Wat het doet mbt mestverwerking?
Ligt er ook aan hoe je de mest verwerkt en wat je ermee wilt.
Zeoliet (dat is het klei-achtig spul waar dit product uit bestaat) is eigenlijk vulkanisch gesteente wat tot gewenste korrelgrootte wordt vermalen. Het heeft de eigenschap stoffen te absorberen en geleidelijk aan weer af te geven. Dus ammoniak, maar ook bv water, worden geabsorbeerd en na een tijdje weer 'losgelaten' (door natuurkundige werking o.a. adhesie, cohesie, cappilaire werking, etc.). Wanneer je deze mest gebruikt voor op het land is er op zandgrond weinig aan de hand: op kleigrond kunnen er problemen ontstaan mbt tot het op tijd en in de juiste hoeveelheden afgeven van o.a. stikstof en water. Kleigrond heeft nl vanzichzelf al deze eigenschappen.
Voor de champignonkwekers is het een ander verhaal: om champost te maken wordt de mest o.a. gestoomd. Hierna is het vochtpercentage van de mest erg belangrijk. Zeoliet houdt in de regel teveel vocht vast wat problemen geeft bij het bereiden van champost.
De geurstoffen die toegevoegd zijn bij sirocco zijn puur commercieel en hebben geen enkele nuttige functie (dit maakt het product zo'n 4 x duurder dan enkel zeoliet). Deels vervluchtigen deze geurstoffen (eucalyptus, kamfer) maar een klein deel kan worden vastgehouden. Bij bereiding van champost (stomen) komen deze laatste resten er ook uit en daar wordt de 'champostboer' niet vrolijk van....
Ook op de manier waarop wij onze mest verwerken is zeoliet niet welkom wegens de eigenschap vocht vast te houden.