Voor de wagen heeft hij een gladde stang met een lichte bolling (tongvrij) en de lijnen op het eerste gaatje van de hefboom (dus minste hefboomwerking). Hij is erg braaf voor de wagen.
Onder het zadel rij ik hem nu met gewone gebroken trens. Ik merk dat hij zich soms best sterk maakt. Opzich kan ik dat dressuurmatig best goed aanpakken.
Maar ik vroeg me gewoon af. Zou het voor Duke niet beter zijn als hij hetzelfde soort bit heeft steeds. Ik wil niet met stang onder het zadel, maar ook niet met trens voor de wagen
. Dus ik zat te denken aan een ongebroken trens. Dan heeft hij toch ongeveer hetzelfde soort bit in zijn mond. Ik heb het idee dat hij went aan de stang voor de wagen, het is toch een andere aanleuning die hij dan moet nemen als met een gebroken trens.
Wat vinden jullie van het idee? Is het het proberen waard? Ik bedoel, hij is zowel onder het zadel als voor de wagen een fijn paard om te rijden. Maar onder het zadel maakt hij zich af en toe sterk, logisch, want een gebroken trensje is niets ten opzichte van een echte stang met hefboom. Dus alleen om het hem makkelijker te maken en minder verwarrend dacht ik dat ene ongebroken trens misschien fijner vor hem is.
Graag jullie mening.
.