Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
germie schreef:Even een soort van speculatiemodus aan: Maar als ik lees dat hij dus gevoelig is voor medicatie, dan zou ik concluderen dat hij het wel geprobeerd heeft. Maar dat het niet goed uitpakte. En dat hij daarom, misschien tegen doktersadvies gestopt is. Dus dan was hij niet direct tegen. Maar toen er problemen optraden is hij gaan nadenken en heeft anderen gevraagd. En zelfs dan hoeft het niet je dood te betekenen.
Nu vul ik hier natuurlijk wat in, maar de mens zit zo in elkaar dat als ze zelf nergens last van gehad hebben, dat een ander het dan ook niet gehad kan hebben. Zo zit de psyche van de mens gewoon in elkaar.
Daarnaast zijn er soms echt alternatieven die goed zijn, maar als je die dan zou nemen dat een deel van de mensen je 'dom' noemt. Bijvoorbeeld betablokkers, heel vaak niet nodig als je gaat werken met hibiscus en meidoorn. Ik zeg dus heel vaak, dus je moet het wel uitproberen, want ook jij kunt natuurlijk weer de uitzondering zijn waarbij het niet werkt (en andersom dus dat je enorme bijwerkingen ervaart van betablokkers). En durf je dus alternatief uit te proberen, dan ben je vaak een weigeraar, terwijl dat dus helemaal niet zo hoeft te zijn. En zonder mensen die wat anders proberen heb je ook geen vooruitgang. Ik ken zo iemand met kanker die meedoet aan een onderzoek door geheel te stoppen met immunotherapie en zo te kijken of dan de kahler stabiel blijft. Deze man zegt gewoon van als ik niet meedoe aan zo'n onderzoek, dan gaan we nooit weten of je met immunotherapie weer kunt stoppen. Daarnaast kun je het altijd weer opstarten, dus ik vind het wel spannend, maar werk mee aan het onderzoek. Gaat het mis zal vast een deel zeggen dat hij een weigeraar was of een domme keuze gemaakt heeft, maar gaat het goed, dan zal men zeggen dat hij positieve lef gehad heeft.
En ja, je mag inderdaad altijd zo het ziekenhuis uitlopen. Is ook niets mis mee. Net als aangeven dat je geen bloedtransfusies wilt wegens geloof o.i.d.
Dus eigenlijk weten we niet waaraan Robert gestorven is, en dat is eigenlijk niet zo relevant, want hij komt er toch niet mee terug. Maar we zijn het er wel allemaal over eens dat 52 erg jong is.
Maar soms krijgt ook een kind een hartaanval, dus is het je tijd, dan is het je tijd, helaas. Maar boven de 75 is het makkelijker te begrijpen of te accepteren. Ook dat is weer de psyche van de mens. En men wil graag een oorzaak aanwijzen, ook dat is de psyche van de mens, ook al is er geen oorzaak.