Eretria schreef:Ik vind erfbelasting niet oke.
Hoe sommigen het beschrijven als ‘geluk met gratis geld’ vind ik ook intens triest. Is het echt zo’n geluk als een dierbare overlijdt? Ik heb liever mijn dierbare dan die rotcenten.
Als de dierbare dan toch overlijdt, heb ik liever dat ik zelf een goed doel mag uitkiezen om een schenking te doen, dan dat de overheid zijn handje weer komt ophouden. De overheid had immers geen relatie tot mijn dierbare. En geeft het geld uit aan dingen waar ik het niet mee eens ben.
Nee, ik kies dan liever zelf.
Daarnaast betaal ik al over alles belasting. Over mijn loon, de dingen die ik koop, over alles. De belasting pikt genoeg graantjes mee van iedereen.
In geval van huis erf… dan vind ik helemaal triest. Je erft een huis door verdrietige omstandigheden, en mag dan tonnen belasting gaan betalen over iets wat de overheid niet eens bezit. Het is het bezit van je dierbare dat nu bij jou komt. En dan mag jij dus tonnen gaan ophoesten, of je moet het maar weg doen. Veel mensen zullen die tonnen niet hebben om het huis te kunnen aanhouden.
Het ‘oneerlijk’ vinden van een erfenis zie ik ook voorbij komen. Dat komt best over als jaloezie….
Maar hoe jaloers kun je zijn op het overlijden van iemands dierbare? Kom op….
Maargoed, dat is mijn visie, en uiteraard staat iedereen er anders in. Zoveel mensen, zoveel meningen.
Wat je schrijft is hoe ik het ook voel. Ik gun iedereen een vangnet. Zelf heb ik altijd kunnen werken ondanks tegenslagen en ook altijd meer dan mocht voor toeslagen.
Palmera schreef:Even voor de goede orde:
Toen ik 6 was ging mijn moeder weer werken, ik moest dus overblijven op school en regelmatig was ze er ook na schooltijd niet.
Mijn vader heeft een tijd gehad dat hij zoveel en ver weg werkte dat hij vaak pas na 21 uur thuiskwam.
Mijn ouders hebben die keuzes gemaakt toendertijd en zijn verstandig om gegaan met hun geld. En dus word er in een hopelijk verre toekomst geërfd door mij en mijn broer.
Om die erfenis "gratis geld" te noemen, terwijl twee mensen bewust gekozen hebben knetterhard te werken en daardoor óók dingen te missen én meer belasting bij leven te betalen, vind ik schandalig!
Het spreekt voor zich dat ik tegen de erfbelasting ben.
Bij mijn ouders net zo. Keihard werken. Mijn vader werd chronisch ziek en nam toen genoegen met een baan waarbij hij bijna een derde aan inkomen inleverde. Maar hij bleef wel aan het werk! Nooit een uitkering ontvangen. En het gezin kwam rond doordat mijn moeder ook een baan nam. Moesten we wel 1 x per week bij opa en oma overblijven en soms wachten tot mijn moeder thuis kwam van haar werk.
Heb ik wel van geleerd dat ik altijd kan werken, maar soms mijn eisen bij moet stellen qua voorkeuren.
henshem schreef:BrankaZ schreef:Schenken bij leven klinkt leuk, maar dan moet er wel cash zijn om te schenken. Mijn moeder zit er niet slecht bij, maar wat ze bezit aan waarde is vooral bakstenen. En ze wil wel graag nog iets op haar spaarrekening hebben voor het geval ze een nieuwe koelkast nodig heeft, haar huis moet laten schilderen, o.i.d.
Als ik erf zal ik of een lening moeten nemen om de belasting te betalen of duimen dat ik het huis zo snel mogelijk kwijtraak. En in dat geval kan de belastingdienst zich ook weer in de handen wrijven want dan kunne ze min de toekomst ook weer extra belasting innen over bezit dat ik heb.
Ga met je moeder naar de notaris. Laat haar elk jaar een bedrag op papier schenken. Die schenkingen worden dan verrekend met je erfenis en dan hoef je geen erfbelasting daarover te betalen.
En elke keer kan mijn moeder weer honderden euro’s aan notariële kosten betalen en elk jaar wordt de verplichte rente die ze over de schenking op papier moet betalen hoger omdat het bedrag hoger is.
De overheid ziet hetniet als een belastingvrije schenking, maar als schuldbekentenis aan de ontvanger van die schenking op papier. Been there, done that.