Ik vind dat je over het algemeen wel verschil merkt, al zijn er altijd uitzonderingen.
Wat vraatzucht betreft: zeker een pony-trekje. Als de pony's voer zien, horen of ruiken denken ze aan weinig anders. Kop in de voerbak, eteneteneten, en als het op is (en helemaal tot in de puntjes uitgelikt, en voor de zekerheid NOG een keer uitgelikt) dan pas is er weer tijd voor andere dingen. En gelukkig ben je met een stal vol stro of een wei vol gras zelden uitgegeten 
Terwijl een boel paarden die ik ken een beetje eten, een beetje om zich heen kijken en al kauwend wat voer morsen, er blijft nog wel eens wat liggen in de hoekjes, etc. Het gaat dan overigens vooral over 'gewone' warmbloeden.
In de wei idem: pony's zie ik bijna altijd grazen, paarden houden zich veel meer bezig met om zich heen kijken
Het tweede wat me opvalt is dat pony's wat koppiger zijn over het algemeen. Of meer, de manier waarop ze het doen. Sommigen besluiten dat ze niet willen lopen of ergens niet heen willen, en dan staan ze stil. Gewoon boem, stil, en geen beweging in te krijgen. Terwijl paarden in dezelfde situatie meestal wat beweeglijker zijn. Stapje naar links, beetje naar achter, of als je een wat heter type hebt bokken, steigeren, wegrennen. (Nou zijn er werkelijk ontelbare pony's die bokken of rennen of steigeren. Ik bedoel niet dat pony's dat niet zouden doen. Maar de situatie waarin ze het doen is gevoelsmatig toch net wat anders - al kan ik dat niet perfect omschrijven)
Mijn voorkeur gaat meer uit naar pony's (zie onderschrift 
), ik voel me er prettiger op en kan beter omgaan met koppige eigenwijzigheid dan het (naar mijn gevoel) nerveuze gedoe van de paarden.
Maar er zijn misschien wel haast zoveel uitzonderingen als er voorbeelden zijn van bovenstaande - laat je hierdoor dus zeker niet leiden, en blijf elk paard of pony maar gewoon als individu zien, met z'n eigen streken en rariteiten en gewoontes.
Geplaatst 
