Ik verzorg een shet die over een maandje 2 jaar oud wordt. Het is een merrie en ze kent op zich best wel veel. Vaststaan, voetjes geven, stil staan tijdens poetsen, deken om, geschoren worden, vreemde voorwerpen aan d'r lijf enz.
Ze is in het najaar heel erg van karakter veranderd. Eind van de zomer ging ik regelmatig met haar wandelen, vond ze heerlijk en ze liep ook gewoon superbraaf mee, het was toen echt een sloompie. Toen kon ik vaak nog gewoon een stuk met haar gaan rennen (nou ja, zij draven, ik rennen en ook alleen op een zachte ondergrond, niet op de weg)
Op een gegeven moment is ze wat hyperactief voor haar doen, gaan doen. Tijdens het wandelen gaan trekken, dribbelen en totaal niet luisteren.
In de omgang is ze op dit moment gewoon nog erg braaf, geeft netjes voetjes, begint het al bijna automatisch te doen zelfs. Staat ook gewoon netjes stil tijdens het poetsen.
Als ik op het terrein met haar wandel doe ze gewoon braaf helemaal niet trekken ofzo, maar zodra ik zeg maar met haar echt buiten kom begint het gedonder. Dan wordt ze helemaal opgefokt.
En het wordt bijna gewoon gevaarlijk om met haar te gaan wandelen! Ze wil alleen maar rennen en daardoor is ze af en toe gewoon niet meer te houden. Het is dus al een keer gebeurd dat ze is losgebroken en toen hard naar huis toe was gegallopeerd. En dat wil ik dus echt niet nog een keer meemaken!
Sindsdien ben ik ook wat minder met haar gaan wandelen
Normaal gesproken staat zij in het gezelschap van 2 andere shets van allebei ongeveer een jaar of 7. Die begint ze nu ook steeds meer uit te dagen en mee te vechten. Ze staat altijd buiten dus d'r energie kan ze altijd wel kwijt en ze gaat ook vaak van d'r eigen al keihard racen. Dus daaraan ligt het niet dat ze zo druk is tijdens het wandelen. Ze is totaal verkeersmak dus daaraan ligt het niet. Ik neem wel eens een vriendje van haar mee maar dan doet ze ook net even druk en is het helemaal een ramp. Stemhulpen, ruk aan het halstertouw en stilstaan helpt ook niet. Terwijl ik dat ook echt constant doe sinds dat ze moeilijk is gaan doen. En nu dan alweer een half jaar geleden liep ze nog wel braaf mee, dus ze weet wel hoe het moet!
Dus iwe kan mij tips geven om dat trekken af te leren. Ik heb gewoon het gevoel dat als ze van het terrein af is en echt buiten is zeg maar mij gewoon niet respecteert en d'r eigen zin gaat. Duwt tegen me aan, trekt heel erg, wil alleen maar rennen enz.
Moet ik dan maar vaker gaan wandelen? Nu gebeurt het zo'n 1 keer per week, vroeger was dat bijna iedere dag een klein blokje en altijd dezelfde route.