Heb net even koffie gedronken bij de staleigenaar, van wie ik dus de stallen en de weide huur.
Ik mijn plannen voorgelegd, hij heeft ook twee linker handen (erger als ik!
) maar het kan natuurlijk zijn dat ie ook nog goeie ideen heeft.
En ja hoor:
Afspraak gemaakt om de ene week de betonnen "voeten" te storten. Daar krijg ik niets mee te maken, dat doet ie zelf.
De week daarop staat nu vast dat we de stal in 1 dag neerzetten, zijn broer (met twee rechter handen én alle apparaten, trekker etc. wat we nodig hebben) heeft zich ook bij ons aangesloten en komt helpen.
Nou blijkt dat er meer materiaal aanwezig is dan ik dacht, er staat nog een oud schuurtje wat ook afgebroken gaat worden. Daarvan gebruiken we de grote balken voor het skelet, de dakplaten als dak en de overgebleven planken. Verder wist ie wel een adresje waar we (gebruikte, maar intact) rubber matten vandaan kunnen halen en zand voor de bodem, voor niets.
Hij had zelf al een idee van de afmeting: 3 bij 6 meter op z'n minst.
Kortom; het gaat veel goedkoper zijn dan ik dacht (zal wat schroeven en dat soort materiaal moeten kopen) en wordt véél sneller neergezet als ik het zou kunnen doen. Ik mag waarschijnlijk alleen maar met de koffie rondgaan terwijl de heren aan het timmeren en schroeven zijn!
*blij * blij * blij * De stal was me 2 jaar geleden al beloofd door de man van mijn stalmaatje. Maar nee hoor, steeds geen tijd (al stond ie, terwijl ze zelf gingen verhuizen en bij hun thuis de stallen nog afgemaakt moesten worden, bij een vriend een carport te timmeren). Nu zijn ze weg met de paarden en ik krijg opeens alles lekker voor elkaar! Ben zo blij voor de paarden!
Sorry, beetje lang verhaal. Maar als je het in je uppie niet voor elkaar kan krijgen en het wordt je al zolang beloofd, dan kun je wel een gat in de lucht springen als er opeens hulp uit onverwachte hoek komt en er direkt spijkers met koppen worden geslagen!