Elk dier reageert uiteraard verschillend en daardoor is het ook zo lastig om echt goede tips te geven. Als het mijn merrie was zou ik inderdaad eenmalig een gegoede pets uitdelen en daarna steeds met het wijsvingertje dreigen van: "Denk er aan"
Opzich vind ik een beetje drentelen geen ramp (tuurlijk stilstaan is altijd fijner, maar niet elk dier leer je dit even 123 aan), maar ze mogen me met geen mogelijkheid aan de kant douwen...doen ze dat wel, dan laat ik duidelijk merken dat IK daar stond en ze in het vervolg daar even om moeten denken voor ze iets gaan uitvoeren!
Verder hoeven uitkrabben. Achter vind ik ook altijd riskant...probeer ze dus ook vaak te pakken en zodra ze maar iets geven neem ik het achterbeen een stuk mee naar achteren...zo ver dat als ze willen trappen ze het been eerst weer naar zich toen moeten bewegen. Bij ook maar een beetje spanning in het been gebruik ik stem erbij (dat ze m dus niet mogen terugtrekken)! Om het been uiteindelijk weer terug te zetten neem ik m weer helemaal mee terug tot onder de achterste helft van de buik zodat je zelf weer op schouderhoogte van het paard staat. Beetje lastige uitleg, maar zou anders adviseren je hoefsmid eens te vragen om uitleg hoe je dit het meest veilig kan aanpakken!!
En hoofdstel omdoen....tjah, maar in de stal en desnoods een koeienband om de nek en haar daaraan vast zetten zodat ze niet weg kan lopen! Kan wel zijn dat ze bij dr eerste poging schrikt en er aan gaat hangen. Hier lopen we dan vaak maar even weg (wel in de buurt, maar voor de veiligheid niet er naast) en staan dan ongeinteresseerd te kijken van: Lukt het beetje offf?? En praten er beetje bij van: Als je nu gewoon weer eens op 4 benen gaat staan wachten maakt je het jezelf echt gewoon stukken gemakkelijker. Doordat je zelf dan zo ongeinteresseerd kalm praat worden de paarden er vaak ook wel rustiger van. Ze moeten zelf even ontdekken dat ze vast staan.
Echter het probleem hierbij is dat je niet weet hoe je merrie is bij zoiets. Sommige paarden raken zo over de zeik dat ze het niet kunnen aanvaarden dat ze vast staan en er dus een oplossing is en dat is stilstaan en wachten!
Hier zetten we ook heel vaak paarden aan de muur vast en laten ze daar gerust een tijdje aanmodderen. Uiteindelijk hebben (naar mijn weten) alle paarden nog geleerd uiteindelijk gewoon rustig stil te staan aan een halster en geleerd geduld op te brengen. De man waar ik dan rijd heeft zelfs wel eens gehad dat hij een paard voor de kar wou zetten, maar pas ging optuigen wanneer het dier rustig aan de muur kon staan. Terwijl het paard nog aan het druk doen was, ging hij rustig uitmesten, opruimen, desnoods alvast een ander paard doen en als het dier uiteindelijk stil stond dan werd het opgetuigd en ging het voor de kar. Klinkt misschien heel hard, maar ze leren wel ongelofelijk snel dat ze gewoon rustig stil moeten staan.
Geplaatst 
. 
