Geplaatst Nou is de wandeling ong. 20 min waarvan ong. 300m over echte verharde weg, de rest is polderweggetjes.
Nou ben ik het van de voorgaande jaren wel gewend om met de welsh-veulentjes langs de weg te lopen, die bleven keurig achter hun moeder.
Nou ben ik dus even een stukje gaan oefenen met mijn eigen merrie en veulen en Andros is voor nergens bang, hij is zelfs veel te dapper, loopt liever voor zijn moeder ipv erachter, wat natuurlijk niet de bedoeling is (erachter kan ik hem nog tegen de kont van mama laten lopen).
Dus ik loop eigenlijk voortdurend met druk op het halster, wat ik liever niet heb, zodra ik wat druk verminder schiet hij naar voren.... HA RUIMTE.... het is een nogal dominant ventje dus (en hij is nog maar 1 maand
).Wie kent dit en heeft een goede suggestie waardoor ik hem beter bij mij hou?
ps. hij loopt elke dag van en naar de paddock aan het halstertouw mee, doe ik moeder en zoon in 1x, nooit problemen, gaat puur om het naar buiten gaan.
. 
). 