Alvast sorry voor dit lange verhaal.
Ik heb hier al eerder een topic over geplaatst, maar inmiddels is er meer duidelijk geworden.
Ik lease een vierjarige arabier merrie die twee weken geleden ineens door haar knieen zakte terwijl ik haar aan het instappen was. We hadden twee dagen eerder al wondjes op haar knieen ontdekt, maar dachten niet dat deze wondjes iets serieus waren, en dachten ook dat ze wel goed liep (niet echt heel speciaal opgelet).
Mijn instructrice wilde dat we de veearts er bij haalden, maar in eerste instantie wilde de eigenaresse dit niet, omdat zij de rekening krijgt en dacht dat het vanzelf wel weer over zou gaan. Toen er twee dagen later sowieso al een veearts kwam voor een ander paard heeft deze er heel even naar gekeken (ze mocht geen echt onderzoek doen zonder telefonisch toestemming van de eigenaar ofzo) en die raadde ons ook aan om de veearts te bellen. De eigenaresse vond het toen goed dat wij de veearts belden.
De volgende dag kwam deze en heeft haar onderzocht. Ze was idd kreupel.
We moesten 1-3x per dag 10-15 minuten met haar lopen en 1x haar been koelen en er een of ander medicijn op doen, waarvan ik zo uit mijn hoofd de naam niet weet. Verder kreeg ze bute (hoe noem je dat in het Nederlands?), een soort aspirientje, iig iets wat de pijn verzacht.
Dit moesten we vijf dagen doen en op de zesde dag mochten we weer voorzichtig beginnen met draven aan de longe.
Hier kwam het eerste vraagje.
Vinden jullie dit niet (heel) snel?
Over de oorzaak zei de veearts verder tegen ons niet veel, maar ik kreeg gisteren, (10 dagen nadat de veearts geweest was), een mailtje van de eigenaar met de boodschap dat het of lag aan het eerst niks en dan ineens heel veel doen, (ineens heel hoog springen, of ineens heel hard galopperen ofzo), maar we deden elke dag ongeveer even veel en hebben nooit hoger dan misschien 15 cm gesprongen, omdat ze gewoon pas vier is! De uiteindelijke reden dat ze viel was waarschijnlijk dat de grond nogal hard is en dat er nogal veel steentjes liggen. Nu is dit wel zo, maar er rijden heel veel mensen, en niemand heeft er last van. Wat op zich geen echt argument is, maar dan zal ze dus eigenlijk wel iets aan haar benen moeten hebben, toch?
Zou een normaal paard (zonder beenprobleem) echt gewoon vallen, omdat de grond te hard is? En waarom had ze dan die wondjes al, die ze in haar stal moet hebben opgelopen? (Wat trouwens sowieso een raadsel is)
De eigenaresse zegt al meer dan een meter met haar te hebben gesprongen, al polo te hebben gedaan, al 'first level' dressuur te hebben bereikt, en dan nog parelli.
Mijn instructrice begrijpt niet hoe iemand dit allemaal al gedaan kan hebben. Zij weet overigens echt heel veel van paarden en paardrijden en rijdt ook gewoon in die bak, net als haar vriend die er ook duidelijk veel verstand van heeft.
Persoonlijk denk ik dus dat het meer ligt aan wat zij allemaal al zegt gedaan te hebben, hoewel ik dit nooit helemaal heb geloofd.
Wat denken jullie hier allemaal van?