Moderators: Neonlight, C_arola, Firelight, Sica, Dyonne, NadjaNadja, balance, Essie73
Hij heeft het toen in een klein emmertje gekregen. Hij wist precies wanneer ie drinken kreeg, en kwam er dan ook hinnikend aan rennen. Toen de emmer met melkpoeder bijna leeg was zijn we overgegaan om veulenbiks.
(vooral omdat zijn 1 jaar oudere halfbroertje 1.50 was geworden). Het resultaat van het bijvoeren is wel te merken. Hij loopt me overal als een hondje achterna, en hij kan het niet hebben als ik met een ander paard bezig ben. Ik ben van hem, en van hem alleen
Het scheelt dat hij de rest van de tijd gewoon bij de rest in het weiland heeft gestaan, anders was het heel anders uitgepakt denk ik. Hij is nogal gevoelig voor aandacht. Hij is ook al als jaarling gecastreerd omdat het gevaarlijk werd om door het land te lopen, hij kwam achter je aan rennen, steigeren en slaan met de voorbenen. Nu is het een watje en doet ie allen voor me. Als ie kleiner was, zou ie net een schoothondje zijn