Een topic over lastige eters... Heel herkenbaar. 
Ik zou ook zo graag willen dat mijn knol alles zonder treuzelen en neusophalen opat... Sowieso handig in de vetgates tijdens endurancewedstrijden, dan is het toch de bedoeling dat hij in een half uurtje tijd wat eet om de volgende 30 km op te kunnen functioneren. 
Meneer doet gelukkig een moord voor gras en hooi/kuil (in die volgorde). Ik ben dus altijd erg blij als de vetgate op een grasveld is, dan heb ik de hele pauze lang geen kind aan hem. Hooi hebben we ook altijd mee: ruwvoer is sowieso goed, zeker tijdens een wedstrijd. Maar met muesli, bietenpulp, slobber en dat soort spul maak ik hem niet blij. Het gaat uiteindelijk wel op, maar dat duurt even. Dat is thuis niet zo erg, maar een half uurtje pauze op een wedstrijd is voor zijn eetgewoontes wat kort. 
Ik heb allerlei soorten slobber al geprobeerd, die zijn twee keer lekker en dan niet meer. Hij eet liever hooi en is ook niet echt op krachtvoer gericht: hinnikt een beetje met de rest mee als de voerkar rondgaat, maar wordt pas echt fel bij de kruiwagen met hooi. Er wordt dan steeds één hapje brok of muesli genomen tussen de grote happen hooi door.
Wanneer er een poedertje of zout door zijn voer gaat, dan haalt hij eerst zijn neus op, vervolgens eet hij er nauwkeurig omheen en dan vind ik dus later een bergje in zijn voerbak. Het enige poedertje dat hij met smaak eet, is MaxH. Anderssoortige poedertjes of zout (in de aanloop naar een wedstrijd) gaan door de appelmoes en dan met een spuit naar binnen. Gelukkig is dat geen dagelijkse kost. 
Hij is ook niet zo gek op tussendoortjes: wortels lust hij alleen op bepaalde momenten, paardensnoepjes moeten de juiste smaak hebben (vanille of kruiden) en appels moeten van het juiste merk zijn (Elstar, heel soms een Jonagold of Braeburn) - een appel hoort iig niet geel of groen te zijn. 
Suikerklontjes vindt hij vreemd of zelfs vies, hij spuugt ze uit. Het enige aparte wat ik hem ooit heb zien eten, was een stukje Bastognekoek dat hij heel sneaky tussen mijn vingers weg snoepte toen ik met iemand stond te praten. 
Mijn vroegere pony vrat werkelijk alles. Die moest je bijvoorbeeld heel goed in de gaten houden als je op een wedstrijd een bakje friet stond weg te werken.