Wij staan hier in de regio ook bekend als de zusjes met de schimmels. Die van ons waren onafscheidelijk van elkaar. M'n zusje en ik zijn beide fanatieke wedstrijdruiters. We starten toendertijd allebei tegelijk in de B. Dus vaak moesten we ongeveer tegelijk rijden. Daarna waren die twee schimmels ook echt niet te scheiden van elkaar. Het was echt een ramp. Die van mij ging recht overeind als die van m'n zusje weg was (en ik nog aan het losrijden was) en die van ons lenny brulde echt alles bij elkaar en werd een brok spanning.
Op zomerconcours was het vaak minder. Want dan reed je eerst mee met de ander, en 's middags moest je dan zelf weer rijden. Pfff.
Wij hebben dat idd ook opgelost door ze altijd maar bij elkaar te houden. Geen idee of het wijsheid was. Voor de veiligheid van ons zelf en de omgeving in ieder geval wel. Maar alle mensen om ons heen gaven wel commentaar. Dus je staat echt wel in dubio.
Nu hebben we de ene schimmel verkocht (niet daarom hoor). De mijne miste hem in het begin wel heel erg. Maar met het nieuwe paard van m'n zusje klikt het ook wel. Alhoewel ik betwijfel of ze ook zo aan elkaar plakken. Het zal toch ergens wel een kwestie van gewenning zijn, door ze steeds maar hun 'zin' te geven.
Ohw en onze paarden staan achter het huis. Dus ze zijn altijd aangewezen op elkaar.
Moeilijk onderwerp in ieder geval!