Geplaatst 
- Dit is mijn schuilnaam, omdat ik anoniem wil blijven! -
Ik weet dat het een lang verhaal is maar help me aub door
jou mening. Ik hoop dat jullie mij op de goede weg kunnen helpen omdat ik gewoon niet meer weet wat ik moet doen!:
Ik heb beetje een probleem. Ik verzorg een hele leuke pony en
wil hem echt niet kwijt. Toch zijn er heel wat dingen wat ik niet
leuk vind. Tuurlijk hou je het toch wel dat niet alles even soepel
gaat als je bij iemand een paard verzorgt maar ik voel me goed
rot... De eigenaar van dit paard heeft ook nog een dochter die
ook rijd, ze hebben namelijk meerdere paarden. We hebben goed
de "plichten" doorgenomen als ik die pony wou verzorgen. Omdat
ik steeds erg moe ben heb ik dus gewoon niet elke dag puf om te rijden en stallen te doen. Dit was allemaal oke. Toen ik dus een paar weken reed begon het met dat ik het paard verknalde omdat ik wat voorzichtig reed en niet veel figuren reed. Maar ik wilde gewoon het paard is gewoon normaal onder controle hebben voordat ik er hard mee aan het werk ging. Toen ik dit allemaal uitlegde vonden ze het wel goed. Toen ineens werd ik gebeld als ik nog wel zin had om te rijden omdat ik zo weinig reed, nou het was toen een paar weken goed koud en de grond was erg hard dus echt rijden kan niet. Toen een keer zeiden ze dat ik het paard niet mocht wassen (ik had namelijk wedstrijd) omdat het te koud was, die dag zelf ging ze haar paard wel wassen, ook omdat zij wedstrijd had. Ik zei maar niks want ik durf laat maar zeggen niet iemand tegen te spreken en heb eigenlijk ook nooit echt vrienden gehad waardoor ik vaak over me heen laat lopen, dus iets terug zeggen deed ik niet. Weer een poosje later begon het opeens dat ik vaak nadat ik uit school kwam er een smsje kwam met als ik de stallen even wou doen (terwijl ik vaak pas 4 uur thuis ben en ik zit op therapie omdat ik vaak zo moe ben en ik moet nu mijn grenzen stellen en mijn dagplanningen maken) nou ik vind het echt geen probleem om stallen te doen, maar mijn hele dagplanning ging kapot en ik was aan het einde van de week helemaal brak en doordeweeks kwam ik niet meer aan rijden toe omdat ik steeds die stallen moest doen en weer kreeg ik toen te horen dat ik meer moest rijden. Ik heb toen eindelijk gezegt hoe ik erover dacht maar ze trekken zich er helemaal niks van aan. Ik heb een "misbruik" gevoel! Nu een paar weken geleden was de dochter vrij en wou zij wel (omdat ik steeds zo moe was) wel een keer op mijn vzpaard rijden. Ze heeft hem toen zo verkloot om even grof te zeggen. Ze heeft hem met een scherp bit gelegen dat hij laat maar zeggen wel in een krul MOEST lopen en werd met flinke sporen naar voren geschopt. Toen ik er dus weer opging heb ik er weken over gedaan om dat paardje weer rustig te krijgen en met heel veel geduld heb ik hem nu eindelijk weer een beetje nagefelijk. Ook vaak word er gezegt dat er iets met hun dochter was en dat ze niks kon (dus ook niet rijden) en zie ik haar wel rijden, en als je dat dan zegt zegt ze dat het niet waar is etc. Ik vind het niet erg hoor als ze een keer iets verbergen, maar liegen vind ik zo gemeen. Nu ging het gelukkig ong. 2 weekjes goed maar nu is dus het paard door het draad heen gegaan en krijg ik overal de schuld van! Ik weet niet meer wat ik moet doen ik zit soms gewoon te janken omdat ik gewoon niet weet wat ik moet. Ik loop ook nog bij een andere stal waar ik het zo naar me zin heb, geen problemen niks. Hun geven ook vaak gewoon een keer een compilmentje en als er iets gebeurd zeggen ze het gewoon eerlijk wat ze er van vinden... Nouja ik weet dus gewoon niet meer wat ik er mee moet! Ik heb mijn springvertrouwen terug gekregen van het paardje en ook hebben we samen veel van elkaar geleerd. Het is dus gewoon moeilijk om afscheid te nemen....
