Bokt.nl

pmarena schreef:

Cer schreef:

Maar dan, wat als een ongeneeslijk ziek iemand een kind wil, dus iemand die sowieso binnen aanzienlijke tijd overlijd , kan dat wel? Of niet? Dat is vergelijkbaar met een ouder iemand, beide ouders hebben niet lang meer tenslotte en een fitte 70er anders dan iemand op een sterfbed ?

Tja wat kan, dat kan. Als je weet dat je nog maar hooguit een paar jaar te leven hebt, je bent nog niet zwanger maar wilt toch graag een kind.... ik vind dat in eerste instantie egoïstisch ja. Dat je een kind op de wereld zet waarvan je bij voorbaat al weet dat het zonder moeder op gaat groeien...

Maar stel er zit een unit omheen van lieve familie die zeker weten dat kind fijn op gaat vangen, dan is het al anders en sowieso is het niet aan mij om zoiets voor een ander te willen beslissen ofzo. Ik vind alleen wel dat je het goed geregeld moet hebben voor dat kind.

pmarena schreef:

journee schreef:

De bruid-to-be was zich heel goed bewust van haar figuur en had zelf ook het motto: wat je hebt moet je laten zien.

En behalve het feit dat ze geen wapperende kipfiletjes had, stond de jurk met mouwen haar lang niet zo mooi als de jurk zonder mouwen. Dat vond de bruid zelf gelukkig ook, want ja, ze kijkt zelf natuurlijk ook in de spiegel.

Maar het ging mij ook vooral om de manier waarop het gebracht wordt.
"ik vind dat niet mooi, dus ik vind dat je dat moet verstoppen" Dan denk ik vooral WTF? Volgens mij gaat het er vooral om wat de bruid mooi vind?

Er als je iets oprecht niet mooi vind staan daar kun je dat ook op een minder kwetsende manier brengen. Genoeg mensen die na zo'n opmerking niet meer met ontblote armen naar buiten zouden durven gaan, terwijl hele opmerking nergens op slaat. Soms kunnen mensen echt beter even niets zeggen.

Ben ik met je eens hoor, maar aan de andere kant kan het ook wel goed zijn om niet alleen maar met iemand mee te praten want er lopen best mensen rond waarvan je denkt oef heeft die geen familie / vrienden die even diegene apart nemen om ze vriendelijk te wijzen op x, y of z want ze lijken zelf niet te merken dat... vul maar in.

Iemand moet het zelf weten hoe die erbij wil lopen maar soms beseffen mensen dingen niet waarvan ze achteraf dan denken van sjips waarom heeft niemand me hierop gewezen. Maargoed dat is natuurlijk weer anders dan in jouw specifieke voorbeeld

Elisa2 schreef:

journee schreef:

Zo herkenbaar! Ik vraag me nog steeds af waarom een snee brood ooit een boterham is geworden. Was dat vroeger dan zo'n beetje de enige keuze qua beleg? "wat wil je op je brood? Gewoon boter, ham?"

Ik denk ook niet direct dat mensen vroeger per definitie gelukkiger waren, maar wel sneller gelukkiger met minder. Dat vooral eenvoudig leven het soms makkelijker maakt om gelukkig te zijn met kleine dingen.

Hier op bokt is ook een topic van Thea: 'leven als Laura, mijn kleine huis op de prairy.' Als je dat doorleest begrijp je vast wat ik bedoel.

Heb het even opgezocht want ik was nu wel nieuwsgierig.

Het is waarschijnlijk een samentrekking van het woord Boter en en het oudere woord voor stuk of homp.

Meerdere bronnen suggereren dat '-ham' een oude benaming is voor een 'stuk' of 'homp' brood. Zo werd het vroeger ook wel 'boterram' genoemd, waarbij 'rammel' of 'remmel' een ander woord was voor een sneetje brood.

Gewoon brood met boter dus.

Tiggs schreef:

Roodvos schreef:

Zolang het nog normaal is een vrouw te vragen naar haar meisjesnaam en mannen raar kijken als je vraagt naar hun jongensnaam zou ik heel voorzichtig zijn met een (theoretische) 1-kind politiek.

Er wordt nog steeds te gemakkelijk vanuit gegaan dat een vrouw de naam van haar man aanneemt, "want dat is de gewoonte".
En dan kom je dus al weer in het voortzetten van die mannelijke familienaam. Het is mij overigens een raadsel waarom dat belangrijk is. Want ik vind sowieso dat een kind naar de moeder vernoemt moet worden, omdat:
1. dat is de enige waar je 100% zeker van bent
2. Alle kinderen krijgen van hun moeder hetzelfde mitochondriale DNA mee. Families zijn zo via de vrouwelijke lijn tot ver in het verleden te volgen. Het is ook de manier waarop men heeft kunnen bepalen hoe mensen zich over de aarde verspreid hebben.

Het grappige is dat mensen dan met allerlei argumenten komen waarom ze voor 'naam man' gekozen hebben. Ja heel plausibel allemaal, maar als dat zou kloppen zouden we toch veel meer op een 50/50 verdeling moeten uitkomen.

Tiggs schreef:

Een kind 'nemen' is inderdaad egoïstisch, dus daarom vind ik dat een ouder er alles aan moet doen om het voor een kind zo prettig mogelijk te maken. Niet in de zin van luxe, maar wel in de zin van zorg, een veilig omgeving etc. Een ouder van 70 is dat imo niet, want de kans is veel te groot dat die ouder hulpbehoevend wordt voordat het kind op eigen benen kan staan.
En ook als je terminaal ziek bent, of chronisch ziek of een manier die jou in de verzorging van een kind duidelijk beperkt en daardoor ten koste van het kind gaat, zou je in mijn ogen voor het belang van het ongeboren kind moeten kiezen en niet voor jezelf. Liefde alleen is niet genoeg.

Een onderwerp wat mij wel bezighoud is maakbaarheid. Er wordt zo snel naar filters en botox gegrepen, Ozempic (anders dan bij ernstig overgewicht). Ik weet niet wat ik ervan vind: fijn dat iedereen zich goed in z'n lijf kan voelen of zorgelijk dat alles maar zo perfect mogelijk moet? En welk beeld geef je aan je kinderen?

En in dat kader in combinatie met het thema zelfbeschikkingsrecht: oorbellen bij baby's of peuters. Dat snap ik echt niet. Het is geen pop? Leuke kleding en dergelijke is allemaal prima, maar met gaatjes verander je blijvend iets aan iemands lichaam (tenzij dichtgroeien, maar waarom is dat erger dan kind te zijner tijd zelf laten kiezen). Heb je dat recht als ouder? En waar ligt dan de grens? Waarom geen andere piercing of tattoo bij je baby?

Edit: eerste alinea iets aangevuld.