Sinds een tijdje heb ik er een welsh-A veulentje bij als maatje voor Noddy, mijn welsh-B veulentje.
De heren kunnen bijzonder goed met elkaar overweg dus dat verloopt allemaal prima.
Inmiddels is ook Rubbi helemaal gewend bij ons en daar begint het probleem. Ze zijn nu bijna 8 maanden oud en Noddy is nog steeds het lieve aanhankelijke veulen als altijd
Rubbi daarentegen begint ronduit een etterbakje te worden . Het heeft me 2 maanden gekost om zijn vertrouwen te winnen. Toen hij net bij ons was kon ik niet eens naar hem wijzen, nu kan ik in principe alles bij hem doen.
Maar, meneer heeft ontdekt dat hij een stel fantastische achterbenen heeft waar hij flink mee kan trappen en dat doet hij dus te pas en te onpas.
Hij krijgt van mij (als ik snel genoeg ben
) een rotschop terug en anders in ieder geval een flinke brul erachter aan, maar het doet hem allemaal niks. Hij gooit gewoon nog een keer zijn kont in de lucht met zijn oren in de nek.
5 seconden later komt hij met zijn oortjes naar voren weer om te kroelen en dan ineens draait hij zich weer om om te trappen.
Ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet, ik straf hem er dus duidelijk voor, maar dat boeit hem helemaal niet.
Ik vraag me ook af waarom hij het doet. Ook als ik gewoon door de wei loop kan hij ineens op me afkomen en me zijn kont toekeren.
Hoe kan ik hier nu het beste mee omgaan?
)Als hij keurig zijn koppie richting deur draaide werd hij de hemel ingeprezen.Op een gegeven ogenblijk was het goed,en ging de boxdeur dicht.Ik vind het best een moeilijk probleem,want ik ben van mening dat zijn stal zijn veilige plekkie moet zijn,maar hij heeft ons maar te dulden af en toe.Je moet het wel nu in de kiem zien te smoren want als hij wat ouder is, wordt het een levensgroot probleem.
Ik ga er vanuit dat ik dat ben

(hoezo arrogant) nee geintje, tja zijn moeder heeft er ook last van (heb het wel gemerkt
)