Hallo
Ik heb een BWP merrie van 16jaar en daar wil ik erg graag mee buiten gaan rijden, maar nu is het nogal een heethoofdje!
Ik heb de eigenaar gesproken die haar als veulen heeft gekocht en die vertelde dat ze 2 a 3 keer in de week buiten reden, maar als ik haar reactie al zie als ik alleen al ga wandelen over het pad naar de weilanden, dan kan ik het met haast niet voorstellen.
1x ging ik met haar over het pad lopen tussen de weilanden omdat ze kreupel was, ze schrok van een tractor een paar weilanden verderop ze ging steigeren mijn touw schot los en mevrouw ging in rengalop over het betonnen pad terug naar de stallen met een kreupel been.
Nu ging ik afgelopen zaterdag weer met haar over het pad, met een touw wat niet los kan schieten, en dan knort en briest ze wat af.
Heeft ze geen zin meer komt ze omhoog of probeert voor mij langs te komen om zo weer terug te gaan en als we dan terug gaan dan moet ik alle zeilen bij zetten anders ben ik dr weer kwijt!
In de bak heb ik al NH met haar gedaan en dan vertrouwd ze me volledig en ben ik echt haar leider, maar ze is erg kijkerig en buiten ziet ze zoveel, maar als ze iets eng vind komt ze ook wel bij me lopen.
Zaterdag toen ze weer ging stil staan om te kijken of het echt niet eng was en ik zei tegen haar wat als ik je nu zeg dat ik het niet eng vind, ze keek meteen om met zo'n blik je kan me nog meer zeggen, maar ze keek me echt met van die pretoogjes aan!!
Op een gegeven moment moesten we langs een berg puin met zeil eroverheen wat klapperde en ze liep er zonder blikken of blozen langs!!
Ik moet wel zeggen dat ze tot nu toe alleen zo heftig reageert als ik BV niet veel met haar heb kunnen rijden, toen ze kreupel was en afgelopen week had ze een dik been en daardoor had ik ook niet kunnen rijden.
Het is ook zo dat ze niet angstig is, dat zie je aan heel haar houding, ogen, want ze heeft wel plezier, maar volgens mij kan ze met al die indrukken niet omgaan of zo en als er dan ook nog een trekker langs komt is het net iets teveel? Het steigeren heeft ze 1x gedaan toen ze schrok en gisteren was ze het zat en toen ik zo'n houding aan nam van ik bepaal wanneer we terug gaan liep ze weer mee en toen ze netjes mee gelopen had ben ik omgekeerd, maar dan wil zij heel erg het tempo bepalen en dat is zeer hard lopen en als ik laat merken nee we lopen rustig dan mindert ze ook wel tempo. Ik zeg ook wel eens hallo ik heb maar 2 benen wil ook wel eens helpen, ik praat veel met mijn paardje!!!!!!!!!!!!!!
Ik heb ook al een paar keer langs de weg gewandeld, maar het is een heel smal weggetje waar aardig wat auto's rijden en eerst wilde ze de opritten niet op van de aangelegen huizen, maar nu gelukkig wel.
Ze schrikt niet van de auto's, maar ze schrikt heel erg van tractors en vrachtwagens!
Nu ben ik er 1 keer opgegaan met mijn vriend er naast en mijn vriendin met haar paard die mega verkeersmak is en het stuk wat we gewandeld hadden ging aardig goed, maar we gingen een klein stukje verder en ze knorde, brieste en ging wat drentelen!
Nu is de vraag wat kan ik nu doen om haar een rustiger gevoel te geven als we naar buiten gaan?
Misschien hebben andere mensen ook ervaringen met hun paard die ook zo reageerde?
Groetjes Margreet