Gelukkig was de hoesfmid wat later dan afgesproken en kon ze eerst een beetje uitrazen. Maar toen de hoefsmid zijn werk begon te doen bleef Queenie alweer niet staan! Alsmaar steigeren en protesteren! Hoefsmid heeft toen drie trappen tegen der buik gegeven
waarna het beter ging (wat had je gedacht met zo'n drie flinke trappen!?!)
Vroeger hebben wij nooit problemen gehad met de hoefsmid! Queenie stond altijd muisstil, en nu...
Ik ben zelfs nog met Queenie alleen op wandeling geweest; dus van scheidingsangst had zij niet veel last.
Kan het zijn dat die scheidingsangst nu zoveel groter geworden is door de zoveelste verhuis; of wat kan er nog schelen?
Hoeveel tijd moet een paard ongeveer hebben om haar plekje ergens te vinden en zich thuis te voelen?
Misschien moet ik er ook bij vermelden dat Queenie de dominante merrie probeert te zijn en dit al heeft moeten bekopen met enkele trappen van andere merries opd e wei...