Zodat niemand vooroordelen ofzo over mij krijgt.
Ik heb een dilemma,waar ik erg mee zit.En ik moet het gewoon kwijt,ik word gek van mezelf.
Sinds 7 maanden heb ik een eigen paard,een schat van een ruin.Het gaat allemaal erg goed,ik ben gek op hem.
Alleen ik zit met wat problemen.
Momenteel heb ik geen baan,maar een uitkering,ik ben afgekeurd,maar niet voorgoed.Ik ben aan het reintegreren en volg nu opleiding.Dit gaat goed,en de vooruitzichten zijn ook goed.Over een klein jaartje hoop ik weer aan de gang te kunnen gaan met behulp van UWV en dergelijke.
Ik woon nog thuis(ben 24)en dit ging tot op heden redelijk.Ik had de planning om sowieso thuis te blijven wonen met de uitkering en zo mijn paard te bekostigen,en te sparen.
Alleen...het gaat gewoon niet meer thuis.
Ik merk dat ik echt weg moet,ik word gek thuis.
Ruzies,frustraties...ik belemmer mijn ontwikkeling door hier te blijven.
Als ik het huis uit ga, wat elk moment kan want ik heb urgentie en sta bovenaan de woninglijst,heb ik echt geen geld om mijn paard te onderhouden.
Ik weet echt niet meer wat te doen.
Mijn ouders willen de stal wel betalen,en dat omzetten in een lening.Maar dan krijg ik een fikse schuld,en ik voel me dan afhankelijk.
enerzijds denk ik""misschien moet ik mijn paard verkopen""
anderzijds wil ik hem echt niet kwijt,dadelijk krijg ik over een jaar wel een baan en krijg ik spijt...
ik twijfel ook,door mijn vermoeidheden en depressies of ik dit allemaal wel goed heb gedaan.
Ik voel me zo dom.
ik weet het gewoon niet meer....moet ik thuis blijven wonen..dan heb ik geen geldprobleem.maar dat trek ik gewoon niet meer,ik wil echt zelfstandigheid..
help...iemand wijze woorden