Een röntgenfoto zegt iets over de kwaliteit van de gewrichten (want die zet je op de foto). Een goede arts kan er ook een indicatie van de aanhechtingen van bepaalde pezen uit halen. Alles staat en valt met de beoordeling van de foto's, niet elke arts is daar even goed in.
Je kunt niet alles zien op een foto, de weke delen blijven buiten schot. Maar voor artrose, spat, botwoekeringen, ocd ed is het een heel goed middel.
Een goede klinische keuring zegt mij persoonlijk meer dan een rij röntgenfoto's. Het is juist de combinatie van het klinische beeld en de foto's die je een totaalbeeld geven.
Als een paard 12 is, en hij heeft een foutje op de foto's wat er al jaren zit, en hij loopt geen pas kreupel, dan zet je je daar makkelijker overheen dan bij een 3 jarige die datzelfde foutje laat zien. Je moet het allemaal wel een beetje in perspectief blijven zien, geen enkel paard is zonder aanmerkingen maar dat betekent niet meteen dat ze ongeschikt zijn.
Een veelgehoord euvel is miniscule botsplintertjes. Met de huidige digitale technieken zie je gewoon alles. Vaak is de operatie aan zo'n ding risicovoller dan het te laten zitten.