Ik heb ook een tijdje met een myler gereden.
Mijn paard heeft ook een moeilijke mond. Korte mondspleet, weinig ruimte in de mond, dikke tong en een flink hangend rooster.
Gewone gebroken of dubbelgebroken bitten accepteert hij niet, hoofd in de lucht en je mag er absoluut niet aanzitten. Ongebroken trens drukt weer op zijn tong. De meeste bitten zijn ook te dik voor hem.
Ik dacht dus in een Myler de ideale oplossing gevonden te hebben, dun, boog erin, ligt goed in de mond en kan niet helemaal scharen.
Ging wel stukken beter in vergelijking met 'normale' bitten, ik mocht er wel meer aankomen. Het was voor hem een heel stuk vriendelijker dan een normaal dubbelgebroken bit, ook omdat het een stuk dunner is.
Helaas bleef hij het vervelend vinden dat er bewegende delen aan zitten, hij probeert dan het bit uit zijn mond te krijgen op dezelfde manier als een paard iets vies uit probeert te spugen.
Inmiddels rijd ik met een K&K correctiebit, dit lijkt hij tot nu toe het fijnst te vinden, hij accepteert het goed. Dit is echter wel een beetje aan de dikke kant voor hem.
Ik zou graag deze eens willen proberen van Myler:

Helaas mag ik daarmee niet starten (met een correctiebit wel), en is het alleen verkrijgbaar als Kimblewick (Thiedemanbit), niet met normale ringen.