Bokt.nl

secricible schreef:

Ik heb niet doorgeklikt maar hier zie ik hem iig niet.

Cer schreef:

Suzanne F, je bedoelt mensen met ernstige erfelijke ziektes? Want niet alle ernstig zieke mensen krijgen ernstig zieke kinderen?

journee schreef:

Ik vind het wel grappig dat we blijkbaar een glijdende schaal hebben betreft egoïsme en het op de wereld zetten van een kind.
Hoe egoïstisch is het überhaupt om een kind op de wereld te zetten op een schaal van 1 tot 10, waarbij 1 het minst egoïstisch is en 10 het meest egoïstisch? Een 4 in het 'ideale' gezin? Een 5 als de financiën niet op orde zijn, maar of beide ouders fulltime werken? Een 8 als iemand alleenstaande is of pas eind 40 een kind krijgt? Een 9 of 10 als iemand al 50 plus is, en geldt dat dan voor zowel man als vrouw?

Als je het ermee eens bent dat het op de wereld zetten van een kind sowieso egoïstisch is, in hoeverre is de mate van egoïsme dan meetbaar? Of gaat het niet verder dan een beetje, meer en meest egoïstisch?

journee schreef:

Maar zou het niet kunnen dat juist een ouder die bewust de keuze maakt voor een kind hier ook beter op is voorbereid?

In de meeste gezinnen zal de situatie ook wel eens moeilijk zijn. Hetzij doordat ouders of broers/zussen ernstig tijdelijk of chronisch ziek worden of iemand overlijdt, er financiële problemen zijn, er relatie problemen zijn of mensen scheiden, verhuizen of een kind gepest of zelf ernstig/ chronisch ziek wordt. Veel dingen in het leven zijn vooraf niet te voorspellen.

Ik ken ook een gezin waarbij 1 ouder ms heeft. Daar is ook lang getwijfeld over het krijgen van een kind. Maar uiteindelijk hebben de ouders daar wel na uitgebreid afwegingen maken er weloverwogen voor gekozen. Dan is het dus wel belangrijk dat er zo nodig een vangnet is voor het kind.

Als je geen duidelijke grens kunt stellen en geen nummertje kunt plakken, kun je ook niet bepalen wanneer iemand wel of geen 'recht' meer heeft op het krijgen van een kind, toch? Belangrijk is uiteindelijk de levenskwaliteit voor het kind, maar is dat ooit vooraf te garanderen?

journee schreef:

Shadow0 schreef:

Jullie weten dat deze discussie al aardig richting eugenetica gaat he?

Heb je daar bezwaar tegen?
Voor de duidelijkheid de discussie, eugenetica of allebei?

juval schreef:

Zelfbeschikking is oké, maar ik vind wel dat kinderen onder de 18 beschermd dienen te worden.
Soms zijn ideologieën van ouders niet in het belang van het kind. Zoals bijvoorbeeld wel of niet vaccineren, of bepaalde diëten die schadelijk zou kunnen zijn voor kinderen in de groei.

Suzanne F. schreef:

Ik heb zelf niet zo’n moeite met eugenetica. Oorspronkelijk werd het gezien als een middel om de menselijke gezondheid te verbeteren. Het is controversieel geworden door de discriminatoire en gewelddadige toepassing ervan in het verleden.

secricible schreef:

Hmm, vind je PGT (embryoselectie, IVF waarbij gescreend wordt op genetische aandoeningen) dan ook een vorm van eugenetica?

josien_m_ schreef:

Bij het fokken van dieren heb ik er daarom ook weerstand tegen! Vermeerderen, fokken, verbeteren van het ras.... over het algemeen gaat dat juist niet op dus.
Want wat is "beter"?

soesita schreef:

En toch hé: bij alle diersoorten die we fokken roepen we luid dat dat op een "verantwoorde" manier moet. Niet vermeerderen maar gericht de soort verbeteren. Kijken welke ouderdieren goed samen passen, welke voor- en nadelen ze hebben en welke combinaties de meeste kans op gezonde nakomelingen hebben. Ook op het karakter wordt gelet en agressiviteit wordt meestal - als het goed is en niet voor "verkeerde doeleinden wordt gefokt- als een reden genomen om met dit dier niet verder te werken.

Maar bij mensen is dit thema ineens taboe. Ben ik het ook weer mee eens, want ethisch is dat natuurlijk helemaal niet te verantwoorden. Maar mag ik het wel verbazingwekkend vinden dat er niet over nagedacht en gediscussieerd mag worden?

Eretria schreef:

Waar ik vaak wel aan denk, is dat het echt ongelooflijk lastig schijnt te zijn om door de procedure te komen om een kind te adopteren. Je moet echt bewijzen dat het kind goed terecht komt, je er goed voor kunt zorgen, etc.
Tegelijkertijd kan iedere halve zool zelf een kind op de wereld zetten ongeacht in wat voor omstandigheden het dan terecht komt.

soesita schreef:

En toch hé: bij alle diersoorten die we fokken roepen we luid dat dat op een "verantwoorde" manier moet. Niet vermeerderen maar gericht de soort verbeteren. Kijken welke ouderdieren goed samen passen, welke voor- en nadelen ze hebben en welke combinaties de meeste kans op gezonde nakomelingen hebben. Ook op het karakter wordt gelet en agressiviteit wordt meestal - als het goed is en niet voor "verkeerde doeleinden wordt gefokt- als een reden genomen om met dit dier niet verder te werken.

Maar bij mensen is dit thema ineens taboe. Ben ik het ook weer mee eens, want ethisch is dat natuurlijk helemaal niet te verantwoorden. Maar mag ik het wel verbazingwekkend vinden dat er niet over nagedacht en gediscussieerd mag worden?

soesita schreef:

Eretria schreef:

Waar ik vaak wel aan denk, is dat het echt ongelooflijk lastig schijnt te zijn om door de procedure te komen om een kind te adopteren. Je moet echt bewijzen dat het kind goed terecht komt, je er goed voor kunt zorgen, etc.
Tegelijkertijd kan iedere halve zool zelf een kind op de wereld zetten ongeacht in wat voor omstandigheden het dan terecht komt.

Klopt. Ook daar is het zo lastig. Het draait volgens mij uiteindelijk allemaal om de vraag: heeft iedereen het recht om kinderen te krijgen? Het antwoord op deze vraag lijkt algemeen genomen "ja" te zijn. Maar waarom is dat zo? Waarom is het discutieren van dit thema zo taboe? Waaruit is dat ontstaan en waarom geldt het actueel nog steeds?