Nu is er op 4 nov. jl een draver bijgekomen. Was redelijke liefde op het eerste gezicht. Tweede gezicht valt hij echter toch tegen. Hij is absoluut niet lief tegen Isabeau (als ze samen het land op gaan vindt hij het nodig om zijn voorbenen met een smak op Ies der rug te laten belanden om haar vervolgens het hele land over te jagen!)
Met poetsen is het gewoon een eerste klas chagerijn! Vindt niks leuk of lekker! Met eten word ik zo ongeveer zijn stal uitgeschopt! etc etc. Met rijden is hij echter super!
Omdat er voor mijn gevoel geen band aan het vormen is, irriteer ik me ook steeds meer aan zijn gedrag, zeker hoe hij naar mijn shet doet.
Ik wil niet hals over kop de beslissing nemem om hem weg te doen! Hij heeft zeker wel zijn kwaliteiten.
Wat vinden jullie hiervan? Hem en mezelf nog even de tijd gunnen?
Of toch maar verkopen?
Heb het hier best moeilijk mee, ook omdat ik -diep van binnen weet- dat ik stiekem op zoek ben naar een tweede Bobo, maar aangezien hij uniek was, zal ik die nooit vinden!
, dus mijn paardje dan maar accepteren zoals hij is??? 


Fleur, 6 jaar, zwarte merrie, net zo hoog als Isabeau, superbraaf in het tuig en stukkie makkelijker te rijden dan Ies.
!!!
bent (waarom ging het nou toch niet, wat had ik anders/beter kunnen doen enz.)!
.
! Toen we onze eerste grond-/dominatie cursus deden, legde ze dit probleem aan onze instructrice voor. Die is toen bij Helania de box in gegaan en heeft ons allen (maar vooral natuurlijk mijn vriendin
) laten zien hoe we dit gedrag konden veranderen. Je kent het paard niet meer terug, ze is nog steeds een dominante doos, maar ze is niet meer gevaarlijk, dat is wél een verschil! Als ik het je moet uitleggen, zeg je het maar, dan stuur ik je wel een PB-tje