Nu hebben onze dames (weidevriendinnden) altijd de onweerstaanbare drang om aan alles te trekken en dan nog liefst met z'n tweeen, elk aan een kant...
Ok, dan leg je dingen aan de kant of buiten bereik denk je dan... maar dan trekken ze maar aan mekaars stijgbeugels, aan het staltouw... kortom: er is altijd wel iets om aan te trekken...
In het begin vind je zoiets grappig... als je de rekening maakt op het einde van de maand al iets minder...
lijst van gesneuvelde spulletjes:
stijgbeugelriem
singel
halstertouw
mijn jas
mijn vriendin haar truitje
RIP
nu hadden we gedacht om ze in de wei een touw te geven of zo... zodat ze zich daarop kunnen afreageren..; want butien het feit dat ze dingen kapot maken, vinden we het wel heerlijk dat ze zo leuk spelen...
wat denken jullie?
Misschien is het anders handig om ze achter elkaar vast te zetten op die gang. Meer ruimte, en in je eentje iets mollen gaat ietsje moeilijker dan met zijn tweetjes