Marocje schreef:Maar wat is er mis met hypotheekrenteaftrek? Geloof dat ik het hele concept dan niet begrijp, maar anders snap ik het wel:
Voor mensen die huren en niet veel verdienen, is er huurtoeslag. Net als andere toeslagen.
Voor mensen die kopen, en niet zoveel geld hebben in 1 keer te betalen, betalen dit af plus een rente. Dat ze dan een gedeelte van die rente weer terug krijgen, is toch alleen maar fijn?
(Ik heb geen koophuis en wil dit ook absoluut niet)
Vind het veel erger dat er op zorg bezuinigd wordt (omdat er fraude gepleegd wordt?)
De hypotheekrenteaftrek lijkt in eerste instantie een logische en behulpzame regeling: mensen die een huis kopen maken veel kosten, en door een deel van de betaalde rente terug te krijgen via de belasting worden die kosten draaglijker. Maar wanneer je kijkt naar de bredere effecten op de samenleving, en vooral naar de positie van huurders, ontstaat een structureel probleem. Huurders betalen namelijk gewoon belasting, net als iedereen, maar krijgen geen vergelijkbaar voordeel voor hun woonlasten. Alleen een beperkte groep huurders met een laag inkomen komt in aanmerking voor huurtoeslag, terwijl huurders met een middeninkomen of een iets hogere huur helemaal niets ontvangen. Tegelijkertijd financieren alle huurders via hun belastinggeld wél de hypotheekrenteaftrek, die vooral huiseigenaren ten goede komt. Daardoor ontstaat een situatie waarin huurders indirect meebetalen aan het woongenot van mensen met een koopwoning, zonder dat zij daar zelf een vergelijkbaar voordeel voor terugkrijgen.
Daar komt bij dat de hypotheekrenteaftrek historisch gezien vooral gunstig is geweest voor huishoudens met hogere inkomens, omdat zij hogere belastingtarieven betalen en grotere hypotheken hebben, waardoor de aftrek hen meer oplevert. Een huurder met een middeninkomen krijgt dus geen enkele ondersteuning, terwijl een koper met hetzelfde inkomen wél structureel zijn woonlasten kan verlagen via de belasting. Dit vergroot de kloof tussen deze groepen. Bovendien maakt de aftrek het voor kopers mogelijk om meer te lenen dan zonder deze regeling het geval zou zijn. Daardoor stijgt hun biedcapaciteit, wat uiteindelijk leidt tot hogere huizenprijzen. Die hogere huizenprijzen vertalen zich vervolgens ook door naar de huurmarkt, omdat verhuurders hun huren vaak baseren op de waarde van de woning. Huurders worden hierdoor dubbel geraakt: de koopmarkt wordt onbereikbaar door de prijsstijging, en de huurmarkt wordt duurder omdat woningen als geheel meer waard worden.
Dit alles wordt versterkt door het feit dat de hypotheekrenteaftrek de overheid jaarlijks miljarden kost. Dat geld zou kunnen worden ingezet voor nieuwbouw, betaalbare huurwoningen, lagere woonlasten voor iedereen of het verlagen van belastingen. In plaats daarvan vloeit het grootste deel van dit budget naar mensen die al toegang hebben tot de koopmarkt en die vaak ook nog eens vermogen opbouwen via stijgende huizenprijzen. Huurders bouwen geen vermogen op in hun woning en krijgen daarbij ook geen fiscaal voordeel. Het systeem beloont dus bezit boven huren en vergroot de verschillen tussen groepen die in dezelfde woonmarkt opereren, maar niet dezelfde ondersteuning ontvangen.