Geplaatst En dit gaat vast een lang verhaal worden dus bereid je maar voor...
Het begon allemaal bij een manege bij mij in de buurt,
de betreffende manege verzorgde (en verzorgt) hun paarden niet zoals je verwachten zou van een manege of paardenlief hebber. Maar goed in dit verhaal gaat het over de shetlander die ze hadden.
Toen wij daar kwamen was die manege nog niet echt een manege en wij hebben dus veel meegemaakt wat paarden betreft die daar gekocht en weer verkocht werden. Op een gegeven moment kwamen ze dus aanzetten met 2 shetlanders, Hanna en Harm, een merrie en een hengst.
Echt schatten van beesten, maar zoals je van een hengst kunt verwachten nogal eens streken uithalen. Wij verzorgden dus al die paarden daar en dus ook die shetjes waar we vaak even mee door het dorp wandelden, iedereen wou altijd Hanna want dat was de liefste van de 2, als je met harm wandelde en je belande in het gras kon je m er met geen 10 paarden weer uithalen..
Hanna heeft later ook nog een veulen gekregen van Harm, die toen al verkocht was.
Want op een gegeven moment kregen wij genoeg van die vent (eigenaar) die ons altijd alle klusjes liet doen (oke das niet zo erg) maar daarnaast ook maar op ons bleef zeiken over alle kleine dingetjes waar hij het niet mee eens was, bv als we even 10 minuutjes gingen wandelen met een van de paarden en als we dan het licht niet uitdeden in de stal..
Maar goed wij gingen daar dus weg en toen was er niemand meer die de paarden deed en die gingen er steeds slechter uitzien.. Harm werd dus ook verkocht omdat ze er niks meer mee konden beginnen nu hij zo weinig aandacht kreeg. Hanna bleef en kreeg dus later happy (haar veulen). Maar ook happy was een hengstje en ging later ook weer weg omdat ze er ook niks mee konden.
Hanna werd steeds minder aandacht gegeven en later op een weiland gezet waar ze dan het hele jaar door stond, in de zomer met mange paarden en in de winter helemaal alleen. Toen kwam er dus een meisje die haar weer ging verzorgen, daarna fleurde ze weer helemaal op (naar wat ik gehoord heb). Dat meisje was dus een vriendin van het meisje wat haar pony bij ons op stal had. En zo kwam mijn zusje ook met haar in contakt en na lang heen en weer gepraat besloten ze met zn 2en die pony daar weg te halen en te kopen, de eigenaar was haar zowieso toch liever kwijt dan rijk...
Dus october vorig jaar hebben ze haar gekocht. En het ging best goed toen ze hier eenmaal stond, maar na een tijdje begon ze echt gemene streken uit tehalen, trappen naar mensen bijten en noem maar op.
Niemand kon dr meer op rijden, mijn zusje en zij waren te groot en de kleine kids waren niet sterk en slim genoeg om haar aan te kunnen.
En stond je dan in de bak met dat beest dr in met zon kleintje dr op moest je echt op passen dat ze niet in je buurt kwamen want dan had je zo een trap te pakken (nog steeds trouwens!) En ook als die vriendin (nu ook van mn zusje en mij) met haar ging lopen had ze haar handen vol aan haar. En het stomme was dat het dat beest allemaal niet kon schelen dat meisje was zo aardig voor haar en dat beest schopte en bijtte waar ze maar kon! En dat is nog steeds zo. Die vriendin van ons heeft later ook nog een ongeluk gehad en was dus lang zo sterk niet meer om Hanna aan te kunnen en dus sinds weken gaat ze met dat beest lopen en die kliert even trekt zichzelf even los en komt in volle galop weer op stal aan rennen. De kleine kinderen laten we al niet meer op haar rijden want dat is te link.
(Mij heeft ze ook al eens getrapt, ik was met Goldy bezig en dat meisje komt met Hanna langs lopen en in het voorbij gaan trapt ze even snel, ik was al te laat met straffen toen ik eenmaal doorhad dat ze getrapt had, maar ik was zo kwaad dat ik haar ook nog even een paar beste schoppen terug heb gegeven... dom dom dom 
, weet ik want het was alweer 5 minuten later, maar ik denkt dat ze ook nog wel doorhad waarom het was, want sindsdien heeft ze het niet weer geflikt bij mij..) Maar goed eergister ging dat meisje dus weer met haar stappen en wij kwamen net op onze paarden terug van de les en waren aan het andere eind van de weg, dus we zagen wel weer hoe het beest zich lostrok en weer keihard terug gallopeerde. Dus wij kwamen daar even later ook en zij had het beest weer gevangen en liep net weer weg. Van dat andere meisje dat haar pony dus bij ons stalde, hoorden we dat dat de 2e keer al was dat ze weer terug kwam vliegen en nog geen 2 minuten later kwam ze alweer aan, mijn zusje was toen al van die pony (was de pony van dat andere meisje waar ze nu op les rijd omdat ze zelf niet kan rijden op een hoogdrachtige merrie of onbeleerde ruin die ze heeft) en vind Hanna dus op om haar daarna eens even flink de waarheid te zeggen (met lichamelijk geweld, want op iets anders reageert ze niet en op geweld soms nog niet eens) maar goed wij weer dat weggetje op en naar dat meisje toe die nog op de grond zat. Bleek dus dat Hanna haar had om ver getrokken en nog even een trap had na gegeven, haar hoofd was helemaal open en haar handen vanhet vallen.
Ik ben dus van mening dat ze dat beest weg moetten doen en een leuke lieve rijpony moeten kopen, dan hebben we er allemaal meer plezier van.
Maar ze luisteren nog niet echt en blijven maar aanmodderen... Ze zijn niet consequent genoeg om het allemaal op te lossen, daarvoor is het nu ookal te ver heen met die draak.... Ik vind het zelfs niet eens meer weghebben van een pony, ik heb igg nog nooit zo'n valse pony meegemaakt.... Terwijl ze toch wel lief kán zijn, uit mijn eerdere evaringen af te leiden... En ze in het begin dat dat meisje haar ging verzorgen ook wel aardig lief was, maar naarmate mijn zusje en zij niet consequent genoeg waren ging ze dus steeds gemenere en valsere 'geintjes' uithalen, tot ze haar dus helemaal de baas niet meer zijn...
mijn zusje kan haar dan nog het beste aan, maar die gaat er toch bijna niet mee om dus gaat het om dat andere meisje, ook mijn zusje zou er denk ik geen problemen mee hebben als zij die shet zou willen verkopen, maar nu ze dat niet wil, wil mijn zusje het ook niet en op deze manier ben ik dat beest ook liever kwijt dan rijk... Ik zou wel iets met die shet kunnen als ze van mij was, maar dat is ze niet en mijn zusje en co willen niet dat ik me met de opvoeding ga bemoeien, of helpen, hoe je het maar bekijken wil... Ik weet dus ook niet hoe het nu verder moet, maar ik heb er op deze manier weinig zin en vertrouwen in...
Dus vraag ik jullie advies!
