Dank je wel voor jullie reacties!
Ik merk wel dat ze steeds banger wordt van "vreemde" dingen en dat ze dingen steeds sneller "vreemd" vindt, een bal is al heeeeeel erg vreemd.... en dat wordt dus steeds erger.
Een goede bijrijder moet je hier echt met een lampje zoeken, ik woon helaas in een omgeving met een overschot aan bijrijdpaarden en ook moet je hier echt een auto hebben om er te komen en dat heeft natuurlijk ook niet iedereen.
Zelf heb ik ook eigenlijk niet genoeg tijd voor 2 paarden. Ik heb een tijd grondwerk met haar gedaan, dubbele lange lijnen, wandelen... en dan heb je weer even een tijdje niet zoveel tijd en dan kun je weer opnieuw beginnen want dan is alles weer eng. Misschien kennen jullie dit type paard wel. Het is trouwens een tuiger, dat schijnen wel vaker angsthazen te zijn.
En eerlijk gezegd kan ik er meer zo goed tegen dat keer op keer alles eng is en als je andere paard wel relaxed is, zo de trailer ophobbelt en je kunt er heerlijk en vooral angstloos op rijden dan is dat getob voor mij geen optie meer. Het is schat van een paard, echt waar, maar ik denk niet dat ik op kan brengen om het wéér op te pakken.
Vandaar dat ik dus hoop dat ik haar een plezier die met niets doen en dat ik me daar niet schuldig over hoef te voelen. Maar dat koppie wat me steeds nakijkt als ik met mijn andere wegrij helpt niet mee hoor.
Herkent iemand dat?
Of ziet er iemand wellicht wel een uitdaging in