Geplaatst In de zomer loopt ze gewoon thuis op de wei bij onze andere paarden. En rijd ik ook op de wei. (Dat gaat makkelijk) Maar in de winter ligt de wei vaak te drassig of bevroren om te kunnen rijden. Dus is een aangelegde piste wel handig en zet ik haar graag enkele maanden ergens op pension.
Maar bah zeg, wat een gedoe.
Mijn paard heeft artrose en moet dus minstens enkele uren per dag op de wei of in een paddock kunnen rondlopen. Anders wordt ze nogal stijf. Ik rijd haar ook dagelijks maar die andere 22 uur op stal staan, is gewoon not done.
Nu ligt hier vlakbij een grote pensionstal waar ze wel terecht kan. (heeft ze vorige winter ook gestaan)
Met binnenbak en waarvan de pensionhouder bereid is haar met z'n eigen paarden dagelijks enkele uren buiten te zetten. De andere pensionpaarden gaan daar normaal niet buiten, mogen alleen af en toe in een paddock en dan moeten de eigenaars daar nog zelf voor zorgen ook. Maar voor die van mij maakt hij dus een uitzondering. Ze komt dan ook apart te staan, niet in de grote pensionstal maar ergens achterin in de oude gebouwen bij zijn eigen jonge dieren.
Nou heel lief en ideaal zou je denken, maar dat is het dus niet helemaal.
Ten eerste is die stal verschrikkelijk duur. (300 per maand, ook al staat ze niet in de nieuwe 'luxe' stallen) En voeren ze maar 1 maal per dag hooi. S'morgens wel bieten en krachtvoer, s'middags gaan ze dan op de (redelijk kale) wei en s'avonds krijgen ze dan een stapel hooi en krachtvoer.
Nu kan ik daar wel een beetje mee foefelen omdat ze apart staat en het toch niemand opvalt. (Dan kom ik bijvoorbeeld s'morgens mesten en geef haar dan ondertussen wat hooi bij of s'avonds wat extra zodat ze s'morgens nog wat over heeft
) En verder vind ik de bodem van de binnenbak ook niet echt ideaal. 3 keer per week wordt de bak door de ponyclub gebruikt en vaak wordt hij niet gesleept, waardoor hij dus dikwijls erg hard ligt.Er is ook wel een buitenbak, maar die is niet gedraineerd.
Nou, voor mij was dat dus genoeg reden om op zoek te gaan naar een alternatief.
Ik ben al in het voorjaar beginnen zoeken, maar nog steeds geen succes.
Op de meeste plekken mogen ze niet buiten. En anders is het vaak te ver. Dan vind ik wel een goedkopere stal maar ben dan bijna 3 kwartier onderweg om er te geraken. Wat ik dan uitspaar aan stalgeld, kan ik aan benzine spenderen. (Als ik de auto van m'n ma mag lenen, zoniet moet ik fietsen, wat natuurlijk ook niet haalbaar is in zo'n gevallen.)
En uiteindelijk gaat het erop neer komen dat mijn paard weer op de stal hier vlakbij zal terechtkomen, vrees ik. (Ik zou daar eigenlijk vanavond moeten langs gaan om vast te leggen)
Ik vraag me af wat jullie hierover vinden. Ben ik nou echt zo veeleisend?
Maar voor 300 p/m mag dat toch wel, of niet?
Al wat ik eigenlijk wil is weidegang, een goede bodem en genoeg eten aan een redelijke prijs. Dat is toch niet zo gek dacht ik zo?
Wat zouden jullie doen in mijn geval. Iemand een idee? Toch gaan voor een stal verder weg of niet? En zijn er mensen die met een soortgelijk probleem zitten?
) hooi van hun mag nemen. En volgens mij weten ze wel dat ik af en toe sneaky wat bijgaf.
) omdat ik toch de enige pensionklant ben in de oude gebouwen. Heb er eigenlijk nooit commentaar op gehad. 
