Ik heb dus een paard die andere ruinen in elkaar mept. Toen ik hem net had was hij net gecastreerd en wilde ik hem met een oudere ruin in een weiland hebben. Dat was een klein weitje en dat ging helemaal mis, hij schopte die ruin gewoon het draad in en bleef er achteraan jagen. Op een heel groot stuk land ging het wel goed maar dan stonden ze beide apart. Die oudere ruin die dus de onderdanige van de 2 was is toen bij 2 merrie's en een veulen in de wei gezet en dat ging wel goed. Wij hebben het niet meer aangedurft om die ruin met mijn paard in 1 wei te zetten. Een week erna is er een andere, oudere ruin bij mijn paard in de wei gekomen en daar ging het prima mee (die zette hem gewoon hardhandig op zijn plek)
2 maanden daarna is mijn ruin in een merrie groep geplaatst (hij was daarvoor net gecastreerd dus vandaar bij de ruin) Hier ging het prima, totdat er mensen zo slim waren er een ruin bij te zetten. Ook deze ruin heeft hij op lopen jagen en helemaal in elkaar geschopt. Deze ruin is toen later weer met een ander ruintje in een weiland gezet en dat ging wel goed. Mijn paard gaat dus alleen met een ruin de wei op als er geen merries bij zijn en als de andere ruin sterk en dominant is.
Als ik jou was zou ik ze niet meer bij elkaar zetten. Als er echt geen andere mogelijkheid is zou je het kunnen proberen, maar dan wel zo dat ze ver weg van andere paarden staan. Dus dat ze echt op elkaar aangewezen zijn. Bij mij was het dus zo dat mijn paard al begon met aanvallen als er in het weiland ernaast andere paarden stonden. Mijn paard beschouwt die dan gewoon ook als 'zijn' kudde. Mijn paard is later zelfs nog onder en over het draad heengegaan om die andere ruin te schoppen om vervolgens weer terug te gaan naar zijn eigen weiland. Hij voelde zich gewoon enorm bedreigd als die andere ruin zijn merries direct kon zien en eraan kon ruiken en dan ging hij er gewoon blind op af. Mijn ruin dekt overigens ook nog.