Ik heb nu dus sinds 2 weken - eindelijk (na 20 j. wachten) - een eigen paard en zou hem nu al niet meer willen missen.
Ik heb zelf ook altijd (nou ja, sinds ik 9 was) verzorgpony's en later verzorgpaarden gehad, dit waren op laatst alleen maar jonge paarden tussen de 3-5 jaar oud, net zadelmak, vandaar dat ik ook voor een jonge ruin van 4 heb gekozen. Hij is goed zadelmak maar moet gewoon nog héél veel leren, in principe zit er een "stuur" en (meestal
) een "rem" op maar het blijft een jong paard wat van uitdagen / uittesten houdt en nog niet echt makkelijk in de omgang is... Ik ga elke dag na werktijd naar de stal - poetsen, longeren, rijden, poetsen, stal schoonmaken, gang aanvegen, veel knuffelen - eigenlijk niks anders dan met mijn verzorgpaarden, ik heb vroeger ook nooit vervelend gevonden om elke dag naar de stal "te moeten gaan" omdat anders het paard geen beweging / verzorging krijgt, dus dat ben ik wel gewend.
Aan de andere kant is het wel zo, als je een verzorgpaard hebt en je wordt een keer ziek, je gaat met vakantie of je hebt gewoon echt een k***e dag achter de rug, dat de verantwoording voor het paard niet echt bij jezelf, maar bij de eigenaar ligt... Dit is nu echter veranderd, wat gebeurd als ik een keer echt ziek ben of met vakantie ga ? Die mensen op de stal, waar ik sta, zijn met hun eigen paarden al druk genoeg... Mijn vrienden hebben ook - of de handen vol aan hun eigen paarden - of willen met paarden niks te maken hebben... Daar sta je dan...
Ik kan het toch niet maken om een bijrijder / verzorgst)er op "oproepbasis" (ik bel - hij/zij springt
) te nemen ?!?
Maar om nu al iemand anders op "mijn paard" te laten rijden vind ik ook niet echt zo'n geweldig idee, moet ik niet zelf eerst even aan hem wennen en hij aan mij?!?
En dat niet alleen, hij is op stal ook nog weleens echt vervelend (happen, trappen, niet stilstaan, dreigen) dus ik ben ook druk bezig om hem consequent op te leiden met wat wel en wat niet mag, stel dat diegene deze problemen misschien helemaal niet aanpakt of alleen als ik erbij ben??
Al met al (anders wordt het echt en heel lang verhaal...) ben ik dus druk bezig om mijn eigen paard niet te verkl**** maar helemaal alleen red ik het op ten duur waarschijnlijk ook niet. Het lijkt me ook leuk om gewoon iemand te vinden waar je op kunt vertrouwen en met een goed gevoel met je paard achter te laten of gewoon met z'n 2en op stal zijn...
Wat zouden jullie doen? Nu al wel of geen verzorg(st)er / bijruiter bijzoeken? En zo ja, dan beter een verzorg(st)er of ook meteen iemand die hem mag rijden??
Wat is verstandig?? GRAAG JULLIE MENING !!
Sorry voor het ondertussen toch wel lange verhaal maar ik zit hier echt mee, aan de ene kant wil ik het wel en aan de andere kant heb ik ook weer genoeg reden om het niet te doen... Oja en als iemand hier op bokt zich aangesproken voelt, mijn paard staat in Hengelo / Ov
Ik wil niet eens een bijrijder, ik vind dit onderling helpen een prima oplossing. Overigens zijn het vaak dezelfde mensen die elkaar helpen, dus die weten wel hoe je met je paard omgaat.
) en wie weet over een hele tijd er ook wel op rijden.
.