Ik vroeg me af of er meer 'bokkers' zijn die bang zijn met paardrijden?
Sinds, ongeveer, vorige zomer werd ik heel bang met rijden. In het begin schrok in gewoon sneller maar na een tijdje zat ik gewoon te huilen op het paard. Uit angst, maar ook uit onmacht...
Na 6 jaar (manege) rijden was in eenkeer bang?
Eerst reed ik regelmatig, zeg maar elke les
, op Marengo. Mijn favo paard. Hij was best moeilijk, maar omdat ik de eerste keer dat ik op hem ging dacht dat hij heel braaf was. Heeft hij niks gedaan bij mij.Daarna reed ik dus alleen op hele makkelijke paarden, maar zelfs daar voelde ik mijn niet echt op mijn gemak.
Even ging het iets beter, maar daarna ging het weer helemaal niet.
Ik heb nog een lessen achtermekaar op Sam gereden, moeilijk met 'grondwerk' maar super lief met rijden

Nu ben ik gestopt met lessen en help ik alleen op een stal.
Met dingen als mesten en voeren, dan voel ik me eigen veel meer op mijn gemak. (had op de manege ook geen probleem met moeilijke paarden opzadelen).
Ik weet niet wat ik hiermee wil bereiken, misschien herkent iemand het wel of weet je tips en dergelijke...
Groetjes Maartje

. Stap echt niet meer zomaar op een paard, moet zeker weten dat er een rem op zit en dat hij/zij op 4 benen blijft lopen
).
Gelukkig is hij rustig gestorven.