Geplaatst in februari 2003 kocht ik mindy bij een handelaar. De handelaar vertelde dat ze gezond was en dat ze altijd bij een oude man had gestaan die haar niet meer kon verzorgen. bij ons staat ze in een wei met een grote inloop container. daar staat ze nooit in alleen als er iemand bij is. Mindy staat alleen in de wei. na een poosje merkte ik dat ze zwaar ademt en dat ze ontzettend veel briest. we hebben er een dierenarts bij gehaald en die vertelde dat ze een lichte vorm van dampig heid heeft. nou ok dat was niet zo erg.
de volgende zomer werd ze ernstig hoefbevangen. ze kreeg pretnilson en een heleboel pijnstillers. de dierenarts had haar al opgegeven. toch werd ze beter maar na een maand werd ze weer zo ernstig hoefbevangen. maar weer werd ze beter. heel langzaam allemaal. Ze is een ontzettend taai paardje en ze is ook zo ontzettend lief. maar in de zomer van 2005 merkte ik dat ze heel erg sleepte met haar achterbenen. dus dierenarts erbij en die vertelde ons dat ze atactisch was. het hij hoopte dat het een over ging maar gaf ons niet veel hoop. ook hier kreeg ze zware medicijnen voor en de dierenarts gaf haar 10 dagen en dan moest er verbetering in komen. ze werd beter maar ze is altijd nog zwak in haar achterhand en van het hoefbevangen zijn heeft ze zwakke hoeven. ze zijn ook erg gevoelig.
maar, nu het lente is heeft ze ernstige diarree. we hebben haar heel de winterlang slobber gevoerd maar daar zijn we nu meer gestopt omdat we dachten dat het daar door kwam. maar daar zijn we nu al 1,5 week mee gestopt maar het is nogsteeds zo erg. ze is ook heel erg traag enzo. als het nu nog 1 week blijft aanhouden halen we de dierenarts er maar weer bij. als ze weer iets ernstigs blijkt te hebben hebben we besloten haar niet meer op te knappen maar haar uit haar lijden te verlossen. inslapen dus..
ik hou ontzettend veel van haar daar moeten jullie niet aan twijfelen. maar vinden jullie het redelijk om dit besluit te nemen?groetjes annet