Moderators: Essie73, NadjaNadja, Muiz, Telpeva, ynskek, Ladybird, Polly
Geen vriendinnen die het passen helaas. Heb wel eens een jurk weggegeven ofzo, maar doe het dan wel het liefst aan bekenden, want het was ook best dure kleding
Ik neem wel eens wat mee naar mijn dansvereniging. Vooral als het mij net niet lekker zat.
verootjoo schreef:Zulke dingen verkoop ik op vinted![]()
En dan kan je met dat geld weer nieuwe dingen kopen of andere dingen van vinted.
Vinted vind ik echt een topuitvinding

en als ik voor mijzelf spreek dan klopt dit wel. Veel social media héb ik niet eens. Ik koop wel eens wat online maar dat is in de eerste plaats omdat ik in een afgelegen gat woon en bij voorbeeld niet een dierenwinkel in de buurt heb en het beestje wel moet eten. Deze veertiger is daarnaast nogal eigenwijs, als ik iets nodig heb zoek ik zelf uit wat wel en niet bij mij en mijn budget past en ik vind het nogal vervelend als mensen mij ergens van proberen te overtuigen. Dus deels door leeftijd en deels door persoonlijkheid ben ik denk ik niet zo ontvankelijk voor influencing. Wel denk ik dat jongere generaties niet meer écht blij zijn om iets te krijgen omdat het zo vanzelfsprekend voor ze is. Ik ben nog gewend om te sparen voor iets wat ik graag wil en het niet meteen kan kopen. Ik heb het idee dat dat al lang niet meer vanzelfsprekend is. Citaat:Er is geen ontkomen aan: ons brein wil verslaafd zijn. Eten, trippen, gamen, seks: allemaal dingen die zorgen voor dopamine, het stofje van verlangen. Als dat vrijkomt in onze hersenen willen we het plezier herhalen. Meer zoenen, proeven, snuiven, scoren, klikken, klikken en nog eens klikken. Hoeveel moeite doen we wel niet in het leven om plezier na te jagen en pijn te vermijden? En hoe succesvol is dat eigenlijk?
Inmiddels zijn we verworden tot genotzuchtige sensatiezoekers. Maar daarvoor betalen we een hoge prijs, zegt Amerikaans psychiater Anna Lembke. 'Plezier is niet het antwoord op de vraag hoe we een tevreden leven kunnen leven.' Het najagen ervan, zo zegt Lembke, leidt paradoxaal genoeg tot het onvermogen van het brein om plezier te ervaren.
Lembke pleit dan ook voor 'dopamine-vasten'. Om de balans tussen pijn en plezier weer in evenwicht te krijgen. Hoe langer je zonder dopamine kunt, hoe minder afhankelijk je bent van wat het voor jou ook is om je 'shot te krijgen'. En dat, zegt Lembke, is vrijheid.
Over Anna Lembke
Anna Lembke is een Amerikaanse psychiater en hoogleraar psychiatrie aan Stanford University, gespecialiseerd in verslavingsgedrag. Bij een breed publiek werd ze bekend met haar boek Dopamine Nation, over verslaving, prikkeloverdaad en zelfbeheersing in de moderne samenleving.
De knallen moeten harder van het vuurwerk, de auto of motor moet vooral zoveel pk hebben als kan. Terwijl je daar feitelijk in nederland niet veel aan hebt.
de stunts in films moeten over de top heftig worden
maar rustgevend plaatje inderdaad. ik heb dan geen paarden meer maar de buren wel. En meest ieder jaar twee veulens tot nu toe. Ik kan uren kijken naar dat gespeel en mama pesten. Of de vogels die druk zijn met van alles. Vroeger bij de wei zitten het rustgevende gekauw op gras.
Of ik ga zitten fröbelen en nu in de winter vlammen staren.
voor die ene dure telefoon of hippe fatbike). Ik kan me niet voorstellen dat het heel gezond is voor lijf en geest. Zou de verwachte levensduur van mensen daarmee ook afnemen? Je lichaam heeft "uitstaan" gewoon nodig. 
Nope ik houd het wel bij platte tekst.karuna schreef:Is dat dopamineverhaal niet ook hetzelfde met achtbanen en atracties moeten sneller, hoger, meer g krachten, enger, bloeddorstiger. Anders is het saaaaai.De knallen moeten harder van het vuurwerk, de auto of motor moet vooral zoveel pk hebben als kan. Terwijl je daar feitelijk in nederland niet veel aan hebt.
de stunts in films moeten over de top heftig worden
Alles lijkt wel spannender, sneller, vlugger, perfecter enz te moeten zijn tegenwoordig
En dan komt alles wat je daar koopt ook nog eens van Temu. Je betaalt alleen de hoofdprijs ervoor en je weet niet wat je krijgt. Ik vraag me altijd af wat mensen moeten met 100 armbandjes, 6 muismatten en 20 notitieboekjes. Tallie1979 schreef:Ik ben persoonlijk absoluut niet gevoelig voor influencers. Hoewel ik wel heel makkelijk een uurtje “Lucky Scoops” ga zitten kijken. Maar de neiging om zoiets zelf te bestellen, heb ik dus niet. Maar als je het over overconsumptie hebt, dat is echt driedubbele bingo hoor. Alleen zit er dan ook nog een gok element in, dubbele dosis dopamine dus!En dan komt alles wat je daar koopt ook nog eens van Temu. Je betaalt alleen de hoofdprijs ervoor en je weet niet wat je krijgt. Ik vraag me altijd af wat mensen moeten met 100 armbandjes, 6 muismatten en 20 notitieboekjes.
dierenfan schreef:Ik vind op voorraad kopen geen overconsumptie. Heb onlangs toen het wasmiddel vrijwel op was flink gebruik gemaakt van de 2 plus 3 gratis acties. Wasmiddel kast staat bomvol maar die komt tzt weer gewoon leeg en niets wordt weg gegooid.
De varkens zijn geslacht. We hebben een half varken in de vriezer liggen. Daar eten we wel een 3/4 jaar van maar komt volledig op. Net zoals de 60 kg hondenvoer die ik op voorraad heb en het paardenvoer wat per 300 kg binnen komt voor onze 2 paarden. Financieel zeer aantrekkelijke aankopen geweest en eigenlijk juist eerder milieu bewust want nu hoeft er maar 1x gereden te worden voor direct een grote levering