Wij dus absoluut niet en wel om het volgende meegemaakte verhaal.
Jaren geleden fokte mijn man en zwager ponies. Op een dag kwam een vader uit een nabijgelegen dorpje aan met de mededeling dat hij een pony voor zijn dochter zocht.
Mijn (nu) man eerlijk als altijd zei toen tegen die vader dat hij het niet zo een goed plan vond om op stijl en sprong een pony te kopen voor dochterlief.
Ze hebben toen afgesproken dat het kind een oudere Haflinger pony een tijdje mocht leasen. Zo gezegd zo gedaan. Het kind kwam met Jan en alleman naar de pony kijken en ze moest natuurlijk ook haar ""rijkunsten "" op de pony vertonen. Dit ging steevast met hetzelfde ritueel van uit de stal rukken, opzadelen en meteen galopperen gepaard. Uiteraard werd hier wat van gezegd maar luisteren deed ze niet tot nauwelijks en wij waren er ook niet altijd bij.
Nadat alle vriendjes, vriendinnetjes, omas, opas en andere familieleden geweest waren en de pony (uiteraard) stokkreupel was gereden was de lol er af. Pa kwam vertellen dat dochterlief het rijden niet meer leuk vond en hij was toch zo dankbaar voor het leasen en dat hij nu niet met een pony in de maag zat.
Een ervaring en kreupele pony rijker was voor manlief dit hoofdstuk ook gesloten.
Met de pony is alles weer goedgekomen, maar wij doen het dus nooit weer.