07-04-17 12:38

Ik denk dat iemand die al jarenlang depressief is of schizofreen (ook zo'n vreselijke ziekte waarbij de patiënt veel lijdt), er een gedegen dossieropbouw overlegd moet kunnen worden bij een euthanasie-aanvraag.

Ik vind een depressie van 2 jaar niet lang genoeg (heb zelf ervaring met ernstige depressie), maar iemand die al 10 jaar geen verbetering heeft en waarbij alles al is geprobeerd (van therapie, medicijnenwisselingen, ECT, crisisopnames) die moet toch de keuze hebben op een dag niet meer te hoeven lijden? En als die keuze dan is gemaakt en doorgesproken met alle betrokkenen, rustig heen te kunnen gaan?

Janine1990

Berichten: 41597
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:38

bowena_84 schreef:
Er was hier laatst ook een item over bij RTL late night, een dame heeft toen in Belgie geloof ik een docu gemaakt hierover. Daar word er namelijk iets anders mee omgegaan. Aan tafel zat ook een moeder van een prachtige jonge meid waarvan de euthanasie aanvraag werd afgewezen. Ook zij heeft zelfmoord gepleegd. Ze lieten fragmenten horen van gesprekken met haar ouders, die zaten zo vol wanhoop dat ik niet anders kon dan vreselijk brullen. Het ging door merg en been.

Ik heb zelf ook al zo'n beetje mijn hele leven te maken met de GGZ, dusdanig dat het een deel van mijn identiteit is. Ik heb ook smerige diepe dalen gehad. Maar ik vind en voel niet dat ik psychisch lijd, hoewel ik ook wel momenten heb gehad dat ik erover na dacht hoe het zou zijn als ik er niet meer zou zijn. Zowel voor mijzelf als mijn omgeving.

Een psychiater sprak ook in die docu dat hij pertinent tegen euthanasie was, want ieder leven is iets waard. Ja, maar tot hoe ver? En inderdaad waar leg je die grens. Een mooi voorbeeld van een meisje in die docu was, dat toen ze uiteindelijk haar euthanasie verklaring had, haar dit nog een laatste push gaf om tóch door te vechten. Ze wilde echt niet meer en toch gaf haar dit op de een of andere manier hoop. Ze leeft nog steeds.

Ik ben dus 100% voor euthanasie bij psychisch lijden. En wie bepaalt wanneer dat is, is denk ik toch aan de persoon zelf en de familie.


Ooh moet ik even kijken als ik binnenkort alleen ben zo te lezen.

Wel bijzonder dat het dat meisje weer kracht gaf. Misschien was die verklaring voor haar een bewijs dat haar leven wél wat waard was?

chocobroodje

Berichten: 15420
Geregistreerd: 31-12-08
Woonplaats: Beek

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:39

Ik vind dat het moet kunnen.. Ik vind dat in principe iedereen het recht heeft om te kiezen voor zijn of haar einde MAAR daar moeten wel goede regels aan vast zitten. Zoals minimaal zolang behandeld, uiteraard verschillende soorten therapie en medicatie, en dan nog spaarzaam en individueel kijken o die keuze echt de beste keuze is.

Maar ja ik kán me gevallen voorstellen waarin dat bespreekbaar moet zijn.

02-07-2015 mama van een prachtig prinsesje! <3 Opzoek naar een LennyLamb draagtrui maat XL!

Ailill

Berichten: 9695
Geregistreerd: 27-08-11
Woonplaats: Dublin

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:40

Tazzey schreef:
Ailil, het gaat om de juridische kant van wilsbekwaam zijn. En daarover kun je discussiëren bij iemand in een psychisch slechte conditie.
Dat ben ik geheel niet met je eens. Althans, het is inderdaad in de praktijk het geval. Toch ben ik persoonlijk van mening dat, in de meeste gevallen (!), een persoon zelf nog altijd het beste weet wat goed/nodig is.

Never follow everyone else their path. Unless you are in the woods and you are lost, and see a path. Then by all means follow that path.

NadjaNadja
Moderator Algemeen2
No worries, be happy!

Berichten: 4192
Geregistreerd: 28-08-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:42

bruintje123 schreef:
Wesco schreef:
Ik vind dat iedereen over zijn of haar leven mag beslissen. Dus ik vind dat psychisch lijden daar onder valt. Alleen hoe bepaal je wanneer iemand ondragelijk lijd?

Dat kan alleen de persoon zelf.

En waar jij en ik misschien zeggen, jee vind je dat erg wat je mee (hebt ge) maakt, dat is toch niks, is dat voor een ander ondragelijk.
En daarom moet het serieus genomen worden en vind ik dat dier persoon zelf zou mogen beslissen

Maar dat is erg lastig. Iemand kan bijvoorbeeld bij het overlijden van een hond al dusdanig van slag zijn dat hij of zij zegt: van mij hoeft het nu niet meer. Terwijl jij en ik weten dat de kans 99% is dat zo'n persoon over dat overlijden heen komt. Moeten we dan maar gewoon zeggen: Ja, als jij daar zo erg onder lijdt dan is euthanasie prima. Wetende dat deze persoon zeer waarschijnlijk er na bijvoorbeeld een jaar weer bovenop is.

Volg ons ook op instagram: @fien_en_fuur! <3

Janine1990

Berichten: 41597
Geregistreerd: 13-03-05

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:45

NadjaNadja schreef:
Maar dat is erg lastig. Iemand kan bijvoorbeeld bij het overlijden van een hond al dusdanig van slag zijn dat hij of zij zegt: van mij hoeft het nu niet meer. Terwijl jij en ik weten dat de kans 99% is dat zo'n persoon over dat overlijden heen komt. Moeten we dan maar gewoon zeggen: Ja, als jij daar zo erg onder lijdt dan is euthanasie prima. Wetende dat deze persoon zeer waarschijnlijk er na bijvoorbeeld een jaar weer bovenop is.


Verdriet is volgens mij wel heel iets anders dan depressie hoor.
Ook in de boeken, als ik mij niet vergis... Maar volgens mij kan verdriet wel degelijk een depressie triggeren en kan een depressie voor veel verdriet zorgen.

bruintje123

Berichten: 14667
Geregistreerd: 30-06-14

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:46

NadjaNadja schreef:
Maar dat is erg lastig. Iemand kan bijvoorbeeld bij het overlijden van een hond al dusdanig van slag zijn dat hij of zij zegt: van mij hoeft het nu niet meer. Terwijl jij en ik weten dat de kans 99% is dat zo'n persoon over dat overlijden heen komt. Moeten we dan maar gewoon zeggen: Ja, als jij daar zo erg onder lijdt dan is euthanasie prima. Wetende dat deze persoon zeer waarschijnlijk er na bijvoorbeeld een jaar weer bovenop is.

Iemand die een jaar in een depressie zit krijgt ook echt geen verklaring.
Het gaat in dit geval echt wel om mensen die jaren in de put zitten. Waar al geprobeerd is te genezen/ verlichten.
En ja als dat is om dieren, wie ben ik dan om te zeggen dat dat niet ondragelijk kan zijn?
Als dat voor die persoon telkens zo hard aan komt dat de wereld alleen maar zwart is.
Van mij mag iemand gaan.

&if=1 zet dit achter een url en zie alleen de foto's in een topic.

StalNollie

Berichten: 7425
Geregistreerd: 21-01-07
Woonplaats: Brabant

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:48

ik las laatst bij iemand in een profiel de volgende regel.

als leven leiden word, is de dood je beste vriend

heel cru misschien maar ben het daar zo mee eens, en is altijd blijven hangen.

NadjaNadja
Moderator Algemeen2
No worries, be happy!

Berichten: 4192
Geregistreerd: 28-08-12

Link naar dit bericht Geplaatst: 07-04-17 12:49

Janine1990 schreef:
NadjaNadja schreef:
Maar dat is erg lastig. Iemand kan bijvoorbeeld bij het overlijden van een hond al dusdanig van slag zijn dat hij of zij zegt: van mij hoeft het nu niet meer. Terwijl jij en ik weten dat de kans 99% is dat zo'n persoon over dat overlijden heen komt. Moeten we dan maar gewoon zeggen: Ja, als jij daar zo erg onder lijdt dan is euthanasie prima. Wetende dat deze persoon zeer waarschijnlijk er na bijvoorbeeld een jaar weer bovenop is.


Verdriet is volgens mij wel heel iets anders dan depressie hoor.
Ook in de boeken, als ik mij niet vergis... Maar volgens mij kan verdriet wel degelijk een depressie triggeren en kan een depressie voor veel verdriet zorgen.

Dat klopt hoor. Mijn bericht was ook meer gericht op wat Bruintje stelde. Natuurlijk kunnen we niet volledig voor iemand bepalen hoe hij of zij zich voelt, maar we kunnen wel op basis van ervaring een inschatting maken wat de toekomstperspectieven zijn. En daarom is het zo moeilijk om psychisch lijden vast te stellen, denk ik.

Volg ons ook op instagram: @fien_en_fuur! <3


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Trendiction en 1 bezoeker