redenen:
1 het gezeik van anderen over wat ik wel en niet moet doen en hoe goed zij het wel niet weten. Gezeik over wat ik niet goed doe enz. Iedereen moet altijd beter en meer zijn en hebben dan een ander en opscheppen en roddelen kunnen de meesten nog beter dan paardrijden of verzorgen.
De meesten die wel een beetje kunnen rijden voelen zich ver verheven boven andere ruiters..
dat is overal waar ik paardenmensen tegenkom zo! (een voordeel is dat de mensen bij ons op stal mog wel meevallen) maar met mn zusje heb ik ook vaak genoeg gezeik over het hoe en wat bij ons op stal.
2 met het rijden wil het niet echt lukken, ik verwacht meer vanmezelf dan dat ik kan, en goede instruktie is ver te zoeken dus of ik ooit nog verder kom dan dit gestuntel is nog maar de vraag.
3 kosten, ok mijn ouders betalen al heel veel, maar behalve aanschaf kosten en kosten voor eten, hoefsmid, DA en stalling verder mag ik alles zelf betalen, is logisch, dat weet ik wel, maar ik heb zo voor mezelf maar weinig te besteden.
4 Ik heb het druk met geld verdienen en school en dus heb ik nog maar weinig tijd over voor mijn paarden.
5 Ik ben snel en ook best vaak ziek en dan heb ik dus weer geen tijd voor mijn paarden. Momenteel heb ik bloedarmoede en ben ik dus vaak moe, maar om weer even op punt 1 terug te komen, niet veel mensen hebben daar begrip voor en vertellen me dat ik lui ben en niet genoeg voor mijn paarden overheb....
Maar het grootste probleem is toch hoe de mensen in de paardenwereld onderling tegen elkaar doen. En daaronder valt dus ook mijn zusje want die kan er ook wat van!
Ik voel me gekwetst door de scherpe opmerkingen die sommige mensen maken over dat ik niet genoeg voor mijn paarden over heb. Of iets anders waar ze van vinden dat ik het verkeerd doe.
Mijn ouders vinden dat ik daar boven moet staan, maar dat kan ik niet, ik trek het me wel degelijk aan, en is dat zo gek?? Als je bepaalde dingen 1000 en 1 keer hoort ga je er toch over nadenken.
En ik kan dus best met paarden overweg, maar ik wil graag iets meer met paarden kunnen bereiken dan alleen maar wat buitenrijden of een beetje rond sloffen in de bak, anders voelt het voor mij alsof ik dat paard tekort doe omdat ik er niet uit kan halen wat er in zit... En ik wil het wel kunnen maar zonder goeie instruktie kom je niet ver. En aangezien mijn ouders geen kilometers gaan rijden alleen maar voor een goeie instrukteur en bovendien ook geen kapitalen daar aan uit gaan geven, en da's ook vrij logisch, maar zo kom ik dus geen stap verder.
En ik weet dus niet meer wat ik moet doen, ik wil mijn paarden niet kwijt, maar aan de andere kant heb je geen gedoe meer met jaloerse krengen en je hebt geen schuldgevoel meer tegenover je paard omdat je m niet op zn best kunt laten zien. maar het is ook egoistisch om je paard om dergelijke reden weg te doen.. toch?


)
.


