Tom was met haar 26 en half jaar nog steeds de baas emaakte de dienst uit, nu merkte ik daar al verandering in komen de laatste twee weken, maar vanmorgen was het dus realiteit, mijn liefje heeft de strijd opgegeven en misschien raar hoor ,maar dat doet me dus zeer.
Van nature geeft Tom eigenlijk niets op en dit geeft me dan ook een raar gevoel.
Ze komt niet dichterbij dan dat pip haar toestaat bij het eten, geloof me een paar dagen geleden sloeg ze pip nog bij me weg...
Natuurlijk heb ik hier iets op gevonden voor haar zodat ze heerlijk in de wei haar eigen extraatjes op het gemakje op kan eten, zonder dat die wijsneus van een pip daarbij staat...
Maar toch..... het is het idee.................