Ik heb het volgende probleem:
op de vorige stal was de buitenbak langs de stallen gebouwd, zodat de paarden naar de bak konden kijken (en andersom: de paarden in de bak zagen altijd andere paarden staan).
Waar ik nu sta, zijn er twee kleine paddocks naast de buitenbak (waar je je paard even los kunt laten), maar kun je verder geen andere paarden zien.
Nu geeft het geen problemen als er vanaf het begin géén paarden in de paddock staan en ook niet als er de hele tijd wél paarden in de paddock staan. Het probleem begint als er paarden in de paddock staan en die weggehaald worden! Dan raakt mijn paard helemaal in paniek!!!
Ik was zaterdag aan het rijden en de paarden uit de paddock werden weggehaald. Nu reageert Truus altijd wel op andere paarden (kijken), dus dat vond ik niet zo vreemd. Maar toen ze helemaal uit het zicht verdwenen waren, raakte ze echt helemaal van streek. Ze wilde het liefste achter de andere paarden aanrennen en blééf maar kijken naar de plek waar ze verdwenen waren. Ik raakte zelf ook een beetje in paniek, want ik was bang dat ik haar écht niet meer kon houden en dat ze met mij over de rand van de buitenbak zou springen...
Ik ben maar zo goed en kwaad als het ging met haar aan het werk gegaan. Het duurde 10 minuten vóór ik haar aandacht weer bij mij had, maar ontspannen ging het niet.
Het rare is dat Truus helemaal geen 'sociaal paard' is; alle paarden die te dichtbij komen kunnen een trap krijgen. Maar alleen blijven vind ze blijkbaar toch eng?
Hebben jullie hier ook last van? En hoe lossen jullie dat op?

Als we dan aan het rijden waren en een ander paard gepoetst werd was ze niet meer normaal te rijden, ze bleef kijken, bleef stilstaan voor het hek en gooide me er bijna af