Feit blijft dat wanneer je je in iets gaat verdiepen het eind snel zoek raakt en je door de bomen het bos niet meer kunt zien.
Dat heb ik nu iig, nu ik me aan het verdiepen ben in verschillende bitten.
Een simpel enkel gebroken bit vind ik bij weerstand van het paard veel problemen leveren.
Een dubbel gebroken bit heeft dit minder, maar daar hoor ik drama verhalen over dat de tong van het paard hier vast kan komen te zitten
Toen bedacht ik me het danger-bit, de naam voorspeld niet veel goeds, maar het systeem lijkt mij fijner dan zowel een enkel gebroken als een simpel dubbel gebroken bit. Wat jullie??

2 zelfs
rij er al jaren jonge paarden mee in en aan