Mijn 21-jarige ruin is zo'n iemand. Niks niet een oude chagerijn! Maar echt een bangerd en schrikt er niet voor weg om over een draadje van een kleine meter heen te springen, over het bruggetje heen te denderen om vervolgens te gaan gillen bij zijn stal dat hij naar binnen wilt. In plaats van dat hij één keer zijn achterbeen omhoog doet...
Dit neemt niet weg dat het voor mij een reden is om mijn paard op stal te laten. 's Zomers in het land ziet hij er een stuk vrolijker en blijer uit en wanneer het in het land rustig is, is hij ook rustig, ze moeten hem gewoon niet in een hoek drukken...
In een klein koppeltje (dat bleek vorig jaar wel met 1-terror shet
en twee lieve shetties ) is precies hetzelfde het geval: hij durft gewoon niet.Wat doen jullie met jullie dieren? Zetten jullie ze wel op het land? Of laten jullie ze binnen?
Misschien kunnen we een keer een assertiviteitstraining organiseren

) de draden gaan. 






