nicolietje schreef:methode hierboven vindt ik eerlijk gezegd een beetje zielig..maar als het echt niet mer lukt kun je het proberen..
je kan ook het paard vast maken aan de longeerlijn die lijn door de trailer halen en weer door het deurtje eruit..langzaam iets strakker maken..tot die erop staat..zo is het inieder geval geen risico voor diegene die het paard erop zet..probeer maar eeens!!
De vraag die bij mij reist is wel de volgende: is dit dan minder zielig?
Het grote voordeel van de manier die Ikke zegt is dat het paard een psycologische strijd met zichzelf aangaat. Doe ik het of niet?
Na een tijd begint inderdaad de honger te knagen (wees gerust, dit gaat meestal erg snel) en uiteindelijk gaat het paard de trailer op met de overtuiging dat dit een goed idee is. Een beetje onzeker twijfelend (de eerste stappen teugkeren en dan opnieuw beginnen), maar uiteindelijk min of meer vast beraden.
Bij de methode die jij voorlegt, gaat het paard dwangmatiger de trailer is. Hij heeft niet eerst kunnen nadenken en uiteindelijk beslissen het al dan niet te doen. Je dwingt hem erin te gaan met een longeerlijn (dit is trouwens niet eenvoudig, zeker niet als je de longeerlijn gewoon aan het halster vastmaakt en niet ahcter de billen) en uiteindelijk sta je dan minder ver dan bij de eerste methode.
Bij de eerste methode heeft je paard zelf een keuze gemaakt, uiteraard onder de sluipende druk van honger en de verlokkende geur van brok.
Bij de tweede manier moet je maar eens proberen je paard, voor je met de trailer vertokken bent, er terug uit te halen en er weer zelf in te laten stappen.
Ik wil absoluut niet die methode aanklagen, maar zeggen dat ze minder zielig is...
.