Margreet schreef:Reden 1 waarom het ondingen zijn: dat rubber. Ze worden er enorm taai van, kunnen er lekker in gaan hangen, (jaja drijven blabla, maar waarom moeilijk doen als het ook zonder rubber kan...) of het slingert fijn heen en weer als de bijzetteugel ontspant (paard laat los), ook niet echt bevorderlijk voor een stille aanleuning.
Bijzetten, op welke manier dan ook, hoort voor mij met materialen te gebeuren die licht van gewicht zijn en niet rekken.
Ander woord voor stootteugel is trouwens 'vaste martingaal' en het is NIET de bedoeling dat je daarmee z'n kin op z'n borst trekt, puur een begrenzende werking als het paard debiele dingen gaat doen, net als een lopende martingaal, die doet ook niks als paard braaf is.
Oké, ik geef toe, ik ben niet kapot van stootteugels, ik werk veel liever met een slofteugel die ik op 2 plekken vast kan zetten zodat hij wat speling heeft.
Ik kan me voorstellen dat het irritant is als die zware rubberdingen rond gaan slingeren onder je koppie waardoor je automatisch met je koppie gaat schudden...
Maar toch vind ik iets vreemd wat je hier uitlegt... Je zegt dat de stootteugel een begrenzende werking heeft als hij gekke dingen gaat doen hè, dat wil dus eigenlijk zeggen dat je 'm zo strak moet zetten dat je paard zijn hoofd gewoon "recht" naar voren moet kunnen houden en dat je dus geen druk mag hebben op het bit.
Wanneer je paard dan gaat inbuigen en ontspannen, gaat hij met z'n hoofd naar beneden en zal de stootteugel alsnog gaan slingeren. Eigenlijk zijn het dus gewoon teugels die bijna geen goede functie hebben...?
Of zie ik het nu verkeerd ? 
Geplaatst 
